Genieten jullie ook zo van die kortere dagen? De knisperende blaadjes onder je hardloopschoenen? Het modder dat van je racefiets afdruipt? De natte kleren die je aantrekt na het zwemmen omdat het op de heenreis al regende? Ik ook niet. Sporten in de herfst, ik kan m’n draai maar niet vinden.

Al een paar weken voel ik me een soort Maarten van Rossum: niks deugt aan het weer en het lukt maar zelden om mezelf van de bank af te schoppen. En van de week sportte ik zelfs al helemaal in het zwart! Ik schreef het aanvankelijk toe aan een klimatologische jetlag. Maar toen het hier in Nederland boven de 20 graden was, was ik dáár weer chagrijnig over. Veel te warm! Oké, kleine kanttekening: die dag viel gelijk met de eerste dag van m’n menstruatie én een oorontsteking. Maar toch lukt het me maar niet om mijn draai te vinden met mijn sporten in de herfst.

 

Sportieve najaarsdip

Nog steeds niet hoor. Als ik mijn been strek, kan ik m’n voet op de Tacx leggen. En ik heb geen lange benen. Maar weet je wat nou het dilemma is? Er is niks leuks op tv. Of ik geen Netflix heb? Zeker wel, maar ik weet niet welke serie ik wil kijken. Het laatste seizoen House of Cards? Of toch liever wat luchtigers? Er is wel voetbal op tv, maar een saaie wedstrijd + een saaie training is nou niet echt motiverend om mij uit m’n sportieve najaarsdip te halen. Tegen de tijd dat ik m’n knoop heb doorgehakt, wil ik waarschijnlijk liever slapen.

Ik mis de fijne zomermaanden waarin ik twee keer in de week anderhalf uur in het openlucht zwembad lag te borstcrawlen. Nu ben ik weer overgeleverd aan het binnenbad, theekransjes en beperkte openingstijden. Nou ja, elke dag van 7.00 tot 13.00 uur is niet perse beperkt maar ik vind die banenzwemuren gewoon niks. Nu kan ik wel lid worden van een vereniging, maar dan moet ik een proeftraining doen op een dag die mij niet goed uitkomt. Wat eigenlijk onzin is, want ik hoef alleen maar een keer een uurtje eerder weg van m’n werk.

 

Weerstand en excuses

Waar ik misschien nog wel het meeste tegenop zie qua sporten in de herfst, is hardlopen. Dan moet ik in het donker. En dat is… euhm ja, donker. Is ook gewoon een kwestie van plannen. Van de zeven dagen in een week werk ik er vier. Dan houd ik een heel weekend + een doordeweekse dag over. En dan ook nog twee thuiswerkdagen waarop ik zelf m’n agenda bepaal. Het is trouwens ook niet dat ik niet in het donker kan of wil hardlopen, vorig jaar deed ik dat met veel plezier. De nieuwe lampjes liggen ook allang klaar. Maar toch voel ik weerstand.

Och en buiten fietsen als het net geregend heeft, dat heb ik één keer gedaan en ik vond het heerlijk! Na afloop heb ik m’n fiets liefdevol schoongemaakt en een heerlijke massage gegeven. Dit zouden we zeker vaker doen. Maar net die ene zondag na m’n vakantie toen ik op herhaling wilde, brak m’n ventieldop. Ik heb dus twee linkerhanden en besloot dus tot en met dinsdag te wachten om ‘m af te leveren bij de fietsenmaker. De rest van de week waaide het minstens windkracht 4 en had ik weer andere excuses waarom ik niet kon gaan. En over die ene warme zondag heb ik het al gehad.

 

Moeite met sporten in de herfst

Dus tja. Noem het doelloos, inspiratieloos, futloos of kansloos. Feit is dat het me allemaal net even wat meer moeite kost dan in de zomermaanden. De keren dat ik ben gaan hardlopen, kon ik voor m’n gevoel wel uren doorgaan. Maar ja, dan liggen blessures gelijk weer op de loer. En dus beperk ik me tot een minuut of 25-30. En dat dan weer net niet frequent genoeg om lekker uit te bouwen naar drie kwartier en misschien wel weer een uur. Had ik afgelopen zomer niet hardop de ambitie uitgesproken om over de 5K misschien wel richting de 10 te gaan?

Nu wil ik wel eens weten: hoe doen jullie dat bij het veranderen van de seizoenen? Ben ik nou echt zo’n klagende muts die gewoon een schop onder haar kont nodig heeft? Of snappen jullie wel wat ik bedoel? Dit jaar merk ik sterker dan ooit dat ik opnieuw m’n draai moet vinden. En dat is ook niet zo gek: vorig jaar had ik alleen nog maar m’n hardloopschoenen en was het nog heerlijk overzichtelijk. Nu heb ik voor het eerst drie sporten in de herfst en moet ik een nieuwe focus vinden. Lekker denkmateriaal voor op de Tacx, ik ga me maar eens omkleden…

Kirsten Vogd
Kirsten Vogd

Sporten doe je volgens Kirsten niet alleen tijdens dat ene uurtje op zaterdagochtend. Voor haar maakt het deel uit van haar hele leven. Ze begon als blogger voor onze site toen ze nog niets eens zo gek veel sportte. Tegenwoordig maken hardlopen, fietsen, zwemmen en krachttraining standaard deel uit van haar week. Kirsten doet de eindredactie en haar grootste passie is prachtige portretten van stoere vrouwen op papier zetten.

1 Comment
  1. Ik vind hardlopen in de herfst juist heerlijk. In de zomermaanden vind ik het al snel te warm ( ochtendloper hier) en juist dit weer is geweldig om ‘s morgens te gaan rennen.
    Nu is hardlopen de enige sport waarvoor ik de deur uit moet, want daarnaast doe ik alleen wat oefeningen thuis. Maar ik wil gaan uitbouwen deze herfst en ook echt thuis krachttraining gaan doen.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.