Beginnen met hardlopen is niet alleen fysiek. Dat rennen, die techniek en conditie gaat vanzelf wel als je traint met een groepje en trainer. Maar de houding, gedachten en attitude? Dat is een heel ander verhaal. Dat gaat helemaal niet vanzelf, maar ze bepalen wel of je van je nieuwe sport geniet.

We lopen op de IJsselbrug bij Deventer. Astrid, Kirsten, nog een paar andere loopsters en ik. De rest van onze loopgroep is nog in het park met een andere trainer. Eigenlijk hadden wij daar ook nog moeten zijn, maar dat is dit groepje loopsters vandaag niet gelukt. Daarom rennen wij in een rustig tempo terug.

Ik loop naast Kirsten, zij is al de hele training zichtbaar aan het worstelen. Ze loopt achteraan, moet al even stoppen tijdens de warming-up en tijdens de hardloopblokjes zie ik haar steeds wandelen. Als Noord Hollander in Overijssel ben ik dol op de brug. Ik voel de wind op mijn gezicht, zie het water en heb uitzicht. Het doet me denken aan de kust.

“Kijk,” zeg ik tegen Kirsten terwijl ik naar de skyline van mijn stad wijs, “dat is de watertoren die ligt vlakbij de atletiekbaan en daar in de buurt van die kerk is de Brink, waar we wel eens koffie drinken. En zie je die zendmast? Dat is waar we nu naar toe gaan.”
Naast me mompelt Kirsten als een boze puber iets over dat dat te ver is en met zware passen rent ze door.

Kirsten zit in haar hoofd. De omgeving boeit haar niets en het hardlopen vindt ze niet fijn. Op dat moment krijgt ze van mij op haar sodemieter en moet om zich heen kijken. Want dat haar training die dag niet zo lekker gaat, komt echt niet alleen door haar fysieke staat. Voor een groot deel zit de oorzaak in haar hoofd. En precies in dat hoofd zit voor een beginnende sporter de grootste uitdaging. Leer je er mee om te gaan? Dan is sporten het leukste wat er is. Luister je te veel naar je gedachten? Dan is je hoofd je grootste vijand.

>> Lees ook: Dankzij deze spier kan ook jij makkelijker, sneller en lichter hardlopen

 

Warming-up

De eerste tien minuten van je training zijn bijna altijd vervelend – vooral bij hardlopen. Het verschilt per loper, maar regel is dat het eerste stukje nooit een feestje is. Er zijn sporters die maar vijf minuten nodig hebben en er zijn sporters die er dertig nodig hebben. Hoe dan ook, het duurt even voordat je in je ritme komt. Weet je dat? Dan mag je je gedachten aan het begin van je training negeren. Train je in een groepje? Dan weet je vanaf nu dat je niet de enige bent.

Of ik nu fiets, zwem of loop, ik accepteer dat het begin niet zo soepel gaat. Als ik ga rennen, begin ik meestal extreem langzaam. Dan dribbel ik echt en doe dat tot ik voel dat het wat lekkerder gaat en dan pas ga ik echt hardlopen. In het zwembad doe ik een paar baantjes schoolslag, dan even rust, een baantje borstcrawl, wat techniek en ga dan pas echt zwemmen. Snel starten, zonder jezelf de tijd te geven om je lijf op te warmen resulteert altijd in een waardeloze training. Rustig je warming-up doen dus en niet luisteren naar je hoofd.

>> Lees ook: Nooit meer stinkende sportkleren, met deze tips

 

Ontspanning

Laat je leven thuis – het fijnste van sporten is wel dat je zo ontspannen en blij terugkomt achteraf. Ik merk dat ik heel vaak thuiskom met een idee voor een blog. Wat we voelen klopt, is echt en meetbaar. Sporten zorgt er inderdaad voor dat de hoeveelheid stresshormoon in je lijf daalt en dat de oxytocine – een ander hormoon wat verantwoordelijk is voor ontspanning – stijgt. Lekker bewegen ontspant fysiek en mentaal. Daarom zijn we vaak geneigd om even ons hoofd leeg te sporten. En hoewel hier niets mis mee is, gaat dat lekkere niet altijd helemaal op.

