Of ik even een blog wil schrijven over mijn 31 dagen fit challenge tot nu toe…. Eehm tsjaa. Een héél blog? Over onze fantastische januari maand waarin we jullie uitdaagden de hele maand actief en sportief door te brengen? Waarin we allemaal ons doel noemden en het zouden halen? En waarin we elkaar zouden motiveren in onze Facebookgroep? Ja, die maand waarin ik 100 kilometer bij elkaar zou gaan rennen?  Een blog dus…

 

Het begon allemaal zo makkelijk. Toen Rose in december met het challenge idee kwam, vond ik het gelijk leuk klinken, maar eerlijk is eerlijk: ik had ook geen zin om mij allerlei extra dingen op de hals te halen. Daarom werd  mijn challenge dat wat ik sowieso gepland had staan: 100 kilometer hardlopen in januari.

Vol goede moed begon ik er aan en merkte al gauw dat het ergens ook wel leuk was om met die extra dimensie van #31dagenfit te trainen. Het zorgde ervoor dat ik niet alleen voor mezelf liep, maar ook voor jullie en dat motiveerde mij. Alleen na ongeveer anderhalve week en 4 traingen gooide mijn kleine bilspier roet in het eten. Ik had een blessure en op een gekke plek. Lopen was even geen optie, maar de verwachting was een week rust en daarna weer lopen. Niets aan de hand dus.

Helaas werd ik aan het einde van die week ziek en veranderde 1 week rust in  bijna 2 weken niets doen.  Het behalen van die 100 km werd zo steeds lastiger, maar ik liet me er niet teveel door gek maken en ging zo gauw ik beter was weer rustig verder met trainen. Drie trainingen later hield mijn knie er ineens mee op! Op tweederde van de run voelde mijn knie niet zoals normaal. Geen pijn wel irritatie en na thuiskomst werd het niet beter en ging het over in pijn. En wat blijkt? Mijn hele been is gewoon een beetje van slag. Dat begon met de blessure in december, daarna mijn bil en nu mijn knie. Samen met de masseur en Rose kijk ik nu naar mijn benen en spieren, maar zulke naweeën na een blessure zoals in december kan best gebeuren. Het is alleen jammer dat ik – nu ik weer in herstelmodus zit – bij deze officieel moet zeggen dat ik mijn doel niet heb gehaald en ook niet ga halen!

 

Maar wat ik wel heb gekregen in deze afgelopen maand van bijna niet hardlopen is inspiratie. Inspiratie om het anders te doen. Minder focus op het hardlopen maar meer focus op bewegen. Dankzij Rose heb ik het wandelen herontdekt en ook de stoofpotjes: minder focus op voedsel maar meer focus op voeden. Daarbij heb ik mezelf er weer aan herinnert om minder focus op prestatie te hebben maar meer focus op balans tussen bewegen en rust met name in de vorm van slaap.
En ik heb al die focus nodig dus eigenlijk begint mijn echte challenge nu pas…

Ik blijf daarom in februari lekker doorgaan met het posten van mijn trainingen in onze Facebookgroep, doen jullie met me mee?

 

Liefs Rhodé

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.