Het mooie weer is weer in aantocht! Reden genoeg voor sportminnend Nederland om vooruit te kijken op alle sportieve activiteiten die de zomer ons gaat bieden. De één gaat lekker racefietsen op zondag met een groep vriendinnen terwijl de ander een halve marathon op het programma heeft staan. Daphne zal waarschijnlijk proberen haar tijd onder de 49 minuten naar een tijd van onder de 48 minuten te brengen en ik; ik wil gaan knallen tijdens mijn triathlon.

Wat onze doelen ook mogen zijn, de weg er naartoe is altijd een traject waarin je jezelf blijft uitdagen. Waarin je steeds beter probeert te worden en de lat steeds hoger komt te liggen. We zullen onszelf blijven uitdagen om zo op het moment suprême boven onszelf uit kunnen gaan stijgen. Een tijdje terug werd er hier verkondigd dat je van hard trainen niet beter wordt. Deze blog ging over super compensatie. Hierin werd beschreven dat niet altijd beter is om de longen uit je lijf te rennen en dat dagenlang achter elkaar sprinten om zweetvoeten te creëren een beetje zinloos is.

‘Wanneer je traint breek je je lichaam een beetje af. Dit klinkt raar maar in feite is het wel zo. Van trainen op zich word je dus alleen maar slechter. Waar je beter van wordt is je herstel. Hierin herstelt je lichaam zich van wat je hebt gedaan, en gaat je normale situatie juist verbeteren.’

Iets wat daar voor vandaag en dus voor de komende weken bij komt, is het fenomeen OVERLOAD. Hard trainen is niet altijd nodig, maar je moet jezelf wel uit blijven dagen om beter te worden. Ieder weekend in hetzelfde tempo met dezelfde de dames naar dezelfde koffietent fietsen voor verse muntthee en carrot cake, om vervolgens dezelfde weg weer terug te fietsen is leuk, maar beter word je er niet van. Dezelfde training dan de vorige keer maken je niet beter, wanneer dit op dezelfde tijdstippen, met hetzelfde weertype, met dezelfde mensen en op dezelfde fiets, met hetzelfde ontbijt en dezelfde bidon water, in hetzelfde shirtje met dezelfde vlecht in je haren, met dezelfde fietsbril over dezelfde bruggen iedere keer opnieuw blijft doen. De truc om beter te worden is: daag je lichaam uit.

Trainen en dus beter worden is eigenlijk net als een goede liefdesrelatie. Wanneer een relatie nieuw is, is alles leuk en word je van alles vrolijk. Een bos bloemen op vrijdag, één keer in de maand een ontbijt op bed op zondag, uit eten met schoonouders, mee naar zijn kickbokstraining op donderdagavond. Een half jaar is dit uit te houden maar daarna zou iets van variatie leuk zijn. Maak het de kat wijs dat het eerste benzinepompbos leek op het trouwboeket van Maxima. Het ontbijt met verse AH-jus en een te hard gekookt ei is ook al maanden niet veranderd en die sportschool op donderdagavond is eigenlijk te vergelijken met veredelde mannenkleedkamer waarin de mannen hun shirt beter aan kunnen houden.

Herhaling is niet leuk. Herhaling gaat vervelen. Herhaling word je niet beter van. Herhaling daagt niet uit. Niet voor je hoofd, bijvoorbeeld in je relatie. Ook niet voor je lijf, wanneer het gaat over trainen.

De tip voor deze keer is: zorg voor overload. Dit betekent dat je het lichaam steeds weer nieuwe prikkelingen moet geven. Zoals eerder vertelt breek je je lichaam tijdens training af. Na de training, tijdens het herstel, bouwt het lichaam zichzelf weer op. De mate waarin het lichaam zichzelf opbouwt hangt af van de prikkel die het lichaam door de training heeft gekregen. Het lichaam heeft de mooie eigenschap dat het zich aanpast aan wat er gevraagd wordt. Wanneer je dus meer of iets anders van het lichaam vraagt dan het gewend is, zal het zich hieraan proberen aan te passen. Het zal proberen dusdanig te herstellen dat het de belasting de volgende keer wel aan kan, dus eigenlijk beter worden dan dat het daarvoor was.

grafiek-trainingsprincipes

Wanneer je samen pakken met de blog over supercompensatie krijgen we steeds meer duidelijkheid hoe we effectiever kunnen gaan trainen. We zien dat de lijn van de overload na herstel /supercompensatie (III) boven je standaard prestatieniveau uitkomt. Hierbij moeten we wel in de gaten houden dat je snel genoeg weer moet gaan trainen, anders is het effect van de training weer weg (IV). Het is dus van belang dat je: 1. genoeg rust neemt tussen trainingen 2. niet te veel rust neemt & 3. zorgt dat je lichaam verrast wordt door steeds weer nieuwe prikkels waardoor het steeds sterker wordt. Snappen we het nog?

Klein voorbeeld: stel, je wilt graag sterker worden met squatten (om wat voor reden dan ook). Wanneer je gaat squatten met 15kilo, word je moe. Je krijgt misschien spierpijn en kan misschien moeilijk de trap oplopen de dag daarna. Maar, wanneer je dit een aantal keren gaat goed, zul je zien dat je went aan deze belasting. Je lichaam bereidt zich voor ook de squats die weer gaan komen. De spierpijn wordt minder en je kunt gewoon de trap oplopen. Na een aantal keer zal je je gewicht tijdens het squatten weer moeten gaan verhogen om weer spierpijn te krijgen en sterker te worden. Je gaat dan squatten met 20 kilo, daarna met 25 en bouwt dit steeds verder op. Zo word je beter!

Vragen zijn welkom. Ook bij hulp van het toepassen van deze kennis in eigen trainingsschema’s. Veel plezier dit voorjaar!

Groetjes Berber

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.