Beginnen met sporten na een operatie of na een blessure, daar zit niet veel verschil tussen dacht ik. Met het herstellen na een blessure heb ik wel de nodige ervaring. Oefeningen en begeleiding door de fysio samen met wat eigenwijs gedrag en motivatie komt het wel weer goed. Je weet waar je op moet letten, je weet wat “normaal” voelt en wat niet. En daarmee vrij directe feedback van je lijf op wat je doet.

Helaas, met zo’n niet sport-gerelateerde operatie werkte het voor mij toch anders. De eerste zes weken na de operatie in z’n geheel niet sporten. Maar wel bewegen, niet stil op bed of bank blijven hangen.

Sowieso viel dit tegen, want in de weken voor de operatie fietste ik 2-3 keer per week naar mijn werk, liep ik zeker 2 keer per week hard en deed ik mee met de challenge, best actief dus. En dan ineens niets meer mogen én kunnen, dat viel tegen!

Dus liep ik, beter gezegd strompelde ik, in week 2 al een rondje van 2,5 km in ruim 40 minuten… dat was niet wat ze bedoelden met “in beweging blijven”.  In deze week ontdekte ik de functie van Strava om automatisch te pauzeren als geen beweging wordt waargenomen… hoe blij was ik weer thuis te komen na drie kwartier, had Strava niets vastgelegd, zó langzaam liep ik dus. Na een eerste teleurstelling ook wel hilarisch natuurlijk.

Dat wandelen heb ik wel volgehouden, eerst echt strompelen, later meer stevig doorstappen. En met het toenemen van het tempo ook de afstand uitgebreid.

Na vier weken mocht ik ook weer fietsen, zolang het maar geen twee uur op een mtb door de bossen was. Dus mijn bijna dagelijkse rondje wandelen af en toe afgewisseld voor een tripje op mijn fiets. Geen grote afstanden, 10 km was al behoorlijk!
Want waar je met wandelen wel beweegt, merk je vrij weinig van je buik. Met fietsen was dat wel anders, elk hobbeltje en bobbeltje in de weg voelde ik!

Het grootste verschil met herstellen na een blessure vond ik het helemaal niet mogen sporten, bij een blessure wordt aangeraden toch iets van sport te blijven doen, zolang het maar geen belasting is of klachten geeft. Nu mocht ik niets doen, zelfs tillen en bukken was verboden terrein.

Het tweede verschil was dat ik niet goed wist wat ik kon verwachten van mijn lijf. Zo had ik van een rondje fietsen ineens spierpijn in mijn buik! Als ik teveel deed, van wat dan ook, dan had ik een opgezette buik, pijnlijk en niet fijn (ook als ik niets deed, gewoon aan het eind van de dag).

Kortom, ik was de hele tijd alert op wat ik zo door de dag heen deed. Lag tussendoor regelmatig op de bank met m’n benen omhoog. Het viel me toch wel behoorlijk tegen, dat ik ook echt wel de volle 6 weken nodig had om te herstellen. Ik ben ook veel later dan ik dacht weer aan het werk gegaan.

Ergens in de 5e week na de ingreep bedacht ik dat ik geen idee had hoe ik het hardlopen weer op zou pakken. Ik was bang door mijn enthousiasme en ongeduld te snel van start te gaan. En tegelijkertijd ook bang dat het niet zou lukken, dat ik pijn of ander ongemakken zou krijgen. En daar werd ik zo onzeker van. Afijn, trainer van de loopgroep gemaild of hij tips had. Jawel, per kerende post een opbouwschema voor na blessures, vast ook nu geschikt.

En met dat schema ben ik eind juni van start gegaan. De eerste training bestond uit 6 intervallen van een minuut rennen, afgewisseld met 2 minuten wandelen. Ik had er bijna m’n hardloopkloffie niet voor aangetrokken 😉  Het was heerlijk en het viel me behoorlijk zwaar, pfff dat ik zo moe kon worden van 6x 1 minuut rennen, niet eens hard.

Toen wist ik: niet eigenwijs zijn, en gewoon het schema blijven volgen. En tussendoor voldoende rust nemen. Want elke inspanning had wel, voor eventjes, z’n weerslag op mijn lijf. Maar nooit zo erg, dat ik met 1-2 dagen rust weer een rondje kan gaan.

Doei,
Martine

 

 

Kirsten Vogd
Kirsten Vogd

Sporten doe je volgens Kirsten niet alleen tijdens dat ene uurtje op zaterdagochtend. Voor haar maakt het deel uit van haar hele leven. Ze begon als blogger voor onze site toen ze nog niets eens zo gek veel sportte. Tegenwoordig maken hardlopen, fietsen, zwemmen en krachttraining standaard deel uit van haar week. Kirsten doet de eindredactie en haar grootste passie is prachtige portretten van stoere vrouwen op papier zetten.

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.