Lizanne heeft niet-aangeboren hersenletsel. Veel sporten kan ze niet meer beoefenen. Onder het motto ‘je kunt meer dan je denkt’, bleef ze zoeken naar haar ideale sportieve uitlaatklep en vond die in het krachthonk van de fitness. Ze stuurde ons haar blog over de eerste mijlpaal in haar nieuwe sportleven.

Toen ik een halfjaar geleden de sportschool binnen kwam lopen, was ik erg onwetend en stiekem ook wel een beetje bang. Onwetend, omdat ik geen idee had wat ik zou kunnen en bang, omdat mijn lijf me de afgelopen jaren een aantal keer flink had verrast. Maar wat ze zeggen is waar: je kunt meer dan je denkt. Het geheim? Goede begeleiding en een gezonde dosis doorzettingsvermogen.

Mijn gezondheid laat de laatste jaren best wat te wensen over en ik was meermaals flink met de neus op de feiten gedrukt. Hardlopen? Geen goed idee! Nu niet, nooit niet. Hoe blij ik ook was als ik weer eens vijf kilometer had gelopen, de brakheid nadien was het toch nét niet helemaal waard. Niet te combineren met een normaal leven ook.

Maar een fit lijf, dat kon ik maar niet loslaten. Moest ik het nou echt doen met een uurtje per dag wandelen met de hond? Die steeds ouder wordt en steeds minder loopt? Really? Was dat mijn toekomst?

Nee, natuurlijk niet! Ik moest alleen de goede weg even vinden. Mijn weg bleek helemaal niet bij hardlopen of andere cardiosporten te liggen. Mijn sportkwaliteiten kwamen een stuk beter tot hun recht aan de andere kant van de sportzaal. Tussen al die eng gespierde mannen en hele imponerende barbells.

Samen met de beste trainster die ik me kan wensen begon ik aan een avontuur dat nog steeds gaande is. De eerste keer dat ik een squat moest maken, rees er een groot vraagteken boven mijn hoofd. Een wattes? En toen ik die gekke oefening uit wilde voeren, viel ik om.

Vorige week bereikte ik een nieuw record. Ik maakte een squat. Twee zelfs! En niet zomaar, nee, er lag maar liefst vijftig kilo op m’n schouders. Hoera! Mijlpaal!

Met een dikke highfive vierden we die overwinning. Sporten met een beperking: zeker wel dat er nog mogelijkheden zijn. Alleen je moet ze wel weten te ontdekken. En niet opgeven natuurlijk. Ik loop soms vloekend door de sportschool met m’n tong op m’n schoenen, maar de rush als je na afloop weer wat nieuwe doelen hebt gehaald is het allemaal meer dan waard!

sportbikini

Lizanne

Tijdens haar zwangerschap scheef Lizanne over sporten met een zwanger lijf. Deze moeder, tekstschrijver en journalist schrijft graag voor vrouwen, omdat ze wil vertellen over wat voor haar belangrijk is: je eigen ruimte durven nemen, doen waarvan je energie krijgt zonder altijd aardig gevonden te hoeven worden. Voor haar is dat de sleutel tot een gelukkig leven.

3 Comments
  1. Fitgirls stampen uit de grond als paddestoelen in de herfst. Mooie slanke meiden met kittige staartjes squaten en lopen hard alsof het niks is… Veelal aanbeden door andere fitgirls, alsof het helden zijn. Regelmatig voel ik me down, ik zou ook wel weer met zoveel gemak willen sporten…maar ik ben chronisch pijn patiënt en het is inderdaad zoeken naar iets wat ik nog wel kan en mag. Maar dan lees ik jouw verhaal en dan denk ik, nee! Zij zijn niet mijn helden/voorbeelden ik moet daar niet jaloers op zijn. Meiden zoals jij, daar kan ik veel beter mijn inspiratie en motivatie uit halen! Bedankt voor dit stuk..

    1. Wat lief dat je dat zegt Katja. Ik heb me ook vaak zo gevoeld, maar als je eenmaal hebt gevonden wat bij je past dan krijg je er echt veel voor terug. Goeie begeleiding was een belangrijke voor mij, misschien kun jij ook ergens een trainer vinden die samen met je aan de slag wil?
      Veel succes!

      Groetjes Lizanne

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.