Astrid haakte dit weekend af omdat ze met haar stress van de afgelopen week aan haar training begon. Haar hele lijf en gedachten stonden op scherp en ze knalde haar training in. Ze redde de helft van de training, toen was ze klaar, moe en op. Met een bleek hoofd keek ze me aan. Hoewel sport ontspant en zodoende helpt om stress te verminderen, helpt het niet om je stress mee je training in te nemen. Ik wacht altijd even en ontdoe me eerst van mijn stress. Dit doe ik door rustig naar training toe te wandelen of door even een serie te kijken op Netflix voordat ik ga. Mijn werk laat ik thuis. Zodoende haal ik meer uit mijn sport. En heb ik een drukke periode? Dan leg ik de lat laag in mijn training. Dan kies ik liever voor een wandeling of een rustige duurtraining dan iets gericht op prestatie. Zo bewaar ik de balans in mijn leven.

beginnen met hardlopen

Doorzetten

Het voelt helemaal niet altijd goed – en ik vraag me af hoe het toch komt dat we allemaal steeds maar denken dat dat zo is. Wie kent het niet: balen als je een keer niet lekker traint. Of je zelfs zorgen maken als het niet goed voelt. Nou eh… newsflash! Negen van de tien trainingen voelt niet perfect. Toch doen we ze omdat we weten dat de bonus in de tiende training zit. Soms zijn we moe, andere keren onhandig of is het rot weer. Dat is hoe het is. Als een training wat minder gaat, stel ik mijn verwachtingen bij en maak er het beste van. En weet je wat? De ene training bungel ik achteraan en hobbel maar wat rond en de andere training versla ik mijn maatjes in een kleine korte sprint. Dat is hoe het is en het is niet erg, denken dat het altijd lekker moet zijn, dat is erg. Want als negen van de tien trainingen hard werken zijn en de tiende pas die perfecte training is, geniet je negentig procent van je trainingen niet. Het goede gevoel zit hem soms in andere dingen, zoals het luisteren naar je lijf, het je eigen maken van een techniek of het lachen om jezelf. En vind je niets in jezelf? Dan is er altijd wel iets in je omgeving om plezier aan te beleven. De zon, de sterren, de natuur, een boom, het geluid van de vogels of stampen in de plassen.

>> Lees ook: Het wondermiddel magnesium

 

Loslaten

F*ck je gedachten – en kijk om je heen. Wat ik Kirsten duidelijk probeerde te maken toen we op de brug liepen. De omgeving waarnemen is het halve werk. Voor mij is genieten van mijn omgeving een hele goede manier om te genieten van sport. Of het nu in de bossen op mijn mountainbike is of op het 100 meter stukje op de atletiekbaan, als ik mijn omgeving waarneem, ben ik vaak wel in mijn element. Tijdens langere afstanden – zoals ik in Enschede liep – helpt de omgeving me doordat ik me dan minder bewust ben van de pijn in mijn lijf. Helemaal verzuurd en met een zware ademhaling kijk ik om me heen. Vanuit mijn ooghoek zie ik de mensen langs de kant en observeer ze. Dat kan me net door een zwaar stuk slepen.

Ben ik intensiever aan het sporten, zoals op de atletiekbaan of tijdens een technisch stuk in het bos, dan laat ik me in die omgeving trekken. Zoals het rechte stuk van de 100 meter. Dat is dan het enige stukje wereld wat er is. De baan en ik. En vooral de finishlijn en ik. Mijn omgeving en ik zijn één op dat moment en mijn focus ligt op die witte streep, niet op mijn gedachten of lijf. In een perfecte wereld dan hè, want van de tien sprintjes die ik tijdens zo’n training doe gaat er vaak maar eentje goed. De andere negen niet, dan focus ik op mijn lijf, iemand langs de kant of mijn gedachten. En dat laatste is funest.

image

Luister naar je lichaam

De trainer is de baas, maar je lijf heeft het veto – ik hoorde het pas in mijn trainingsgroep. Een paar beginnende lopers die over mij als trainer een conclusie trokken. Ze dachten dat ik het soort trainer was dat haar sporters over hun grens zou jagen. De vrouw die dat vond is ook niet meer teruggekomen. Een goede trainer zal dat nooit doen en een slimme sporter laat dat nooit gebeuren. Als trainer zie ik vaak wel waar de grens van mijn sporters ligt en soms push ik ze een beetje. Maar meestal rem ik ze af. Hobbysporters hebben nu eenmaal de neiging te veel te willen doen.

Ik heb zelf ook een trainer en luister naar hem. Ik doe wat hij zegt, maar let ook op mijn lijf. Mijn trainer kan heel goed zien hoe het met me gaat, maar hij is niet verantwoordelijk voor mij. Dat ben ik zelf. Zeggen mijn trainer en mijn hoofd dat ik even flink diep mag gaan, maar mijn lijf vertelt me iets anders? Dan geeft mijn lijf de doorslag en neem ik gas terug. Een goede trainer vertrouwt je oordeel en zal je niet te ver pushen, maar diezelfde goede trainer weet het ook wanneer je er de kantjes vanaf loopt. Grote kans dat je dan nog wat harder aan het werk gezet wordt.

