Wist je dat ik er een jaar over heb gedaan voordat ik met een groepje durfde te lopen? Dat ik om die reden mezelf heb leren hardlopen met youtube filmpjes en artikelen over techniek die ik op internet vond? Ik was bang de langzaamste te zijn en ben daarom nooit naar een hardloopcursus gegaan.

 

Samen uit samen thuis

Ik ben niet de enige, het is best wel spannend om met een groepje te trainen. Ik weet van veel van de loopsters – die ik tegenwoordig train – dat ze het de eerste keer in een groep best wel spannend vonden: waren ze wel goed genoeg, hielden ze de groep niet op en konden ze halverwege nog wel mee?
Bij een goede trainingsgroep houdt de trainer er rekening mee dat verschillende soorten lopers zijn, met een verschillende voorkeursafstand en snelheid. Veel groepen trainen volgens het SUST-idee, dat staat voor Samen Uit Samen Thuis. In theorie houden groepen dan rekening met de snelheid van de langzaamste sporter, maar in de praktijk versnellen de snellere sporters halverwege toch wel. Als trainer bedenk ik vaak op dat punt een extra activiteit, zodat de langzaamste loper zich niet bezwaard hoeft te voelen. Wij hebben gisteren met de groep tien kilometer gerend. Het doel van de training was dat we ongeveer een uur zouden lopen in een snelheid die zo laag lag dat het bijna een beetje oncomfortabel is. Na een kilometer of vier was het voor de snellere lopers moeilijk om zich in te houden en voor de langzamere werd het lastiger het tempo van de groep vast te houden. Omdat we als groep liepen hebben we dat nog een kilometer of twee gedaan en vanaf dat moment liet ik de snellere lopers wat versnellingen doen: in een hoger tempo renden ze voor ons uit en als ik ze riep renden ze weer terug. Op die manier kon ik met de langzamere lopers het rustige tempo vasthouden en hebben we uiteindelijk de training als groep volbracht. En heeft iedereen een trainingsprikkel gehad.

 

Verschillende soorten lopers

Zoals jullie inmiddels wel weten ben ik het soort loper die van de kortere afstanden houdt. Het liefst doe ik sprintjes en trainingen rond de 5 km. Een loop van 10 km is voor mij echt werken. Onze Rhodé, Maryvonne en Amber zijn rond die afstand net lekker warm en kunnen omdat ze een ander soort loper zijn juist weer heel goed langere afstanden lopen. Het verschil zit hem in onze lichamen, in onze spieren om precies te zijn. Je spieren zijn opgebouwd uit twee soorten vezels, de snellere en de wat langzamere. Die snelle vezels zijn explosief, zij zorgen ervoor dat een sprinter zo onvoorstelbaar hard kan rennen. Helaas zijn de snelle vezels ook zo klaar, eigenlijk kunnen ze alleen maar versnellen, lang volhouden doen ze het niet. De langzame vezels daarentegen komen niet zo snel in beweging, maar als ze eenmaal aan het werk zijn houden ze het lang vol. Een marathon lang zelfs.
Iedereen heeft beide vezels, dus zowel de snelle als de langzame, maar de verhouding verschilt per persoon. Een sprinter heeft meer snelle vezels en een marathonner heeft meer van die langzame. Hierdoor komt het dat de ene loper een afstand makkelijker verteerd dan de ander. Dus zelfs al heeft de hele groep dezelfde snelheid? Het verval verschilt per loper.
Ik vind de eerste kilometers makkelijk en het laatste gedeelte juist extra zwaar, dan zijn mijn spieren leeg. Ik loop nog wel door, maar de snelheid is er uit. De vrouwen uit de groep die meer van de lange afstand zijn, zitten pas na een kilometer of zes lekker in hun ritme. Waar zij gisteren aan het begin van de training nog achteraan liepen, renden ze aan het einde ontspannen kletsend voorop.

 

Afzien

Ook je snelheid is persoonlijk. Die hangt voor een gedeelte af van je lichaam en getraindheid, maar toch ook echt wel van je ervaring. Snelheid krijg je door sneller te lopen, door jezelf uit te dagen en versnellingen te doen. Dit kan je pas gaan doen als je basis in orde is, dus als je lichaam gewend is aan rustige duurtrainingen. Maar als je dan versnellingen gaat trainen en aan je tempo gaat werken schrik je je rot. Het lijkt net alsof je ontploft. En dat is niet fijn, je benen doen pijn, je longen hebben het zwaar, je hebt een rode kop en als je echt heel hard gaat word je zelfs een beetje misselijk. Het is dan voor de hand liggend dat je meteen afremt als je dat voor de eerste keer ervaart. Maar het idee van snelheidstrainingen is nu juist dat je je lichaam moet laten wennen aan die intensiteit. En dat je ontdekt welke snelheid je kan hebben. Toen ik aan mijn snelheid ging werken heb ik echt moeten wennen, ik moest leren afzien, leren door te zetten als het ongemakkelijk voelt. Inmiddels weet ik precies hoe ver ik kan gaan, hoe lang ik dat volhoudt en op welk moment ik sneller dan de rest ben. Ik moest ervaring krijgen in het afzien, nu ik die heb durf ik wel buiten mijn comfortzone te lopen en soms net wat sneller te gaan dan ik gewend ben. In onze groep zitten een paar loopsters die een wat lagere basissnelheid hebben, maar door mee te gaan met de groep en zich te laten motiveren door de anderen, gaan ze onbewust wat vaker buiten hun comfortzone en eindigen na een maand of wat met ene hogere basissnelheid. Ik vind het prachtig om te zien hoe loopsters – die toen we net begonnen met de groep achteraan liepen – nu aan het einde nog een sprintje willen trekken.

 

Bekentenis

Omdat veel vrouwen die met me meetrainen altijd eerst vertellen dat ze niet zo snel zijn en zich zorgen maken of ze wel mee kunnen komen, vertel ik ze altijd dat ik wel rekening met ze houdt en een rustigere training zal doen. Sommigen vragen me dan of ik dat dan niet erg vind. En het antwoord daarop is simpelweg nee, want als ik heel eerlijk zijn het niet alleen mijn hardloopsters die zich zorgen maken over de snelheid van de groep. Ik zelf vraag me bij elke training af of ik ze wel bij kan houden… en ik ben de trainer! Elke sporter kent die onzekerheid en mij helpt het deze gewoon uit te spreken. In een beetje trainingsgroep wordt er gewoon rekening met je gehouden. En mijn loopsters? Die houden als ik een mindere dag heb ook rekening met mij.

Liefs Rose

Oh ja, wil je werken aan je snelheid? Train dan de hele week in je eigen tempo en ga één keer per week mee met snellere lopers. Voor fietsers schreef ik daar al een keer een artikel over, hetzelfde gaat eigenlijk ook wel een beetje op voor lopers.

Sale FuturumShop

Rose

Editor in chief en founder van Stoere Vrouwen Sporten. Rose schreef voor bladen als Fiets magazine, Grinta!, Fietssport en de Flair, Ze merkte dat ze het aanbod voor actieve vrouwen matig vond. Meestal gaat dat over slank zijn en afvallen. Voor Rose is een actief leven zoveel meer. Daarom begon ze deze site. Samen met haar team is het haar missie om zoveel mogelijk vrouwen te helpen vreugde, balans en activiteit in hun leven te brengen. Rose fietst, rent, kookt, schrijft en geniet.

2 Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.