In welke gewichtsklasse wil je zitten

vrouw in boksring

Onze Mieneke ken je waarschijnlijk als die stoere kickboksvrouw die keihard traint en goed kan afzien. Maar vandaag vertelt ze iets meer over de oude Mieneke, de vrouw die ze ooit was en die op een hele andere manier heel diep is gegaan.

Een wedstrijdvechter ontkomt niet aan de weegschaal. Voor de jonge meiden en jongens op mijn gym is het heel normaal om ten overstaan van iedereen te wegen. En zit je boven de range van jouw gewichtsklasse dan heb je de keuze: afvallen of over naar een zwaardere klasse. Meestal gaat men dan voor gewichtsverlies.

Hoe zorgen ouders en trainers dat deze kinderen geen issues krijgen op dit gebied? En hoe gaan die pubers en jongvolwassenen om met die druk? Daar wil ik over schrijven, want het intrigeert me mateloos. Maar hoe kan ik hen gaan bevragen als ik zelf niet eerst open en eerlijk ben over mijn eigen issues op dit gebied?

 

Misselijk van mezelf en mijn dikke lijf

So. Here goes nothing. Een zondagochtend eind 2012. Ik word wakker met de moeder aller katers. Aan de lege wijnflessen op het aanrecht te zien was het erg gezellig gisteravond. Eerst koffie, dan begin ik wel aan het slagveld in huis. Maar om een espresso te kunnen maken moet ik eerst van alles opzij schuiven. Een paar half lege schalen chips, een fles met een staartje wijn. Een pot mayo. Een lege bak Hertogh ijs. Een aangebroken doosje bonbons. Koekverpakkingen. Nog meer wijnflessen. Zonder kurk uiteraard. Die liggen op de vloer. Als ik wil bukken om ze op te rapen zit mijn buik in de weg.

Ik word in één klap kotsmisselijk. Niet van de drank, maar van mezelf. Wat haat ik mijn lijf. Elk van die drie vetrollen staat samen met de troep op het aanrecht, voor mijn zwakheid. Mijn slapheid. Mijn lafheid.

Ik word in één klap kotsmisselijk. Niet van de drank, maar van mezelf. Wat haat ik mijn lijf.

In de badkamer haal ik de weegschaal onder het stof vandaan. 115 kilo. Als Peter even later wakker wordt, vindt hij me huilend op de rand van het bad.

 

Nooit meer zo ongelukkig

Fast forward naar een zondagochtend begin 2019. Wederom strompel ik met een pijnlijk lijf uit bed. Op het aanrecht de getuigen van de avond ervoor. Een roos, een bitje en een wedstrijdbeker. Ik juich van binnen. Wedstrijd verloren, maar alles gewonnen.

In de tussenliggende zeven jaar is alles veranderd. Mijn levensstijl, ikzelf, mijn lijf. Niet één keer, maar meerdere keren. Ik weeg geen 115kg meer, maar de weegschaal gaf ook maar één dag 79 kilo aan. Eerst kwam er spiermassa bij. Kilootje of 8. Geen probleem, want door krachttraining was ik strakker dan ooit. En supersterk. Toen kwam het leven tussendoor. Ziekte en overlijden van geliefden. Conflict op het werk. Randje burn out. Overgang. Hallo extra kilo’s.

En hoewel ik daar niet echt blij mee was, ben ik er goddank nooit meer zo ongelukkig over geweest als die ene ochtend in 2012. Sterker nog; een paar weken geleden zat ik nog even na te kletsen op de gym. Ik zeg ‘Wat ik ook doe, ik val niet af. Ik moet zo opletten om niet nog zwaarder te zwaarder te worden. Ik wil onder die 90 kilo komen’.

Senang in mijn lijf

Huh? Heb ik dit echt gezegd? Gewoon aan tafel, waar iedereen me kon horen? Zonder me te schamen voor dat getal of er een emotionele lading aan te hangen? Dat is voor het eerst in 50 jaar en dat voelt best goed.

Dat ik dit durf te roepen is een stap van hier tot Tokio of misschien nog wel verder. En het heeft niet te maken met het schoonheidsideaal of zoiets. Ik wil lekker in mijn vel zitten, moet lekker in mijn vel zitten zoals mijn Sensei altijd roept. In mijn sport kan ik nu zo vrij zijn dit hardop te zeggen, omdat er geen faken is. Niet tijdens training en niet in de ring.

Ik hoef me niet te verstoppen achter een gewichtsklasse en kan gewoon eerlijk zijn: ik ben nog steeds niet helemaal senang met mijn lijf. Eerlijk gezegd denk ik dat ik dat ook nooit 100% zal zijn. Maar wie weet leer ik wat van de jongens en meiden die ik wil interviewen voor mijn blogs over dit onderwerp. 

x Mien

 

Volg Stoere Vrouwen Sporten ook op InstagramFacebook en YouTube voor meer sport updates, recepten en leuke work-outs.

Wist je trouwens dat je het SVS platform heel gemakkelijk kunt supporten. Dat doe je door via onze site te kopen bij onze partners. Dan krijgen wij namelijk een kleine vergoeding. Dat geldt bijvoorbeeld voor de linkjes naar de Body & Fit shopFuturumshop, Wiggle en Decathlon.  Maar bijvoorbeeld ook voor Bol.comDille & Kamille,  Holland & BarrettfonQ en CoolBlue. Meer hierover lees je op de pagina Support Onze Site. Dankjewel alvast, want van al die kleine beetjes die we zo ontvangen, kunnen wij de site en servers draaiende houden.

2 Comments
  1. Hallo Mien, bedankt dat je dit geschreven hebt, zo herkenbaar! Vooral het laatste gedeelte, over tegenslagen, de overgang en al die andere dingen die maken dat je lijf niet meer naar je lijkt te willen luisteren en je inderdaad hard moet werken om niet aan te komen ipv af te vallen! Dat vind ik ook het leuke aan deze svs site, het gaat om het sporten en het plezier, niet in de eerste plaats om af te vallen of allemaal slanke dennen te kweken. Toch blijft het wel lastig hoor, vooral omdat er in de maatschappij natuurlijk heel veel aandacht is voor obesitas etc., terwijl men naar mijn idee nog wel ‘s vergeet hoe veel moeite mensen soms moeten doen om hun gewicht onder controle te houden. Maar goed, nogmaals bedankt!

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.