Het was best even wennen voor Hanneke, toen ze begon met mtb’en. Toen ze eenmaal de basisvaardigheden wist, was ze al gauw niet meer te houden en MOEST ze dat bos in om lekker vies te worden in de modder. Dat kon toch niet zo moeilijk zijn?

Oké, als bijna echte mtb’er wist ik inmiddels dat je geen onderbroek aantrekt onder je fietsbroek met zeemlap. En ik wist ook dat je schoenen vast zitten aan de pedalen. Dat zijn toch wel de meest basale feiten. Veel verrassender dan dit, zou het niet worden toch? Totdat ik ontdekte dat ik eigenlijk alleen nog maar bij mooi weer had gefietst.

Dit waren de dagen dat alle paden zo goed als droog zijn, en dat je met een beetje geluk een kleine plas links naast het pad zag. Aan het einde van mijn ritten had ik drie modderspetters op de fiets. Voor de vorm veegde ik die er wel af, maar echt nodig vond ik het niet. Oké, weer een kenmerk van mijn beginnersstatus. Een echte mtb-expert maakt namelijk na elke tocht z’n fiets schoon.

Eigenlijk wilde ik gewoon als een echte modderworstelaar door het bos fietsen, dat leek me wel wat. En als ik dan de straat in zou rijden, dat de buren dan onder de indruk zouden zijn en ik zou kunnen zeggen dat ik het bos bedwongen had terwijl zij aan de thee zaten. Dat idee. Vooral het idee leek me heel wat.

Bij de uitvoering bleek toch wel dat modderfietsen is meer is dan een keer door de plas fietsen. Een mul zandpad is namelijk niet echt een vriend van mijn benen, een zandpad volgezogen met de regen van afgelopen week is ook niet echt makkelijk te bedwingen. Noem het modder, noem het slib, die fiets wilde er maar lastig door.

En dan die bospaden met drie grote plassen. De plassen zijn nog niet zo erg, de modder eromheen wel. Ook daar wilde de fiets – euhm, mountainbike – maar lastig doorheen. En vooral daar begon mijn brein elke keer te bedenken dat het hier wel heel belangrijk was dat mijn voet op tijd los zou komen van die pedalen. Bedankt voor het meedenken brein, maar het was de bedoeling om te gaan fietsen, niet door alle plassen heen te wandelen.

Maar stiekem, stiekem was het toch best wel leuk. Die modderspetters leken behoorlijk stoer, en dat kopje thee? Dat smaakte nog lekkerder!

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.