“Ik ging juist zo lekker en trainde afstanden van over de tien kilometer en nu heb ik ineens geen zin meer om een vijf te lopen? Hoe kan het dat ik ineens geen zin meer heb om te sporten? Waarom ben ik zo lui?” Hoe vaak ik deze vraag of eentje die erop lijkt wel niet voorbij zie komen op facebook…. ontelbaar. Het maakt niet uit of ze nu fietsen of hardlopen, steeds weer zijn sporters verbaasd over hun tijdelijke dip. Maar vooral maken ze zich zorgen om hun motivatie, want wat nu als ze hun zin in sporten voor altijd verloren zijn?! Waarom heb ik geen zin in sporten???

 

“Geen paniek, kijk naar de oorzaak.” is het eerste wat ik dan denk. Want op de één of andere manier komen de meeste sporters al gauw tot dezelfde conclusie. Hun gebrek aan motivatie komt doordat ze lui zijn. En de oplossing? Die bestaat uit harder trainen en beter je best doen. En daar ben ik het niet helemaal mee eens. Een motivatiedip kan verschillende oorzaken hebben en om de juiste oplossing te kiezen zal je eerst naar de oorzaak moeten kijken, vind ik.

 

Rust

Een tijdje geleden schreef Maryvonne een stukje over haar rustweek en ik plaatste foto’s van mijn dagje vrij. Dat doen we niet zomaar. Rust is belangrijk. Sporters die trainen voor een doel hebben vaak de neiging te denken dat meer training voor betere resultaten zorgt. En hoewel dat tot op een zekere hoogte wel klopt, mogen we de rustdag of zelfs rustweek ook niet vergeten. Daarom wordt het sporters die aan het opbouwen zijn, aangeraden om drie weken te bouwen en één week rustig aan te doen. Dat is precies wat ik doe. Ik gebruik liever geen trainingsschema, maar deel mijn drie weken wel in op doelen. Zo richt ik me op kracht, duur en snelheid en maak ik mijn trainingen tijdens de duurweek wat rustiger en langer, maar zal ik tijdens mijn snelheidsweek wat meer tempoblokken doen. Daarmee ligt mijn focus elke week op iets anders en neem ik de vierde week een herstelweek zonder doelen. In die week kan ik echt wel lekker gaan sporten, maar doe dat dan wat minder intensief en vooral op de bonnefooi. Het kan in zo’n week maar zo zijn dat ik een paar uur met de wind mee fiets en de trein terug neem. Of dat ik naar vrienden ren voor een koffie, daar blijf hangen er zelfs nog wat eet en ‘s avonds pas weer terug ren. Door mezelf toe te staan om in die week rustig aan te doen, heb ik zelden het gevoel dat ik lui ben. De rustige week is immers een onderdeel van mijn opbouw en mijn lichaam heeft het ook nodig. Tijdens de rustige week kan het even wennen en de tijd nemen zich aan te passen aan mijn nieuwe trainingsduur of intensiteit. Maar vooral kan het zich klaarmaken voor de komende drie weken.

 

 

Afwisseling

Marianne Vos en Lars Boom vinden het beide zalig om na een lang seizoen op de weg te knallen in het veld. Tijdens de winter rijden ze door de modder en in de zomer op de weg. Dit maakt ze gretig. Er zijn meer wielrenners die zoiets doen. Zo gaan baanrenners buiten het seizoen te keer op de weg en stappen veel hobbyfietsers in de winter op hun mountainbike. Ook lopers wisselen de weg af met de baan en de cross. Afwisseling doet sporters goed.

