Toen ik vorig jaar niet tot de winnaars behoorde van de blog-wedstrijd van Stoere Vrouwen Sporten was ik toch wel een beetje teleurgesteld. Want wat had ik het leuk gevonden om mijn sportverhaal op papier te zetten. Toen ik vlak voor mijn vakantie dan toch de vraag kreeg om te bloggen voor deze website was ik dol enthousiast. Uiteraard gaat mijn eerste blog over sporten op vakantie, hoe toepasselijk!

Soms gaat sporten op vakantie vanzelf; als je samen met sportieve vrienden én een racefiets naar de Alpen gaat is er natuurlijk geen sprake van dat jij de hele week voor je tent blijft zitten. Maar veel vaker heb ik er tijdens een vakantie toch wat meer moeite mee.

Elk jaar weer neem ik het mezelf voor. Gewoon doortrainen op vakantie. Ik neem een sportsetje mee, pak mijn hardloopschoenen in en stel in mijn hoofd een schema op. Elke dag wat krachtoefeningen zoals sit ups, push ups en squats en om de paar dagen een stukje lopen, want (zo zeg ik tegen mezelf) zo blijft mijn conditie toch op peil en hoef ik niet zo hard aan de bak als de vakantie weer voorbij is.

Nu kan ik uit ervaring zeggen dat hardlopen in het buitenland heerlijk is. Dwars door Parijs, over de Copacabana of gewoon op het platteland van Italië, je ziet zoveel meer als je rent! Vaak bepaal ik vooraf een route en daar houd ik me dan min of meer aan. Op onbekend terrein weet je namelijk nooit welke interessante wegen je onderweg tegen komt.

Tijdens zo’n vakantieloop maak ik me nooit druk om het resultaat. Nou ja, mijn ademhaling mag niet te hoog worden want het moet natuurlijk wel een ontspannen vakantieloopje blijven. Zodra ik terug ben op de camping of in het hotel kijk ik uiteraard meteen op mijn telefoon om te zien hoe het ging. En ja hoor, zo zonder er bij na te denken en mezelf te frustreren over of het wel hard genoeg gaat, loop ik ook gewoon mijn stabiele snelheid tempo van 6’32 per kilometer.

Maar wat ik stiekem het leukst vind aan hardlopen op vakantie is het gevoel hebben dat je een local bent. Je groet de lopers die je tegenkomt of volgt de massa naar het park. Zo draai je lekker je rondje mee en ontdek je gaandeweg ook nog alle hotspots in je nieuwe buurtje. Natuurlijk loop ik wel eens verkeerd omdat ik vooral niet wil laten zien dat ik eigenlijk geen idee heb waar ik ben, maar ach, uiteindelijk vind ik altijd de weg terug en heb ik ook nog eens wat extra kilometers gemaakt, helemaal niets mis mee.

Terwijl dat rennen in het buitenland van een leien dakje gaat, vervliegt dat voornemen om krachtoefeningen te doen al bij de grensovergang. Meestal doe ik nog één laffe poging tot een buikspierkwartier, maar daar merk je drie weken later in de sportschool helaas echt helemaal niets meer van.

Hoe doen jullie dat op vakantie? Maken jullie ook een nieuw schema? En waar in het buitenland moet je echt een keer gelopen hebben?

Liefs,
Veerle

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.