Hardlopen leek Kirsten al heel lang werelds. En nu ze al een half jaar lang fluitend door Ede – en soms ook Deventer – rent, weet ze: hardlopen ís werelds! En de wereld is hardlopen. Tegenwoordig loopt Kirsten niet meer veilig ‘rechtsom’ omdat daar de minste heuvels zijn. Nee, heel Ede is ineens één grote openlucht sportschool geworden.

De eerste maanden liep ik veilig rechts om het centrum heen. Niet al teveel verkeerslichten, vlakke wegen en zebrapaden waardoor ik snel kon oversteken om richting het rustige Beatrixpark te lopen. Het voordeel van die wijk: weinig verkeer, veel natuur, veel zigzagmogelijkheden en vooral geen steile wegen. Precies wat ik nodig had, als beginnend hardloper. Die beginnersstatus, die heb ik al een tijdje niet meer. “Wat loop je mooi ontspannen”, vertelde Rose mij een paar weken geleden. Zij vond dat ik mezelf officieel hardloper mocht noemen.

Super trots was ik dat ik zo’n mooi compliment van m’n trainster kreeg. Ze daagde me uit om niet alleen onder haar begeleiding ‘gekke dingen’ te doen, maar ook zelf wat meer gevarieerd te trainen. “Ren maar van lantaarnpaal naar lantaarnpaal”, droeg ze me op. Nou makkie, dacht ik. Niet zo’n makkie, ontdekte ik toen ik begon te rennen. Tjongejonge zeg, het lijkt wel alsof ze in Ede extra ver uit elkaar staan ofzo! Ik richtte me op andere objecten: bushaltes, containers, brievenbussen… Enfin, m’n hartslag zat wel lekker hoog en dát was de bedoeling van deze tempotraining.

Onderweg naar de fysio zag ik in de mooie glooiende wegen ineens een perfecte omgeving van mijn hardlooprondje! Voldoende heuvels afgewisseld met vlakke stukken… en natuurlijk op het eind de Arnhemseweg in volle vaart afhollen! Zoveel leuker dan lantaarnpalen (of brievenbussen, containers, bushaltes of whatever). Opvallend genoeg liepen in die wijk best wel getrainde lopers. Ze groetten me allemaal en gaven zelfs complimenten over mijn looptechniek en lef om juist in de wijk te gaan lopen! Nou, die kon ik mooi in mijn zak steken.

Helemaal blij was ik nog niet met mijn nieuw ontdekt speelparadijs, want ik wil zo graag een trap! Nee, geen schop onder m’n kont maar zo’n eentje waar je tegenop kunt rennen. De opties die me te binnen schoten, vond ik om wisselende redenen niet zo geslaagd. Totdat ik laatst uit het zwembad naar huis onder een treinviaduct reed en vier Hele Geschikte trappen spotte. Op Google Maps zocht ik gelijk de afstand van m’n huis naar de trappen op: 3,3 kilometer. Het trainingsrondje zit al in m’n hoofd, denk dat ik ‘m dit weekend wel ga doen.

Ook nog zo’n leuk idee van Rose laatst, in m’n hardloopoutfit de bus in en 8 kilometer verderop uitstappen om terug te rennen. En als dat dan lukt, welke rondjes kan ik dan nog meer lopen met dezelfde afstand? Of zal ik eens de fiets pakken om te kijken hoe leuk het 15 kilometer verderop is om te hardlopen? En reken maar dat ik m’n volgende vakantie wél m’n hardloopschoenen meeneem. Vorige maand in Schotland spotte ik hele gave routes door parken, langs het water… Ik had niets bij me en was best jaloers op de hardlopers daar. Dat overkomt me niet nog een keer.

Dus ja, het hardloopvirus heeft me wel aardig te pakken. Afgelopen week moest m’n hak rusten en heb ik me prima vermaakt. Op de fiets naar het zwembad om daar lekker in de zon wat baantjes te trekken is zeker geen straf. Maar terwijl ik zo om me heen keek en ontdekte hoe kort de afstand eigenlijk wel niet was, bedacht ik me dat het best eens leuk zou zijn om hardlopend naar het zwembad te gaan. Hardlopen als vervoersmiddel, waarom ook eigenlijk niet? En zo blijf ik me iedere keer verbazen over de 1.001 mogelijkheden van deze sport.

Kirsten Vogd
Kirsten Vogd

Sporten doe je volgens Kirsten niet alleen tijdens dat ene uurtje op zaterdagochtend. Voor haar maakt het deel uit van haar hele leven. Ze begon als blogger voor onze site toen ze nog niets eens zo gek veel sportte. Tegenwoordig maken hardlopen, fietsen, zwemmen en krachttraining standaard deel uit van haar week. Kirsten doet de eindredactie en haar grootste passie is prachtige portretten van stoere vrouwen op papier zetten.

6 Comments
  1. Leuk is dat hè! Vorige week moest ik midden op de dag terug naar huis zien te komen, naar zo’n dorp waar vanaf het oosten alleen ‘s middags zo’n scholierenlijn rijdt. Toen heb ik dus de trein gepakt en ben door bossen en weilanden terug naar huis gerend. Leuk en nieuwe paadjes ontdekt!!

  2. Of naar de trappen bij de geluidswal in de Rietkampen. Daar kun je lekker los gaan. Of de horalaan. Lekker heuvel op en lantarenpalen genoeg. Veel plezier in Ede. Ik heb daar jaren geleden heel veel gelopen. Ga vooral de bossen in, en over de prachtige hei!

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.