Melissa brak vijf maanden geleden beide botten in haar onderbeen. En dat terwijl ze in training was voor de halve Ironman, volgende week in Vichy. Kansloze missie, zou je verwachten. Mooi niet, ze doet gewoon mee.

Stiekem begin ik ‘m toch wel te knijpen en razen de vlinders door m’n buik. Nee, ik ben er niet klaar voor. Vijf maanden geleden heb ik namelijk beide botten in mijn onderbeen gebroken. Velen dachten dat mijn doel niet haalbaar was. Maar uitstellen naar volgend jaar is voor mij geen optie.

Inmiddels zwem en fiets ik weer. En met een stuk metaal in mijn been, zo lang als de afstand van knie naar enkel, worstel ik mij ook door mijn hardlooptrainingen. Pijnlijk? Ja, nog iedere dag. Onverantwoord? Nee, niet dankzij juiste begeleiding.

Eerder deze maand deed ik mee aan de Suydersee Triathon op Urk. Toegegeven, ik was al dagen enorm zenuwachtig! Kon ik er wel vanuit gaan dat mijn been het aankon? En hoe zou het zwemmen me vergaan?

Toen ik uit de auto stapte ging het niet veel beter met de zenuwen. Oei, wat een wind. Dat betekende niet alleen een lastig fietsparcours, maar ook enorme golven in het IJsselmeer. En juist daar zou het zwemonderdeel plaatsvinden, tot voor kort mijn slechtste onderdeel.

Blijkbaar was de angst van mijn gezicht af te lezen. Een andere deelnemer riep mij toe: “Je kan nog stoppen hoor.” Onzeker giechelde ik terug: “Ach, het komt vast goed.”

Eenmaal gestart kwam ik geen meter vooruit. De golven beukten om mij heen en ik kreeg steeds water binnen. Heel even heb ik serieus overwogen om te stoppen. Maar met het passeren van iedere boei groeide mijn zelfvertrouwen en lachend kwam ik het water uit. Ik had besloten om te genieten van deze triathlon.

Melissa1

Op de fiets voelde ik me een echte rockster. Ik zoefde over de weg en zwaaide enthousiast naar de toeschouwers. Maar het voor mij zwaarste onderdeel had ik nog voor de boeg. Tijdens het hardlopen werd ik van alle kanten ingehaald. Toch heb ik trots het parcours afgelegd. Want ruim 5 maanden na mijn beenbreuk kon ik weer genieten van hardlopen!

Met ‘the biggest smile’ ben ik over de finish gerend. Gehaald, trots, genoten en een goeie generale repetitie voor de halve triathlon in Vichy. Wish me luck!

lornah sportswear hardloopkleding

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.