Oh help Rose! Ze heeft jullie hulp nodig! En dan geen supporters, maar gewoon mensen die dit weekend fysiek met haar mee rennen. Want Rose doe mee met de Nighttrail @ Hellendoorn en vindt dat reuze spannend.

“Ach Rose, je hebt altijd zo’n grote mond en nu vind je dit spannend? Held op sokken!” is de reactie die ik krijg als ik bij de Run2Day vertel dat ik zenuwachtig ben voor de Nighttrail waar ik dit weekend aan mee doe. De Nighttrail @ Hellendoorn is een mini-trail in de bossen van de Sallandse Heuvelrug die we ‘s avonds al het donker is gaan lopen. Er zijn drie dingen waar ik me ongerust over maak: 1. trail 2. donker in het bos en 3. we.

Deze hele Nighttrail toch wel zo onvoorstelbaar ver buiten mijn comfortzone hè!

Sinds ik vorig jaar de modderige oever van de IJssel ontdekte als hardloopgebied en meedeed met mijn eerste crossloopje, ben ik verknocht geraakt aan het lopen naast de weg. Ik geniet ervan omdat het een soort cyclocross of mountainbike voor hardlopers is. Daarbij heb ik er wel talent voor. Ik doe het goed op een slechte ondergrond en vooral als deze een beetje glibberig is. Waar andere lopers voorzichtig worden als het glad is, stamp ik dwars door de modder, het gras en zand heen. Op pure kracht zie ik af en na een kilometer of vijf zet ik aan voor het laatste stuk en volledig gaar tik ik hem af. Niets is zo lekker als de afwisselende ondergrond onder mijn voeten te voelen of het water van de plassen door mijn schoenen te voelen komen.

Maar toch ben ik een beetje bang voor de Nighttrail. En dat komt door het idee wat ik van ‘trailen’ heb. En niet alleen ik. Bijna de helft van de lopers denkt dat trailrunners lange afstandslopers zijn en dat je als je geen marathon kan ook echt niet kunt trailen. Want trailen is per slot van rekening die sport van de vrije lopers die ongehinderd door hun lichaam de ene voet voor de ander zetten in de vrije natuur. En zo’n loper ben ik niet. Ik ben vanaf kilometer zeven langzaam en heb het bij kilometer negen echt wel gezien. Liever doe ik kortere afstanden en train ik op mijn techniek. Dus een trailrun? Dat is voor mij niet haalbaar.
Maar ja, volgens Matthijs – de organisator van de Nighttrail – vergis ik mij daar flink in. En met mij zo ongeveer de have hardloopwereld. Een trailrun is niet per definitie een lage afstandsloop. Trailen is lopen in de natuur, in het bos, over de heide of door de heuvels. Trailen is lopen zonder je te conformeren aan de weg. En dat kan je volgens Matthijs ook op een kortere afstand doen.

Toch ben ik nog niet gerust. Want het tweede punt is dus dat ik IN HET DONKER in het bos ga rennen. En goed ja, ik krijg bij mijn inschrijving wel een goed lampje en er is voldoende begeleiding en de route is zo dat ik niet ergens halverwege in ene ravijn stort zonder het ding te zien. Maar toch: peentjes hè? Puur en alleen omdat ik me als voormalig inwoner van Amsterdam nog reuze ongemakkelijk voel in de natuur na zonsondergang. De geluiden, de beesten, de schaduwen en natuurlijk al wat ik niet zien kan zorgen ervoor dat mijn hartslag spontaan een heel aantal slagen hoger ligt. Met mijn ademhaling oppervlakkig en stress in mijn hele lijf vind ik mezelf altijd enorm zenuwachtig terug in een donker bos. En nu moet ik doorheen gaan rennen en loop ik gezien mijn tempo vast achteraan.

Achteraan!

Waar niemand mij ziet!

En waar ik dus zo gegrepen kan worden… door… iets… engs!

“Maar Rose,” zul je nu vast denken, “je gaat toch samen?”
Ja dat ga ik, maar wel met loopsters die beter dan ik het langere werk aankunnen. Die pas warm zijn als ik met mijn voorkeur voor de middenlange afstand al uitgeteld op de grond lig. En ook daar maak ik mij stiekem zorgen over.

Toch ga ik. Gewoon omdat ik vind dat ik – die alle vrouwen oproept om zo nu en dan hun comfortzone uit te gaan – ook wel eens op de grens mag presteren. En omdat ik denk dat Matthijs een heel gaaf evenement neerzet. De Nighttrail is namelijk bedacht voor lopers zoals ik, die nog geen ervaring met trailen hebben. De Nighttrail wordt gelopen in een groep en er wordt rekening gehouden met de langzaamste. En het parcours is zo opgezet dat je halverwege een shortcut nemen kan.

Ja ik ga wel en ik zal het ook wel overleven.

Maar ik wil aan jullie vragen: doen jullie met me mee? Ik zou me zoveel fijner voelen als er heel veel andere lopers met me aan de start staan. Daarbij zou ik het ook erg gaaf vinden een paar van jullie te ontmoeten en gewoon een stukje te rennen. Inschrijven kan nog en deelname kost niet veel. Dus, eh, please vertel me dat je daar ook zal staan dit weekend.

Kijk voor meer info op starttotrail.nl

Liefs Rose

Hardloopschoenen

Rose

Editor in chief en founder van Stoere Vrouwen Sporten. Rose schreef voor bladen als Fiets magazine, Grinta!, Fietssport en de Flair, Ze merkte dat ze het aanbod voor actieve vrouwen matig vond. Meestal gaat dat over slank zijn en afvallen. Voor Rose is een actief leven zoveel meer. Daarom begon ze deze site. Samen met haar team is het haar missie om zoveel mogelijk vrouwen te helpen vreugde, balans en activiteit in hun leven te brengen. Rose fietst, rent, kookt, schrijft en geniet.

4 Comments
  1. ‘t Is dat ik wat ver woon en dit w/e nog erg druk ben met wintergasten maar anders had ik graag met je meegelopen Rose! Een goede lamp is het belangrijkst! Ik heb daar dit jaar in geÍnvesteerd en bij ochtend / einde middag trainingen was dat ontzettend fijn. Succes – je kunt het!

  2. Ik kan zaterdag niet, maar ik ken de bossen omdat wij daar ook vandaan komen en er veel trainen.

    Niets is zo leuk als lekker traillopen en ook als je geen lange afstanden loopt.

    En ook overdag als je de natuur ziet is het net zo leuk!

    veel plezier zaterdag!

    Veel plezier en g

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.