Sporten met overgewicht en heel veel schaamte

Sabine heeft een haat-liefde verhouding met sport. Het is een verlengde van de relatie met haar lichaam. Sport was in haar hoofd alleen weggelegd geweest voor mensen met een ‘normaal’ figuur. Sporten met overgewicht ging niet en kon niet. Althans, dat had ze voor zichzelf zo bedacht.

Ik schaamde me voor mijzelf als ik wel ging sporten. Bang dat iemand zou zeggen dat ik maar niet moest gaan sporten omdat ik te dik was. En volgens mij vinden heel veel gelijksoortige mensen dat sporten met overgewicht een lastig iets. Dus dan is het een vicieuze cirkel.

>> Word je fit door 10.000 stappen per dag te lopen?

 

Niet naar de sportschool durven

Dat bekende gevoel dat je niet naar de sportschool wilt, durft of gaat omdat daar voornamelijk de mensen in strakke pakjes rondlopen. De ‘opgepompte’ spierbundels, de lenige Lena’s die wel die heel makkelijk op dat toestel passen… En zo nog meer…

Is het je wel eens opgevallen dat er opmerkelijk weinig mensen met écht overgewicht op een sportschool zijn? En dan voornamelijk geen vrouwen, want bij mannen lijkt sporten met overgewicht wel geaccepteerder (maar dat is een ander onderwerp). Heb je wel eens gekeken naar al die bootcamps buiten, hoeveel mensen zie je daar met écht overgewicht. Ook heel weinig.

>> Vrouw! Durf te eten!

Ook ik kan sporten met overgewicht

Gelukkig heb ik een paar geleden via een small group training ervaren dat ook ik kan sporten met overgewicht zonder me hoeven te schamen. Sterker nog, dat ik er zelfs nog goed in kan zijn en beter kan worden. En ondanks de haat-liefde verhouding sportte ik al wel. Maar ik was altijd bezig met wat een ander ervan zou vinden.

Dat is nu echt zoveel minder. Want ik sport niet voor jou, voor de buurman, of voor die spierbundel. Ik sport voor mijzelf. Alleen hebben vaak die andere mensen wel het idee dat ze er iets van moeten vinden. Dus ook ik ben regelmatig uitgescholden en voor gek gezet terwijl ik op mijn slakkentempo door de polder ging. Mensen die het nodig vonden om te zeggen dat ik maar wat kilo’s minder moest tillen, of zich hardop afvroegen of ik wel zeker wist dat ik met die les mee wilde doen.

>> Ik haatte mijn lichaam

virus sport met overgewicht tijdens hardloopwedstrijd

Een heel goed verstopt geheim

Wat zij niet (willen) zien; ik heb een dijk van een conditie én ik ben fysiek heel erg sterk. Alleen ik ben te zwaar. Gekscherend noem ik het soms een heel goed verstopt geheim. Zo liep ik laatst uit het niets 4 km aan één stuk. Zonder stoppen, zonder moeite… Terwijl ik een maand niet had gelopen, sowieso amper had gesport.

De buitenkant zegt dus helemaal niets over hoe fit je bent. En of je wel of niet kunt sporten met overgewicht of zonder. Dat zit bij mij zelf tussen mijn oren, dat sporten met overgewicht een reden is om het juist niet te doen. Het is een gevecht dat ik iedere keer heb als ik besluit om iets sportiefs te gaan doen.

>> Beginnen met sporten doe je zo

 

Wat de buitenwereld ervan zegt

Kan ik het wel? En als ik een slechte dag heb: wat zegt de buitenwereld er wel niet van? Dat is mijn mentale probleem wat ik nu eindelijk echt los leer laten. Maar dat gaat niet zomaar. Als ik me niet goed voel in mijn hoofd, dan voel ik nog sterker de kilo’s die ik meeneem. Alsof ik een zak cement achter me aan sleep.