Een bekende valkuil voor de meeste sporters is de herhaling op de herhaling van de herhaling. Ofwel, je traint week na week op dezelfde manier. De manier die fijn is en die voor je werkt. Dit gebeurd in de sportschool, op de racefiets en ook tijdens je hardlooprondje. Met krachttraining heb ik de neiging steeds maar hetzelfde te doen. Voor een tijdje word ik dan beter en zie ik het aan mijn lijf, maar niet lang daarna beginnen de oefeningen me te vervelen en merk ik dat het resultaat minder word. Zowel ik als mijn lichaam hebben afwisseling nodig. En door die afwisseling erin te houden blijf ik gemotiveerd.
Dat dit voor de sportschool opgaat is wel logisch. Een beetje leuren met gewichten is geen bal aan en al helemaal niet als je het vergelijkt met een rondje fietsen of rennen in de natuur. Maar toch kan bij duursport in de prachtige buitenlucht de sleur toeslaan. De meeste duursporters hebben zo hun vaste rondjes. Die kennen ze, die doen ze vaak en soms geven ze het rondje zelfs een naam. Zo had ik in Noord Holland het Rondje Bruggetje en het Rondje Pontje. Ik deed deze rondjes vaak en ze bevielen me goed. De rondjes waren mijn sporters comfortzone. Ik wist altijd hoe het voelde, wist wanneer het fijne stukje kwam en wist zeker dat ik het kon. Maar door steeds maar die rondjes te doen daagde ik mezelf niet echt uit. Pas toen ik een veldfiets kocht en ging raggen in de modder werd ik weer gretig en toen ik daarnaast ook nog eens ging zwemmen en lopen veranderde ik echt weer in een trainingsbeest.

 

Acceptatie

Heb je soms even geen zin? En ben je niet van de bank af te krijgen? Geen zorgen, in alle waarschijnlijkheid ben je volkomen normaal. Probeer eens te kijken naar de oorzaak en panikeer vooral niet. Zelfs als je erachter komt dat je een luie periode hebt, is er niet veel aan de hand. Kijk maar eens naar alle andere dingen in je leven. Soms is Nutella maanden lang het lekkerste wat er is en ineens heb je er geen zin in. Je eet een paar weken boterhammen met kaas en ineens krijg je weer zin in Nutella. Hetzelfde gaat op voor sporten. En natuurlijk hebben we soms een trap onder ons hol nodig en moeten we niet miepen maar gewoon gaan. Maar geen zin hebben, mag soms echt wel. Doe wat leuks, geniet ervan, maar wees vooral niet boos op jezelf. Dat helpt zelden.

 

Een tijdje geleden – toen Rhodé voor haar halve marathon aan het trainen was en ik in een korte periode net een paar wedstrijden had gelopen – waren wij niet zo gemotiveerd. We hadden wel zin in bewegen, sporten en actief zijn, maar een stukje lopen? Dat wilden we niet. Gelukkig zaten we tegelijkertijd in deze dip en konden we samen iets leuks gaan doen. We gingen koffie drinken in de stad, blaadjes lezen en kletsen over onzinnige zaken en we bespraken we hoe we dachten dat het kwam dat we ineens geen puf voor hardlopen meer hadden. Al gauw kwamen we tot de conclusie dat we best wel uitdagend bezig waren geweest. Rhodé volgde een strikt trainingsschema en ik was aan het herstellen van de tien kilometer van Enschede. De weken ervoor hadden in het teken van sport, training en grenzen verleggen gestaan. We hadden onszelf uitgedaagd en het was tijd voor een weekje rust. Lachend hebben we die dan maar genomen. En het resultaat? Rhodé liep die halve marathon dit weekend in 1:51:08 en de dag erna? Die nam ze vrij en ging lekker wandelen in de bossen met haar paard.

Rose

Editor in chief en founder van Stoere Vrouwen Sporten. Rose schreef voor bladen als Fiets magazine, Grinta!, Fietssport en de Flair, Ze merkte dat ze het aanbod voor actieve vrouwen matig vond. Meestal gaat dat over slank zijn en afvallen. Voor Rose is een actief leven zoveel meer. Daarom begon ze deze site. Samen met haar team is het haar missie om zoveel mogelijk vrouwen te helpen vreugde, balans en activiteit in hun leven te brengen. Rose fietst, rent, kookt, schrijft en geniet.

1 Comment
  1. Heel herkenbaar. Ik ga me altijd direct zorgen maken als ik even geen zin heb. Want wat als het langer dan een week duurt?! Gelukkig kan ik me uiteindelijk altijd wel weer motiveren. Gelukkig houdt mijn coach mij ook altijd in de gaten. 😉

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.