Glup!

 

Ggggghhhhhh!

 

Eeeeeh blllllll gggggh gggggh ggggggetverdemme!

 

Als het maar geen wesp is!

 

Ik ren naar een terrasje waar een paar potentieel leuke mannen zitten. Zonder het te vragen gris ik een glas cola van tafel en klok klok klok gooi het achterover. En alsof dat niet genoeg is, buk ik, zet mijn handen op mijn knieën en ga nog even door met smerige geluiden maken.

 

Ggggggadverdamme! Roep ik nog even en ga recht op staan. Ik kijk de inmiddels verbaasd kijkende mannen aan en vraag of ik ze een colaatje kan kopen. Verschrikt en met een lichte walging kijken ze me aan. ‘Nee, dat colaatje kopen ze zelf wel.’ zeggen ze en wensen me een aangenaam verloop van mijn verdere training.

Niet zo’n mooi plaatje dus.

 

Ik ben – zoals jullie inmiddels echt wel weten – aan het trainen voor de IJsselloop. Ik doe als alles goed gaat, want ik ben een beetje ziek aan het worden mee met de 10 kilometer en dat is voor mij de eerste keer. Aan kortere afstanden deed ik al wel mee en ben daar ook redelijk snel, maar de middenlange afstand is nieuw voor mij. Daarom ben ik met mijn training net wat meer aan de bak en ga ik nu uit van tijd en niet afstand en snelheid. Ik moest vorige week veertig minuten lopen en zag toen ik bijna thuis was dat ik er nog wat te kort kom.
Rondjes in mijn eigen straat zag ik niet zitten en daarom plak ik er nog een grote extra ronde – door de stad – aan vast. Dat rondje bracht mij ook over de Brink, langs de terrassen waar o.a. die leuke mannen zaten.
Met mijn mond open van de inspanning loop ik in een mooie tred midden over de Brink als ik ineens Floep een beest in mijn mond voel. In mijn keel zelfs. En p dat moment wist ik zeker dat ik die insecten pootjes aan mijn huig voel kriebelen.

Smerig!

 

Ik kende dit beesten fenomeen al wel van het fietsen, maar op de fiets had ik altijd wel een bidonnetje. Zo kon ik het beestje met wat water doorslikken, maar nu niet.

 

Ik denk niet dat ik deze eerste indruk bij de potentieel leuke mannen nog recht kan zetten. Jammer want de tweede van links was best leuk.

 

 

Tips
Ik ben niet de enige die last heeft van vliegjes en insecten tijdens mijn training. Elke duursporter heeft er last van en dan vooral fietsers. 

Er zijn een aantal dingen die je kunt doen:

 

Een zonnebril zorgt ervoor dat ze niet in je ogen komen. Dit is op de fiets wel zo fijn, een prikkend oog en minder zicht is als je veertig aan het uur rijdt niet veilig. Remmen en als een dolle ik je ogen wrijven soms ook niet. Vooral als je in een groepje rijdt.

Ga je trainen aan het einde van de dag, dan zul je zien dat er plekken zijn met meer vliegen. Onder de bomen bijvoorbeeld of langs sommige plassen. Als je dat weet en je houdt niet van die beesten, kies dan een andere weg.

Tanden op elkaar! Het lukt niet altijd om dor je neus te ademen. Tijdens het hooikoorts seizoen hebben veel mensen last van een dichte neus. Er zijn ook fietsers die door de rijwind een snotneus krijgen en minder makkelijk ademen. Zij ademen door hun mond. Doe je dat ook en rijd je dor een wolk met vliegjes? Houd dan wel je tanden op elkaar, dan blijven ze net als bij de auto hangen aan de gril.

 

Krijg je toch zo’n beest binnen? Slik hem door met een flinke scheut water, dat doen ze in het profpeloton ook.

 

 

foto: natgeocreative.com

Rose

Editor in chief en founder van Stoere Vrouwen Sporten. Rose schreef voor bladen als Fiets magazine, Grinta!, Fietssport en de Flair, Ze merkte dat ze het aanbod voor actieve vrouwen matig vond. Meestal gaat dat over slank zijn en afvallen. Voor Rose is een actief leven zoveel meer. Daarom begon ze deze site. Samen met haar team is het haar missie om zoveel mogelijk vrouwen te helpen vreugde, balans en activiteit in hun leven te brengen. Rose fietst, rent, kookt, schrijft en geniet.

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.