Bij hardloopwedstrijdjes start ik het liefste in een iets te langzaam startvak. Zodoende houd ik me in aan het begin en kan ik eenmaal warm een straffe tijd neerzetten. Toen ik nog wedstrijdjes reed op de racefiets startte ik juist liever vooraan. Door dat te doen kwam ik ergens in de buik van het peleton uit en hield het daar een tijdje vol. Maar nu met de Vrouwentriathlon? Waar start ik dan? Ik weet het wel, dankzij mijn ervaring van de vorige keer.

Een paar jaar geleden – toen ik herstelde van een enkeloperatie en niet kon fietsen – ben ik gaan zwemmen. Zo’n vier keer per week. Op en neer, baantjes in het zwembad. Toen ik op Facebook een groepje vrouwen leerde kennen wat samen naar de Vrouwentriathlon zou gaan, besloot ik met ze mee te doen. Eén van die vrouwen was oud Olympisch zwemster Madelon Baans. Zij kan dus echt onwijs goed zwemmen.

De start was al vroeg. Toen ik aankwam en mijn fiets uit de auto haalde, waren er al vrouwen aan het inrijden, op hun fiets het parcours verkennen en hun spulletjes aan het klaarleggen. Ik haalde mijn badmuts en startnummer op en ging hetzelfde doen. Voorafgaand ana de wedstrijd was er de gezamelijke warming up. In plaats van mee te doen, had ons groepje zo haar eigen routine. Ik wist dat ik voor het fietsen weinig warming up nodig had, want daar aan voorafgaand was er natuurlijk het zwemmen. Slim als ik was deed ik Madelon maar na. Zij wist immers wat ze deed als het op water aan kwam. Terwijl wij in de schaduw onder een boom onze schouders losmaakten en wat stonden te zwaaien met onze armen, gingen heel veel vrouwen al naar de start. Wij rommelden nog wat aan onze badmutsen en waren lekker aan het kletsen. “Hee! Moeten jullie niet zo starten?” horen we en geschrokken kijken we op. Iedereen stond al bij de start!

We renden naar de andere kant van het water. Een beetje buiten adem komen we aan en Madelon loopt zo het water in. Precies aan het midden, helemaal vooraan pakt ze haar plek om te wachten op het startsignaal. En ik? Ik – Rose Mentink, fietsmeisje en beginnend zwemster – ging er gezellig naast staan.

Het zwemgedeelte bij een triathlon kan een beetje rommelig zijn. Iedereen wil een zo goed mogelijke plek hebben en zal van alles doen om die te krijgen. Zo zijn er zwemmers die aan enkels en schouders trekken om via anderen naar voren te komen. Alleen gebeurd dat niet bij de Vrouwentriathlon. Er is ook het verschil in de zwemmers: sommige starten heel snel, terwijl anderen pas later op gang komen. Daarom gaan de snelle starters vaak vooraan staan en de wat langzamere of onervaren zwemsters (zoals ik!!!) niet. Maar de triatleten warmee ik openwater zwemmen had getraind, de waterstart had geoefend en die me tips gaven om over ander zwemmers heen te zwemmen, hadden me dat niet vertelt.
Bij de Vrouwentriathlon sta je tot ongeveer je knieen in het water bij de start. Gaat het signaal? Dan kan je een stuk rennen, een duik nemen en gaan zwemmen. Maar de betere zwemsters zwemmen weg. Met stevige slagen en ongenadig hard. Zo ook Madelon en de andere vrouwen om me heen. En in een nano seconde zag ik wat ze deden en deed met ze mee. Wat er toen gebeurde is iets wat bijna elke triatleet wel kent: de wasmachine en dan wel op standje centrifuge: terwijl ik met al mijn kracht en focus begon te zwemmen en net een paar slagen maakte, kwamen de snelle zwemmers achter me aan én over-me-heen. Baf een knie tegen mijn hoofd, flap een hand tegen mijn gezicht, proest naar adem happen en de volgende knalt over me heen en dit gaat nog wel zo’n 15 meter door.

Buiten adem en licht in paniek zwem ik naar de zijkant. Ik Moet Die Drukte Uit! Met een halfbakken hondjes zwemslag zoals we vroeger toen we klein waren altijd deden drijf ik wat rond. Ik haal adem en schrik van mijn hartslag die zo hoog is. Ik kijk om me heen. Daar is de boei, daar zwemmen we omheen en dan is daar de kant. Ik ga zwemmen. Eerst schoolslag. We gaan richting de boei en steeds meer zwemsters komen in mijn buurt. Het wordt weer druk, maar ik ben hier niet de langzaamste zwemster. Ik zie niemand meer en focus op de boei. Pats, pats, pats. Mijn schoolslag verandert in borstcrawl en ik voel dat ik goed ga. Voorbij de boei, waar ik net nog iemand afsnijdt en pats, pats, pats naar de kant. Rennen, bril af, badmuts af en rennen, naar mijn fiets, ik moet de rest van de triathlon nog doen. In 38 minuten heb ik 250 meter zwemmen, 10 km fietsen en 2,5 km rennen afgelegd.

Maar Roosje Mentink…. wat heb je nou geleerd?

Ik had niets te zoeken bij de snelle zwemsters en had natuurlijk nooit bij Madelon moeten gaan staan. Zij kwam als eerste het water uit en werd met haar Olympische superlichaam eerste of tweede in haar leeftijdsklasse. Niet zo gek, want ze kwam als eerste het water uit, met achter haar echt een hele tijd niemand.

Deze keer start ik aan de zijkant en dan aan de rechterkant. Vanaf daar moeten we een beetje naar links richting de boei zwemmen. Dus het drukste deel is vooraan en aan de linkerkant. Ik start dus daar waar ik meteen wat ruimte heb en niet pal naast de beste zwemster van allemaal. Ik ga in schoolslag beginnen en pas als ik wat ritme en rust heb, ga ik crawlen. Ook ga ik deze keer niet alles geven tijdens het zwemmen, waarom zou ik al mijn energie verspillen aan de sport waar ik het minst goed in ben.

Hoe goed zwem jij? Waar denk je dat je gaat staan? Kom je bij mij, of sta je liever vooraan?

Liefs Rose

Oh enne, we doen dus met een hele groep vrouwen mee met de Vrouwentriathlon. Lijkt het je leuk om dat samen met ons te doen? Inschrijven kan nog. Twijfel je nog? Lees dan even al onze blogjes over deze leuke triathlon, dan zul je zien dat het echt een gaaf en haalbaar dingetje is.

Rose

Editor in chief en founder van Stoere Vrouwen Sporten. Rose schreef voor bladen als Fiets magazine, Grinta!, Fietssport en de Flair, Ze merkte dat ze het aanbod voor actieve vrouwen matig vond. Meestal gaat dat over slank zijn en afvallen. Voor Rose is een actief leven zoveel meer. Daarom begon ze deze site. Samen met haar team is het haar missie om zoveel mogelijk vrouwen te helpen vreugde, balans en activiteit in hun leven te brengen. Rose fietst, rent, kookt, schrijft en geniet.

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.