Rust

Vlak voor de kerst kreeg Kitty te horen dat ze onrustige cellen in haar baarmoeder had. Op dat moment wist ze nog niet veel meer dan PAP 4, een grote kans op kanker dus. Kitty besloot hierover te gaan bloggen, want hoe ga je als sportvrouw die traint voor de marathon van Rotterdam hier mee om?

 

*69 dagen tot Rotterdam marathon*

Afgelopen woensdag mocht ik me melden in het Amphia Ziekenhuis in Breda, voor mijn operatie.

Tja dat ik enigszins gespannen en opstandig was is een understatement, maar het was voor mij dan ook voor het eerst (in mijn volwassen leven) dat ik geopereerd werd.

Mijn opstandigheid uitte zich al heel vroeg die morgen.

Ik mocht tot 6 uur die ochtend nog heldere vloeistoffen drinken (lees zwarte koffie) dus had ik verzonnen dat ik hiervoor nog best even 10 km kon rennen. Zo gezegd zo gedaan voor 4:30 (ik kon toch niet slapen) stond ik buiten en om 5:30 was ik weer binnen en zat aan de koffie! (ik heb meer ervaring met op nuchtere maag lopen, ik weet dat ik dit zonder risico kan doen)

Maar goed mijn opstandigheid bereikte het hoogtepunt toen ik een operatiehemd aan moest doen, toen besloot ik me maar over te geven… je schiet er immers toch niets mee op. Overigens had ik een briljant idee, thermo-operatiehemden! Wat had ik het koud! Moeilijk kreeg ik het even toen ik een couveuse met een baby’tje voorbij zag komen, immers dit was de 15e verjaardag van mijn zoon, traantjes zitten even hoog. De operatie zelf was eigenlijk voorbij voordat ik er erg in had, mooi spul die narcose… rond het middaguur zat het er allemaal op. Met infuus en katheter uitslapen en nadat ik eenmaal wakker was…. Honger!! De verpleging staat verbaasd dat ik gewoon 3 boterhammen verorber, maar zij weten niets van mijn 10 km diezelfde ochtend ;-)) Dan gaat het snel, katheter en gaas worden verwijderd en als ik zelf een plasje geproduceerd heb (geloof me dat valt niet mee op bevel) mag ik naar huis.

En dan lig ik op de bank.

Ik verdenk mijn trainers (ja meervoud) ervan het in zijn geheel niet erg te vinden dat ik even uit de “running” ben…

Het afgelopen half jaar is mijn trainingsomvang van 5-6 uur in week toegenomen tot 10-13 uur per week en dat eigenlijk non-stop. Ik weet het hoor, rust is ook training… en in mijn hoofd weet ik donders goed dat rust een onderdeel is van de training.

Daarom heb ik altijd minimaal 1 rustdag in de week, maar is dat voldoende? Objectief gezien weet ik dat dat weinig is en dat wat extra rust dus eigenlijk niet verkeerd is.

Maar in mijn hoofd voelt het zo anders…

Over de donderdag kan ik kort zijn, languit op de bank en ben echt een soort vaatdoek, onder begeleiding een boodschap doen dat is het wel. Maar toch… dat stukje lopen van de auto naar de supermarkt, die frisse lucht, lekker! Vrijdag… en nu? Wat kan ik? Wat mag ik?

Over dat laatste kan ik kort zijn, een sportverbod van mijn dokter voor een week.

Wat kan ik?

Die vraag is moeilijker te beantwoorden, alles wat ik normaal doe gaat nu echt even niet! Het antwoord komt eigenlijk vanzelf als ik mijn neus buiten de deur steek voor een rondje-met-het-hondje, ik kan wandelen! Ik kom buiten het is low impact en ik ben in beweging… eureka!!

Mijn eerste wandeling gaat langzamer dan een slak met wintertenen, maar hé ik beweeg! Als ik weer binnenkom ben ik zo ontzettend dankbaar!! De allergrootste angst dat ik helmaal niet meer zou kunnen sporten lijkt ongegrond. Ter plekke besluit ik dat ik dit de komende dagen ga doen, wandelen dus als onderdeel van herstel.

’s Morgens als ik wakker ben en ik nog de meeste energie heb ga ik naar buiten en loop ik, door sneeuw, door de regen en met wind tegen. Ik ga vooruit, mijn rondjes worden langer en ik merk ik dat mijn passen krachtiger en sneller worden. Heel stiekem loop ik af en toe even “hard” de eerste keer niet verder als 50 meter, nee dit is het niet, maar ook dat wordt meer in de dagen die volgen. Ik zoek mijn grenzen op want iedere middag knap ik volledig af en ben bekaf! Maar het gevoel van voldoening is onbetaalbaar.

Verder ben ik in deze dagen allert op mijn voeding. Mijn darmen komen de eerste dagen maar heel langzaam op gang, sterker nog vandaag, 5 dagen na de operatie, kan ik voor het eerst normaal naar het toilet (wat een opluchting!). Mijn energiesysteem is immers ingesteld op een groot aantal trainingsuren. Hardlopen is een hele efficiënte manier van calorieën verbranden, hetzelfde geldt voor zwemmen doordat deze nu wegvallen moet ik extra opletten. Gezond verantwoord eten maar opletten op hoeveel ik naar binnen werk. Herstel versus verbranding… het is een uitdaging op zich.

 

En hoe is het nu?

Het weggehaalde weefsel heeft op kweek gestaan en de uitslagen heb ik inmiddels, die zijn allemaal goed. Dat wil zeggen, er zijn ook hierin geen kankercellen gevonden!

Het leven vind langzamerhand zijn draai weer en ik ben weer volop aan het lopen, Rotterdam komt er immers aan *nog 45 dagen*, de eerste weken met een soort pamper tussen mijn benen, maar aan alles komt een eind dus ook daaraan. Afgelopen weekend liep ik 30 km, 3,5 week na mijn operatie. Het zwemmen heb ik na ruim 3 weken ook weer opgepakt. Heb ik dan nergens last van, nou… bijna nergens. Ik merk dat ik soms ineens “afknap” en dan ook finaal klaar ben.

Maar ook dat wordt minder… over een half jaar controle en voor nu: Op naar Rotterdam!

Liefs Kitty

 

 

Rose

Editor in chief en founder van Stoere Vrouwen Sporten. Rose schreef voor bladen als Fiets magazine, Grinta!, Fietssport en de Flair, Ze merkte dat ze het aanbod voor actieve vrouwen matig vond. Meestal gaat dat over slank zijn en afvallen. Voor Rose is een actief leven zoveel meer. Daarom begon ze deze site. Samen met haar team is het haar missie om zoveel mogelijk vrouwen te helpen vreugde, balans en activiteit in hun leven te brengen. Rose fietst, rent, kookt, schrijft en geniet.

6 Comments
  1. Hi Kitty,

    Gelukkig goed nieuws! En die marathon dat komt helemaal goed want je bent een bikkel. Natuurlijk is die operatie spannend, ik weet wat het is. Maar de uitslag was goed en nu rustig aan weer opbouwen.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.