Volgend jaar wil Cathelijne zelf graag de hele Ironman finishen. Om alvast een beetje in de stemming te komen, meldde ze zich dit jaar aan als vrijwilliger. Da’s niet alleen leuk en zinvol, maar ook nog eens hartstikke leerzaam en inspirerend!

Iedereen doet hier regelmatig vrijwilligerswerk, dat is heel normaal en het leek mij wel interessant om eens achter de schermen te kijken van de echte hele Ironman aangezien ik deze volgend jaar zelf wil finishen. Trainingsmaatjes hadden me aangeraden om de ‘womens change tent’ en ‘finish line catcher’ taken te doen. De eerste om van te leren en de tweede ter inspiratie zeg maar. Smorgens heel vroeg meldde ik me bij de T1 oftewel de eerste wissel plek. Bij Ironmans staat er een hele grote tent waar de atleten zich in kunnen verkleden tussen de disciplines door. Mannen en vrouwen strikt gescheiden uiteraard, we zitten wel in Texas hè.

Ik was op tijd om de zwemstart mee te maken. De spanning is dan echt van de gezichten van de deelnemers af te lezen. Begrijpelijk ook. Het open water zwemmen is ook echt wel spannend, zeker in dit vieze meer bij ons. Ik ga er zelf altijd maar vanuit dat alle slangen en krokodillen allang gevlucht zijn tegen de tijd dat ik in het water lig, maar ze zitten er echt en niet weinig ook. Ik kom regelmatig slangen tegen hier met fietsen, in de tuin of tijdens het wandelen. En nu lagen er ook nog eens duizenden deelnemers in het water, echt super hectisch allemaal. Gaaf om te zien natuurlijk, zo ontzettend veel zwemmers. Als je je niets bij voor kunt stellen: check google maar eens op Ironman swim. Er zijn echt hele mooie beelden van!

Al heel snel hadden we de eerste vrouw in onze tent. Een professional natuurlijk, want die starten eerst. Zij was echter extreem snel, het bleek later dat ze de beste zwemtijd had van iedereen inclusief de mannen. We hebben haar ook maar een seconde gezien in de tent. De plastic tas voor T1 werd geopend, omgekeerd zodat alles op de grond lag. De ervaren vrijwilligers legden alles razendsnel voor haar klaar en weg was ze. OK, zo moet dat dus dacht ik. Best spannend want ik was zo bang om iets verkeerd te doen tijdens het helpen.

De volgende professionele dames die binnenkwamen deden ongeveer hetzelfde en werden weer geholpen door vrijwilligers die dit vaker hadden gedaan. Ik hield me bezig met tassen wegwerken en dergelijke. Maar op gegeven moment werd het zo druk, dat ik ook een deelnemer mocht helpen. Ik dacht alleen maar aan mijn eigen wissels en deed wat ik had gezien; schoenen goed klaar, sokken klaar, zonnebril in de helm, zorgen dat ze niets vergeten. Helpen met mouwen aantrekken, zonnebrand smeren etc. Een deelneemster was helemaal in haar sas met mij blijkbaar. Wat ik deed vond ze echt ‘amazing’.

Zo grappig, ze waren allemaal zo dankbaar. Ik kreeg zelfs een bon voor de Starbucks in mijn handen geduwd door een van de deelneemsters. Ik durfde het bijna niet aan te nemen, maar ze stond erop en ik (of eigenlijk zij) had ook niet echt de tijd voor een discussie… Ik had nooit gedacht dat ze daar aan zouden denken maar ik was niet de enige die op deze manier bedankt werd. Hoe langer we bezig waren hoe langzamer de deelnemers natuurlijk werden en toen we de eerste helft gehad hadden zag je echt een groot verschil. Er werd lekker ff uit gehijgd op de stoelen en praatjes gemaakt. Ook heel leuk.

Aan het eind werd het een beetje zielig want er waren nu al afvallers, doordat ze de tijd niet gehaald hadden. Ik had het echt te doen met de afvallers, het is onderdeel van deze sport, maar als je erover na gaat denken. Jaren getraind, om 5 uur ‘s morgens al trainingen afwerken, trainingsweken van 20 uur en dan na het zwemmen eruit liggen… Ja dan begrijp ik die tranen wel. Toen we alle deelnemers hadden gehad was t nog even de tent opruimen en klaar. Het was snikheet geweest in de tent, want het is hier altijd heet, nu zo’n 30 graden en heel vochtig vooral. Zware omstandigheden voor de deelnemers.

Een paar uur later mocht ik me bij de finish melden om ‘catcher’ te zijn. Het weer was al een beetje aan het omslaan en er werden onweersbuien voorspeld. Ik meldde me aan om de finish shift te beginnen en toen begon de regen om te slaan in grote chaos; keiharde regen, hagel, mega onweer en super harde wind. Alle vrijwilligers werden geëvacueerd en ik moest de dichtstbijzijnde bar in met mijn collega’s. Toevallig was het ook de leukste bar hier, maar ik moest nog even wachten met feesten natuurlijk. Na drie kwartier mochten we er weer uit en werd de chaos duidelijk.

De hele finish was weggewaaid, dus wij konden alle hekken eerst proberen uit de knoop te krijgen en vervolgens de atleten de nieuwe route wijzen want er was eigenlijk geen route mee. Tijdens de bui was de wedstrijd stilgelegd. Iedereen die een timing mat passeerde moest naar een nabij gelegen evacuatieruimte, bijvoorbeeld een parkeer garage. Echt heel zwaar voor de deelnemers want die waren vol in de marathon en moesten 45 minuten wachten. Ik denk dat ze mij echt van het parcours hadden moesten slepen als ik had meegedaan.

Voor ons als ‘catchers’ werd het ook een alles of niets verhaal want of er kwamen heel lang geen finishers en dan kwamen er weer heel veel tegelijk. We ‘vingen’ ze op met een folie deken, vroegen of ze zich ok voelden, liepen mee naar de medaille, finisher t-shirt en pet, plek om de timer af te doen en de foto. Daarna mochten ze pas door naar hun fans. Veel finishers waren zo van de wereld dat ik soort van achter ze aan moest rennen om ze overal aan te helpen herinneren, ‘hier de medaille’ ‘hier je chip’ etc. Ook wel begrijpelijk, ik vraag me af of en hoe ikzelf over een jaar over de finish kom.

Het was leuk en leerzaam om te helpen maar na vier uur in de regen en kou was ik wel klaar met het ‘catchen’. Zodra mij shift afgelopen was ben ik maar naar huis en een warme douche gegaan. Jammer, want het is normaal gesproken een groot feest bij de finish, maar dat feestje pikken we een andere keer wel weer mee.

sportbikini

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.