Blessureleed

Ik sta in de woonkamer, op mijn blote voeten. Voor me liggen allemaal bolletjes met sokken. Naast me staat een mandje, met één sok erin. Met een frons op mijn voorhoofd sta ik geconcentreerd te friemelen met mijn tenen. Ik probeer zo’n sokken bolletje op te pakken, zodat ik hem in het mandje kan gooien. Het is topsport…

 

De afgelopen drie weken hield ik er een vreemd trainingsschema op na. Ik heb – ondanks dat ik in mei mijn eerste halve marathon wil lopen in Skopje – geen stap verzet. Wel ben ik naar de sportschool geweest, heb ik gefietst, gezwommen, sokken opgepakt en gekettlebelt … als dat woord überhaupt bestaat. Ook heb ik chocolade taartjes gegeten, beginnende sporters getraind en gemotiveerd, de hond uitgelaten en ben ik chagrijnig geweest. Maar ik heb ook jurkjes gedragen – want dat kan eindelijk als je niet de hele tijd in sportkleding loopt – en ik ben naar Willeke geweest voor een full on beauty behandeling. Ik heb een paar goede boeken gelezen, met mijn nichtje gespeeld, op mijn neefje gepast, stukjes geschreven, lekker gekookt, brood gebakken en ik heb nog véél meer niet-sport-gerelateerde-dingen gedaan.

 

“Nou!” zul je wellicht denken, “Dat is dan een mager begin van je Halve marathon schema. Laten we hopen dat je je ticket naar Skopje nog niet geboekt hebt Mentink. Want jij, jij bakt er echt he-le-maal niets van!”

 

En ik begrijp dat je dat denkt. Ik heb die gedachten ook gehad. Ik heb gewanhoopt. Maar ik heb vooral actie ondernomen. Ik heb een blessure zie je. Een Shin Splint. Dat is een blessure bij je scheenbeen en het komt meestal door overbelasting. Het kan irritatie van je achterste scheenbeenspier zijn, maar ook je voorste en het kan zelfs een ‘stress fractuur van het scheenbeen’ zijn. Tot zo verre weet ik dus eigenlijk niet zo goed waar ik last van heb. Wat ik wel weet is dat de meeste mensen die doorlopen met dit pijntje meestal eindigen met een paar maanden gedoe. En ik heb daar geen zin in. Ik heb meteen de rem erop gegooid en ben gaan kijken naar mijn sporters gedrag.

Wat heb ik de laatste tijd gedaan, waardoor ik nu ineens ergens last van heb?

 

Allereerst ben ik – honderd procent korte afstand loper – binnen een paar weken tijd gaan doortrainen naar de tien kilometer. Deze heb ik gelopen terwijl ik ziek was. De week erna was ik nog zieker. De week daarna trainde ik voor de volgende tien kilometer in Enschede. En kort daarna liep ik weer een vijf kilometer wedstrijdje. Ik ben in dezelfde periode ook begonnen met een trainingsgroep en ben de trainer van de iRun clinic geworden. Ik heb zonder het in de gaten te hebben mijn trainingsarbeid verdriedubbelt. In een periode waarin ik bezig ben met Stoere Vrouwen Sporten, artikelen voor bladen en het schrijven van een tweede boek. Ik zit regelmatig om twaalf uur ‘s avonds nog te werken.
Daarnaast heb ik in een opwelling besloten om een halve marathon te gaan lopen en ben ik in mijn training de focus van techniek naar afstand gaan verleggen.

 

Kortom, ik heb de laatste tijd precies dat gedaan wat ik anderen afraad.

 

En nu sta ik sokken op te rapen in mijn woonkamer.

 

Wat een mooie les. En hoe fijn dat hij zich aanbiedt aan het begin van mijn weg naar Skopje. Ik hoef me geen zorgen te maken. Het enige wat ik hoef te doen is terug te gaan naar de basis en die bestaat uit de juiste balans tussen inspanning en ontspanning. Zowel in sport als in mijn werk. Goede voeding, regelmatig naar de masseur en vooral mooi en technisch sporten. Loopscholing, loopscholing, loopscholing… juist als je een pannenkoek bent zoals ik. Want als ik mooi, technisch en evenwichtig sport dan ben ik me bewust van elke stap die ik zet en zal ik er nooit te veel of te weinig doen.

En wat betreft dat lopen?

 

Gisteren heb ik de eerste kilometers weer gemaakt. Keiharde vrijheid en simpel geluk. Een beetje afzien maar vooral dankbaarheid. Damn, wat ik blij dat ik sporten kan!

Skopje…. be prepared. This girl issa gonna take over da cityyyyyyyyyy!!!

Rose

Editor in chief en founder van Stoere Vrouwen Sporten. Rose schreef voor bladen als Fiets magazine, Grinta!, Fietssport en de Flair, Ze merkte dat ze het aanbod voor actieve vrouwen matig vond. Meestal gaat dat over slank zijn en afvallen. Voor Rose is een actief leven zoveel meer. Daarom begon ze deze site. Samen met haar team is het haar missie om zoveel mogelijk vrouwen te helpen vreugde, balans en activiteit in hun leven te brengen. Rose fietst, rent, kookt, schrijft en geniet.

1 Comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.