Ik wil sporten voor mezelf, en dus ga ik omdat ik weet dat ik na afloop trots ben. Soms heeft dat ook de nodige hobbels. Vorige week voelde ik na 20m lopen al dat de overtollige kilo’s mij in de weg zaten. Die zak cement sleepte ik flink met me mee. Dat is sporten terwijl ik in mijn hoofd zit. En met alles bezig ben behalve lekker buiten zijn en trots te zijn op mezelf.

>> Ik had een lichaam dat mij voor schut zette

 

Zie je wel, ik kan het niet

Het voelt alsof ik geen lucht krijg. Correctie, zo voelt het niet. Ik denk het. Het zit allemaal tussen mijn oren. Mijn bewustzijn neemt een loopje met mijn onderbewustzijn en zendt dus verkeerde signalen. Vervolgens gaat het van kwaad tot erger en wil ik na 300m naar huis. Zie je wel, ik kan niet hardlopen. Sporten met overgewicht moet ik gewoon niet doen.

Oh wacht, ik heb mijn kleurtjesbroek aan, dat is wel tof! Nee lekker thuiskomen, ik heb wel 3 hele km’s gedaan. Oh nee, mijn vriendin vindt het al tof dat ik geweest ben. Dit zijn mijn demonen. Hee, waarom zwaaien die mannen in dat busje? Dat is vast omdat ze mij met mijn zak cement zien sjoggen (omhuld in een gele trui én kleurtjesbroek). Correctie; ze zien een zak cement op pootjes.

>> De beste versie van mezelf

 

Het gevoel van trots

Dat zijn de momenten dat ik sterker moet zijn dan mijzelf. Ik keer niet om maar ga door. Dan maar op slakkentempo en tussendoor stoppen. Oh ja in stukjes opdelen helpt me altijd, besef ik. Tot de bocht, tot het hek… Dit werkt! Nu loopt het letterlijk beter. Die zak cement lijkt ook wel leeg te lopen. Ik sjog lekker door van punt naar punt en doe het mooi wel.

De demonen in mijn hoofd lijken ook te verdwijnen. En het gevoel van trots wordt sterker. Hmmm, maar die afstand he. Die laat nog wel een zak cement zien, extra lusje naar de molen want ik wil eigenlijk nog niet stoppen. Als ik me omdraai richting huis, verschijnt er een regenboog die alleen maar helderder wordt. Een dubbele zelfs!

>> Hoe goed is jouw zelfbeeld eigenlijk en wat kan je er aan doen?

Weg kronkels, hallo overwinning

Jaja ik weet het al weer. Afstand, snelheid, zakken cement is niet waar het om gaat. Ik ben gegaan en heb de demonen in mijn hoofd niet laten winnen. Beloning; een dubbele regenboog. Weg kronkels, hallo overwinning op mijzelf. Daar gaat het om, het is mijn moment. En die mannen in dat busje? Die mogen eerst naar zichzelf en hun gedrag gaan kijken!

-Sabine-

Sporten met obesitas

Sabine Sabelis

Sport is voor iedereen of je nu wandelt of hele triathlons doet. Of je nu meerdere dagen per week traint of dat je een weekend warrior bent. Sabine schrijft over haar leven als actieve vrouw. Met haar bijdrages wil ze anderen inspireren en motiveren ook te gaan sporten. Op welk niveau dan ook.

2 Comments
  1. Heerlijk om te lezen en herkenbaar. Maar gelukkig ben ik zover dat ik sport voor mezelf. Ik sup, wielren, doe aan yoga en ben begonnen met crossfit. In leuke vrolijke kleding. Geen wijde kleding want dat is niet handig. En die zwembandjes die je dan ziet… ja vind ik ook wat minder maar als ik niet sport gaan ze ook niet weg. Een ander heeft er blijkbaar meer last van dan ik. Jammer dan. Voor hun.

    Geniet van je prestaties!

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.