Er was me een rooskleurige toekomst voorspeld door een zongebruinde instructeur in Zuid-Afrika. Mijn stijl was goed, het ritme vlot, ik zou in no time de nieuwe – vrouwelijke – Kelly Slater – worden.

Ondertussen ken ik vooral echter de echte betekenis van wipe out/wasmachine/gespoeld worden/… Het is haast wonderbaarlijk hoe door in de oceaan neer te gaan, er zo een hoeveelheid water door je neus rechtstreeks je hersenen ingespoten kan worden, dat het zes uur later nog je neus uitloopt.

 

Gedragen door golven

Na jaren elke reis af te stemmen op surfbestemmingen, te laat op te blijven om het surfwereldkampioenschap aan de andere kant van de wereld live te kunnen streamen, me blind te turen op de voorspellingen van magic seaweed  – volgens mij is ‘flat’ het meest voorkomende woord in het Nederlandstalige surfjargon – betwijfel ik toch stilaan of ik ooit zal schitteren zoals me voorspeld was.

Dit kan het enthousiasme echter niet temperen. Elke seconde dat je er namelijk wél in slaagt om rechtop te staan, op een witte of groene golf, gedragen door de natuur, is het allemaal waard.

 

Het genot van surfen

Surfen is verslavend. Het peddelen tot je armen van je lichaam vallen, de zon op je gezicht, het zout in je haar, pas het strand verlaten als de zon ondergaat en je je helemaal krokant voelt, al denkend aan de condities van de volgende dag. Het heeft me zelfs de pracht van de ochtendstond leren waarderen. Nog voor het helemaal licht is je in je wetsuit wurmen, je naar het strand haasten, om alleen of met één andere enkeling in het water te liggen, de zon zien opkomen. Puur genot. En dan heb ik het nog niet eens over het nemen van de golven zelf.

Vrienden verklaren me voor gek als ik weer eens onmenselijk vroeg het huis uit glip, bij 5 graden, een klam wetsuit aantrek of bij het thuiskomen met wetsuit en al onder de warme douche ga staan omdat ik anders dat verdomde pak niet van mijn lijf krijg. Ik zou echter niet meer zonder kunnen.

De zongebruinde instructeur bezorgde me zonder twijfel mijn leukste sportervaring: mijn eerste groene – d.w.z. nog niet gebroken – golf. Hij waarschuwde me nochtans nog: ‘once you take a green wave, there’s no going back’. Gelijk had hij.

Ik ben Anna, 26 jaar, afkomstig uit Leuven, België. Enkele jaren terug ben ik als kinderpsychologe afgestudeerd en heb sindsdien veel gereisd voor mijn favoriete sport te kunnen beoefenen: surfen. Ik werk sinds een half jaar als Brede School coördinatrice waarbij ik, in samenwerking met enkele scholen van de buurt en lokale verenigingen en sportclubs, ernaar streef om sport na school toegankelijker te maken voor alle kinderen. We richten ons voornamelijk op kinderen in armoede. Meisjes en jongens aanzetten tot sporten, ik kon me geen betere job inbeelden. Vooral meisjes die sporten vind ik ongelooflijk stoer 😉

supkleding van Monique Rotteveel actie banner

Wil je meer lezen over surfen? Lees dan ons interview met Anne eens. Zij heeft het surfleven waar wij van dromen. Is surfen net te voor je? Probeer dan eens te suppen. Doen wij ook. En lees natuurlijk ook even de rest van de blogs in onze schrijfwedstrijd.

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.