“Misschien dat je morgen lekker om het meer kunt rennen, dan ga ik wel mee met de fiets.” Ik strompel de trap op en mijn moeder loopt achter me aan. Ik heb – ondanks dat ik vakantie heb – net een sprinttraining afgewerkt. De volgende dag een stukje rennen – zoals mijn moeder net voorstelt – is wel zo’n beetje het laatste wat ik wil doen. Dat hardlopen hier in Frankrijk is hartstikke zwaar!

Ik ben sinds ik met mijn sprintmissie bezig ben, geen duursporter meer. Mijn duurtraining is ongeveer 3 km lang en dat loop ik dan erg langzaam. Normaal gesproken als ik ga trainen op de baan ren ik twee rondjes in, doe dan een half uur mee met de warming up en begin dan aan het sprinten. Meestal iets van 3 x 3 x 80 meter ofzo. Hier in Frankrijk doe ik op eigen houtje maar hetzelfde. Inlopen langs het stuwmeer, dan weer terug. Warming-up op de dam en dan naar het weggetje wat met een percentage van 5% omhoog loopt. Daar ga ik 9 keer omhoog rennen, zo snel als ik kan.

Bij het inlopen merk ik het al. Wat die Fransen een vlakke weg noemen is in werkelijkheid een vals plat met hier en daar een klimmetje. En wat op frisse engezonde buitenlucht lijkt is voor mij als poldermens lucht met net wat minder zuurstof. Mijn hartslag is hoog en mijn spieren protesteren. Om me heen is de natuur prachtig, ik heb dit zelfde rondje gisteren gewandeld en het is echt genieten. Aan de ene kant van de weg het stuwmeer wat er – omringd met bomen die langzaam aan van kleur veranderen – prachtig bij licht en aan de andere kant weilanden met van die mooie bruine Franse koeien die helemaal niet merken dat de ondergond schuin loopt.
Maar nu ik zo hardloop in een laag tempo met een hartslag die bij een wedstrijd hoort, is het een stuk moeilijker die schoonheid te zien. Ik neem wat tempo terug – het is immers de mijn warming up – en kijk meer om me heen. Mijn ademhaling breng ik naar beneden. Maar met één blik op mijn TomTom zie ik het al: mijn hartslag blijft onvoorstelbaar hoog.

Gelukkig weet ik dat het zo werkt, dat een andere omgeving, een andere hoogte en daardoor een andere lucht een groot effect op je lijf heeft. Dat merkte ik ook toen ik ging fietsen in de Alpen. Dat hoort erbij. Voor mijn sprintjes zal het weinig uitmaken, in de sprint is je hartslag altijd hoog.

Het weggetje wat ik heb uitgekozen voor mijn training loopt langs het huis van mijn ouders. Het steigingspercentage is niet extreem, maar wel meer dan de gemiddelde Nederlandse brug of viaduct. Het wegdek is net niet helemaal glad en er zit een bocht in de weg. Opletten dus.
De eerste serie doe ik rustig aan, versnellen tijdens het lopen is het idee. Rustiger beginnen en steeds een beetje harder. Op papier een leuk idee, maar in de realiteit niet te doen. De weg gaat met 5% omhoog en precies daar waar ik besluit om maximaal te gaan, is het net nog iets steiler. Met alle kracht die ik heb ren ik naar boven, maar ik sta zowat stil.

 

‘Zo dat is genant.’ denk ik als ik naar het filmpje wat ik met mijn iPhone maakte kijk. Ik ga helemaal niet snel. En mijn techniek is ook al niet je van het.

De training valt me zwaar, maar ik zet door. Happend naar lucht kom ik steeds weer boven en iedere keer let ik weer wat meer op mijn techniek. Misschien is dit niet de mooiste training die ik heb afgewerkt, maar het is wel een training die mijn benen een stuk sterker maakt.

Als afsluiter ga ik naar de dam. Die is vlak en daar doe ik nog twee sprintjes. Net als ik wil beginnen komen er mensen aanlopen. Ik zet aan en knal snoeihard over de weg heen. 70 meter ongeveer en dan wandel ik terug. Ik ga nog een keer en vlieg langs ze heen. De laatste sprint laat ik voor wat het is. Ik ben moe en waggel naar huis. Daar stap ik met trillende benen in bad.

Zo dit is kicken zeg!

xox Rose

Normaal gesproken deel ik geen trainingen op Runkeeper, maar deze wel, al was het maar om te laten zien hoe gek mijn training was.

Rose

Editor in chief en founder van Stoere Vrouwen Sporten. Rose schreef voor bladen als Fiets magazine, Grinta!, Fietssport en de Flair, Ze merkte dat ze het aanbod voor actieve vrouwen matig vond. Meestal gaat dat over slank zijn en afvallen. Voor Rose is een actief leven zoveel meer. Daarom begon ze deze site. Samen met haar team is het haar missie om zoveel mogelijk vrouwen te helpen vreugde, balans en activiteit in hun leven te brengen. Rose fietst, rent, kookt, schrijft en geniet.

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.