Hoewel het al dik maart is en ze toch vrouwen door onze zware 50 shades of pain butt workout sleept, is Rhodé nog niet helemaal klaar met februari. Want die maand zou na de blessure in januari toch haar fitte start van het jaar zijn?

Nou, niet dus…

Wat een start van het jaar hè, met al die vrouwen die samen met ons knallend fit begonnen? Zo inspirerend. Allemaal stelden we ons doel en allemaal hielden we elkaar op de hoogte van onze sportieve vorderingen. Allemaal, behalve ik dan hè, want in januari heb ik mijn doel van hardlopend 100km afleggen volledig in het water zien vallen door mijn knie blessure. Maar gelukkig was er na januarifit nog februarifit. Dus in februari besloot ik het heel anders aan te pakken.

Februari werd mijn elke-dag-fit-maand geïnspireerd door Rose en Ernestine. Zij maakten dagelijks een wandeling en deden daarnaast ook nog aan sport. Enthousiast als ze waren begonnen ze aan #walkeverything en deden dat allemaal heel fit. Dus dat ging ik ook doen. Mijn doel: iedere dag een uur beweging en de vorm waarin doet er niet toe. En voor ‘halverwege de maand’ besloot ik wel dat ik in ieder geval eens in de week een soort van duurtraining op het programma wilde hebben, mede ten behoeve van de weegschaal en uiteraard voor het enigszins onderhouden van mijn duurvermogen, de rest bleef vrij in te vullen.

En vrij invullen deed ik het: ik begon te sporten in de sportschool, ging weer naar het zwembad (waar ik merkte dat ik echt sterker was geworden – borstcrawlend zak ik niet meer na 1 baantje als een baksteen naar de bodem), ik ging regelmatig wandelen, op de kettlebell training verscheen ik weer wekelijks en af en toe stapte ik op de fiets. Met mijn geblesseerde been kon ik aardig uit de voeten en ik merkte dat er meer op de wereld is dan hardlopen alleen.

Daarnaast had ik weinig tijd om het hardlopen te missen en ik merkte dat het hebben van de insteek van dagelijks bewegen ervoor zorgde dat sporten minder een moetje was. Sowieso is de insteek dat sporten leuk is en nooit ‘een moeten is’, maar soms hebben we ook gewoon onze wedstrijdjes, trainingsschema’s, fysio oefeningen, zelf gestelde sportdoelen met bijbehorend plan en nog veel meer waardoor het af en toe wel kan voelen alsof het weer moet. Maar in februari had ik eigenlijk geen groter doel dan elke dag bewegen en dat maakte het heel relaxed en gaf mij een “wat ga ik vandaag doen?” mindset.

Even overweeg ik sportgoeroe te worden. Dit wat ik ervaar, deze vrijheid, de mindset en het genieten van simpelweg bewegen is echt wat de mens nodig heeft. En ik Rhodé Trip…. Heb Het Onder De Kniehie. Het gaat lekker en ik wéét dat ik mijn ervaring met jullie delen moet. Ik besluit een lijstje te maken van mijn activiteit.

 

Dag 1 – fietsen op de MTB

Dag 2 – Power yoga

Dag 3 – wandelen met Rose

Dag 4 – sporten met de fysio, naar zeldzaam en nog een hoop andere afspraken waarvoor ik mij van de ene naar de plek bewoog (zonder auto)

Dag 5 – moeder jarig dus tussendoor bewegen maar geen uur gehaald

Dag 6 – sportschool met rose

Dag 7 – etc,

Dag 8 – etc,

Dag 9 – etc

 

Dag 26 – sporten met de fysio

Dag 27 – sportschool met Rose

Dag 28 – ‘s ochtends zwemmen en ‘s middags op Zeldzaam – mijn paard – rijden

Jullie zien het: februari was fit! Ik zat er bovenop, ik ging he-le-maal de juiste kant op en zou gaan inspireren… maar toen werd het maart. En ik was moe van mijn actieve zaterdag en besloot maart – onder het mom van ‘Rust is ook training – daarom te beginnen met ontspanning.

 

Dag 1 – bankhangen, familie bezoekjes, wandelingetje, vroeg naar bed

Dag 2 – Ik word met keelpijn wakker en aan het eind van een dag op kantoor ben ik kapot, heb ik nog meer last van mijn keel dan het begin van de dag en begint het snot in mijn hoofd zich flink op te bouwen. Geen kettlebell training dus voor mij vanavond, wel veel chocola. Ik vind mezelf namelijk best zielig en baal: want wat gaat hier mis? Ik zat lekker in mijn vel, voelde me sterk, at gezond en ineens bam…

Dag 3 – nog snotteriger wakker worden en na vier uurtjes thuis werken wegkruipen op de bank met tissues, kruikje, dekentje en nog meer chocola, koekjes, snoepjes. Ik ben nog steeds zielig…. Wat maakt het eigenlijk ook allemaal uit? Ik kan wel gezond eten zoals ik zo netjes heb gedaan en lekker bewegen maar ik word nog steeds ziek en dat terwijl ik twee maanden terug ook al de griep heb gehad.

Dag 4 – in bed blijven liggen want bank staat op dit moment even gelijk aan chocola en consorten. Tussendoor kom ik er alleen uit om naar een afspraak met de accupunctuur mevrouw te gaan en daarna ga ik zsm weer terug in bed… na wat chocola.

Dag 5 – Weer een halve dag thuis werken en daarna filmpjes kijken op de bank. De chocola is inmiddels zo goed als op alhoewel er nog wel de oude vertrouwde pindakaas, hagelslag en roomboter boterhammen beschikbaar zijn maar daar eet ik normale hoeveelheden van.  Ik ben er ook langzaam aan wel een beetje klaar mee.. Dit mijzelf zielig vinden. Gelukkig voel ik mij lichamelijk ook echt minder zielig. Het snot begint goed los te komen en ik neem eindelijk de telefoon weer op om met Rose te kletsen. Al kletsend blijk ik in perspectief toch altijd iets minder dramatisch zielig te zijn.

Dag 6 – Ik word redelijk fris wakker met uitzondering van een klein kuchje voel ik mij goed. Ik begin de dag met de challenge oefeningen van dag 5 en 6. Ik zweet als een malle: mijn lijf is duidelijk nog in herstel modus. Gauw douchen op naar kantoor… helaas geen treinen….  weer naar huis dan maar en weer thuis werken.

 

Vandaag ben ik vast beraden om uit de “ik ben zielig” modus te blijven. Dat begint bij mij bij het maken van bewust keuzes en beweging. Ik houd mij dus de hele dag netjes aan mijn voorverpakte lunch trommeltje met tussendoortjes. In de pauze maak ik een grote wandeling met mijn vriend die ook thuis werkt en ‘s avond eet ik een vertrouwde hollandse pot met groente, aardappelen en vlees. Dat voelt al gelijk stukken beter maar ik kan pas zondag zeggen dat ik echt uit mijn “ik ben zielig” modus ben. En dat moment is wanneer ik op de racert zit en met vrienden een stukje aan het toeren ben. Ik geniet met  volle teugen van wat mijn lijf kan, van het heerlijke gezelschap, het mooie landschap, de heerlijke temperatuur en de zon!!

 

Tsja al die drama door een griepje.. Kick my ass snot!

 

Groetjes Rhodé

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.