Martin Bril zei ooit: “Je mist meer dan je meemaakt. Helemaal niet erg.” Als vrouwen zo zouden leven, zouden ze hele andere mensen zijn. Maar helaas, we willen graag overal bijzijn en alles doen wat mogelijk is.

Vrouwen worden bestempeld met het fenomeen dat multitasking heet. Echter is dit maar verre van waar, want wij, vrouwen, zijn nu eenmaal goed in het omschakelen van het de ene task naar de ander. Op deze manier kunnen we namelijk alles doen wat we graag willen.

Ik vind het zelf altijd heerlijk om me te ontdoen van het fenomeen multitasking en op een ding tegelijkertijd focussen. Met mijn sport, triatlon, lijkt het soms alsof ik meerdere dingen tegelijkertijd doe, maar dat doe ik niet.

Het begint bij het zwemmen. De fysieke en mentale struggle die erbij komt kijken als je naar de boei en weer terug naar het begin zwemt. Je let op niemand anders dan op jezelf en je ademhaling. Daarna sprint je naar de wissel om je fiets te pakken, eerst de helm op en daarna je fiets pakken en weg ben je.

De kilometers vliegen voorbij en voor je het weet ben je alweer bij de wissel voor het laatste onderdeel hardlopen. Vlug die schoenen aan en weg. Dan komen de laatste meters in zicht en sprint je naar de eindstreep. Done. Hierna volgt pas de ontlading en het besef van wat er net is geweest.

Is dit multitasking? Nee het is immers een overgang van het ene naar het andere onderdeel. Of dit nu mijn mening is over vrouwen die zeggen dat ze kunnen multitasken, jazeker, want dat bestaat niet. De hersenen zijn niet zo gemaakt dat je verschillende dingen tegelijkertijd kan doen.

Sporten is eigenlijk ook een sociaal gebeuren. Zoals het rondje eilanden, is trainen voor de meeste vrouwen een sociale bezigheid. Sociaal bezig zijn door middel van sporten helpt ons zelfvertrouwen, genot en liefde in het leven. Daarnaast is er vaak strijdlust aanwezig. Strijdlust voor vrouwen is heel anders dan dat dat is voor mannen.

Wij zien jaloezie, competitie en eerlijkheid. We sporten daarom ook graag met iemand die minder snel, minder goed of andere doelen heeft dan dat wijzelf hebben. We hebben een missie en ambitie om onszelf aan de top te prezen en anderen dat ook naar ons te doen. Kijk maar eens naar een mannenwedstrijd van hockey ten opzichte van een hockeywedstrijd gespeeld door vrouwen. Er zit een hele andere strategie in en vrouwen gedragen zich ook heel anders voor, tijdens en na een wedstrijd.

Vrouwen willen graag ‘De Koningin van de wereld’ zijn, want als je jezelf niet goed genoeg vind, wil je wel graag dat anderen je goed vinden en je prezen.

Lees hier de eerste bijdrage van Mirte en vergeet niet te reageren op haar blog. Het is een bijdrage voor onze schrijfwedstrijd en jouw mening telt voor ons. Dus plaats je reactie hieronder of op onze Facebookpagina. Dan nemen we het mee in ons jury oordeel.

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.