Ruim vier maanden na haar buikwandcorrectie stond Martine aan de start van de Dam tot Dam loop. Een dag waar ze enorm naar uitkeek, maar waar ze ook tegenop zag. Ze had maar twaalf weken voorbereiding, was dat genoeg? 

Vijf jaar geleden begon ik met hardlopen. Ter voorbereiding op de ladiesrun van 4 Engelse Mijl (EM, 6.4 km in onze meeteenheden) die ik samen met collega’s zou lopen. Voor het goede doel ook. Ik was er toen nog van overtuigd dat ik die 10 EM nooit zou lopen. Net als 10 kilometer trouwens, dat vond ik al ontzettend ver. Toen…

Een jaar later stond ik weer aan de start. Met dezelfde collega’s en dezelfde afstand. Inmiddels had ik al een paar keer 10 kilometer gelopen dus er zat zeker progressie in! In een opwelling kocht ik in 2013 op Marktplaats een startnummer voor de 10 EM, 16.1 Nederlandse kilometers dus. Heel veel tijd voor een goede voorbereiding had ik niet. De opwelling kwam op vrijdag, de race was op zondag. Gelukkig had ik wel al die tijd getraind met m’n loopmaatje, die al maanden wist dat ze de 10 EM ging lopen. Dus helemaal onvoorbereid was ik ook niet. Dat geen jaar hetzelfde verloopt, bleek wel in 2014. Op tijd ingeschreven, prima voorbereiding gehad totdat ik geblesseerd raakte en wederom niet optimaal aan de start stond.

Zou het dan ooit goed komen? Vol goede moed schreef ik me ook dit jaar weer  op tijd in en ging hard aan de slag met m’n trainingsplan. Maar ja, toen kwam half mei ineens die buikwandcorrectie. Zes weken mocht ik niks en daarna moest ik heel langzaam opbouwen. Twaalf weken had ik, was dat realistisch?

De opbouw ging voorspoedig en circa zes weken voor het evenement besprak ik mijn dilemma met m’n trainer. We besloten dat het moest kunnen. Tijd en prestatie maakten we onbelangrijk, rustig uitlopen was het streven. Even leek opnieuw een blessure roet in het eten te gooien. Nee hè, niet weer? Gelukkig pakte een weekje rust goed uit, de blessure verdween. Helaas verdween ook m’n energie. Ik was moe en had geen fut om te lopen. Werd het verdorie toch nog spannend.

Gelukkig kon het toch doorgaan! De avond ervoor legde ik m’n spullen klaar en op de wedstrijddag stond ik uitgerust op. Hardloopkleding aan, extra laagje warme kleding erover, waterflesjes gevuld, gelletjes mee. Gelukkig wonen m’n hardloopmaatje en ik in Amsterdam, dus hoefden we alleen maar met de metro naar het Centraal Station alwaar we onze kleding afgaven en nog gauw even naar de toilet konden om vervolgens de start op te zoeken.

Na het startschot scheidden onze wegen na 500 meter. M’n maatje loopt sneller dan ik en het verschil was die dag groter dan normaal. De eerste 8-10 kilometer deed ik het rustig aan, het doel was om daarna te versnellen. Het ging goed, wat gaaf toch iedere keer weer om door die IJ-tunnel te lopen. Na de tunnel zag ik dat m’n hartslag redelijk onder controle was en het tempo zelfs wat sneller was dan ik had verwacht. Helaas ontdekte ik ook dat mijn horloge in de tunnel de satellietverbinding was kwijtgeraakt. De kilometers waren niet meer synchroon met de werkelijke afstand.

Kilometer na kilometer liep ik terwijl m’n hartslag en ademhaling prima onder controle waren. Het was genieten: van de omgeving, de mensen, de muziek, de sfeer, de eindeloze handen van kinderen die me highfives gaven. Pas na 10 kilometer voelde ik vermoeidheid in m’n benen. De versnelling besloot ik uit te stellen tot na de 12 kilometer. Met nog 4 kilometer durfde ik het toen wel aan, alleen dachten m’n benen er anders over. Dan maar een vlakke race, ook niet erg.

De laatste kilometer kon ik echt niet meer versnellen, tempo ‘bergop’ consolideren dan maar. Ik was blij dat dat nog wel lukte. Die vlakke race eindigde na 16.1 kilometer die ik in 1:48:49 heb afgelegd. Moe, blij, opgelucht, verbaasd en vooral trots was ik toen ik dat zag. M’n loopmaatje stond bij de kledinguitgifte en tevreden liepen we samen naar de massagetent. Na ook nog wat gegeten te hebben, stapten we in de pendelbussen.

Eenmaal thuis genoot ik van een welverdiende douche en daarna een glas wijn om te proosten op de Dam tot Damloop 2015.

Prrrroost!
Martine
xxx

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.