 

Thuiskomertje

Vertrouw op je reserves – maar ga er zuinig mee om! Vooral fietsers en lange afstandslopers kennen deze maar al te goed. Als je traint in de sportschool kan je altijd stoppen, naar je locker lopen en naar huis gaan. Train je op de weg, dan is dat anders. Als je moe bent kan je zo nog een uur naar huis moeten fietsen. Duursporters zijn dit gewend en hebben hiermee een stapje voor op sportschoolsporters. We blijven rustig als we moe zijn. We hebben immers ervaring in het volkomen op zijn en toch nog naar huis moeten. En we weten dat het ons keer op keer gelukt is. Zelfs al ben je moe en was de training zwaar.

Tien minuten naar huis rennen lukt echt nog wel, desnoods verlaag je je tempo, maar geef niet op. Zodra je de handdoek in de ring gooit sta je ergens langs de weg en ben je nog niet thuis. De mens is erop gebouwd om op vetverbranding een heel eind te komen. Door rustig te dribbelen en niet op te geven spreken we onze reserves aan en iedere keer als we dat doen geven we onze gedachten het signaal meer te kunnen dan we dachten. Het is op die momenten waarop we sterker worden en meer vertrouwen in onszelf als sporter krijgen.

 

 

Plezier

Wat je aan het doen bent is hartstikke mooi – Jaren geleden reed ik op mijn racefiets door een klein dorpje in de Alpen. Ik was alleen. De weg zigzagde omhoog en tussen de bochten stonden wat huisjes. Bij elke bocht was er een groots uitzicht aan de ene kant van de weg en een tuin aan de andere kant. Ik zat niet goed in mijn vel die dag. En om dat nog erger te maken deed de vermogensmeter op mijn stuur het niet. De kracht waarmee ik trapte, mijn snelheid, cadans en hartslag waren zodoende een raadsel voor me en ik ergerde me daar aan. Met een boos hoofd zat ik op de fiets. Alsof een ritje wat niet geregistreerd werd door mijn computer ook niet telde. Maar er speelde meer, ik was geen blije sporter, ik reed namelijk niet in de Alpen, maar zat vast in mijn hoofd.

Toch stopte ik even in zo’n bocht en zette mijn fiets tegen een muur. Even kijken naar de omgeving. Op dat moment komt er een fietser naar beneden. Een Australiër die op vakantie was en zijn fiets mee had. Hij stopte, we hadden een kort gesprek en hij ging weer verder. Maar net op het moment dat hij weg wil rijden kijkt hij me aan: “Don’t forget to smell the flowers.” zei hij.

Deze uitdrukking vertelt je het soms wat rustiger aan te doen en te genieten van het leven. Voor je het weet is het voorbij immers. En – in mijn geval – kijken naar het niet werkende dure computertje op je gesponsorde fiets terwijl je op een prachtige weg in de Alpen rijdt is zonde. Ik was op vakantie om te genieten, ik reed daar niet omdat ik in een wedstrijd zat en als eerste over de meet wilde komen. En ik reed daar ook niet omdat ik op trainingsstage was om dat jaar kans te maken op goud op de Spelen. Smell the flowers dus en geniet!

 

Liefs, Rose

 

Volg Stoere Vrouwen Sporten ook op InstagramFacebook en YouTube voor meer sport updates, recepten en leuke work-outs.

Elke blogger en website is je verplicht dit te vertellen: koop je iets via de linkjes op onze site, dan krijgen wij daarvoor vaak een kleine vergoeding. Dat geldt bijvoorbeeld voor de linkjes naar de sport webshops Futurumshop, Decathlon, de Body&Fit shop of Decathlon. Maar bijvoorbeeld ook voor Bol.comCoolBlue en Holland & Barrett. Meer hierover lees je op de pagina Support Onze Site. Dankjewel alvast, want van al die kleine beetjes die we zo ontvangen, kunnen wij de site en servers draaiende houden.
Rose

Editor in chief en founder van Stoere Vrouwen Sporten. Rose schreef voor bladen als Fiets magazine, Grinta!, Fietssport en de Flair, Ze merkte dat ze het aanbod voor actieve vrouwen matig vond. Meestal gaat dat over slank zijn en afvallen. Voor Rose is een actief leven zoveel meer. Daarom begon ze deze site. Samen met haar team is het haar missie om zoveel mogelijk vrouwen te helpen vreugde, balans en activiteit in hun leven te brengen. Rose fietst, rent, kookt, schrijft en geniet.

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.