Als je deze zomer bent begonnen met fietsen heb je misschien wel de gaafste zomer van je hele leven gehad, maar schrik je je nu een hoedje. Fietsen in de winter is wel even wat anders. Voor mij was mijn eerste winter de tijd waarin ik in stilte aan mijn snelheid werkte, maar dan niet op de standaard manier…

De winter is voor mij de tijd om lekker aan te rommelen. Om niet te veel bezig te zijn met snelheid, maar gewoon met trots genieten van elke minuut die je op de fiets doorbrengt. Even geen snelheid, maar wel fietsen.

Als je geen wedstrijden rijdt, maakt het eigenlijk niet zo heel veel uit hoe snel je bent. Er zullen altijd wel snellere fietsers zijn. En als die fietsers werkelijk met je fietsen willen, houden ze zich voor een ritje met jou heus wel in. Kunnen ze dat niet en zeuren ze? Dan zijn ze niet echt bereid om met jou te fietsen en mogen ze van mij hun eigen ding gaan doen.

>> Lees ook: de beste plekken om te overwinteren op de fiets

Dat gezegd hebbende is het natuurlijk wel fijn als je tempo kan maken. Als je een keer met een sneller groepje mee kan of in ieder geval wat dieper kan gaan. Maar als je niet zo snel bent en het wel wilt worden, hoe pak je dat dan aan? Het antwoord op die vraag luidt meestal: intervallen, want daarmee train je je lichaam om sneller of in een hogere intensiteit te fietsen.

Wennen aan het idee van snel fietsen

Maar hoe zit het dan met je hoofd? Want toen ik begon met fietsen geloofde ik nog helemaal niet voldoende in mijn fysieke kwaliteiten om aan intervallen te beginnen. Ik had iets anders nodig om mijn neus in de goede richting te krijgen. Om te geloven in mezelf. Ik was nog helemaal niet klaar om aan intervallen te beginnen. Eerst moest mijn lijf de intensiteit van de fietssport leren kennen.

Ik moest eerst een beetje hoop hebben in de mogelijkheid dat ook ik sneller kon worden.

Herkenbaar? Probeer dan wat ik heb gedaan. Ik was uitstekend in staat een lange tocht in een laag tempo te maken, maar sneller dat kon ik niet. Ik schrok als mijn benen verzuurden of als ik buiten adem was. Dus ben ik tijdens mijn duurtrainingen ervaringsmomenten in gaan bouwen. Bijvoorbeeld een brug zo snel mogelijk op fietsen. Een keer zittend een keer staand. Een keer met een licht verzet en een keer zwaar. Bij een viaduct dicht bij huis zodat ik altijd thuis kon komen.

Na het viaduct kwam er een saaie rechte weg waar nauwelijks auto’s reden. Een weg langs de ringvaart, vlakbij het Amsterdamse bos. Ik maakte met mezelf de afspraak dit strookje zo hard mogelijk te fietsen. De ene keer in de beugels, de andere keer met de handen op het stuur. Harkend op het zwaarste verzet en me rot schrikkend van het gevoel in mijn benen en een andere keer op een licht verzetje, zo netjes mogelijk zonder te stuiteren op mijn zadel.

Mijn nieuwe referentiekader

Van deze stukjes werd ik niet sneller. En het waren zeker geen intervallen. Maar door deze mini-uitdagingen aan te gaan creëerde ik een nieuw referentiekader. Het idee dat ik nog niet de snelste was en dat misschien ook nooit zou worden, maar met de wetenschap dat ik versnellingen wel aan kon en daarna rustig peddelend ook wel weer herstelde.

Die ervaring gaf me vleugels. Vanaf dat moment durfde ik aan intervallen te beginnen en deed dat eerst thuis op mijn Tacx.

Intensieve blokken met daartussen wat herstel. Van een halve minuut, een hele, maar ook vijf. En die intervallen in de veiligheid van mijn woonkamer gaven me het vertrouwen en de mentale vrijheid om in het voorjaar aan te klampen bij snellere fietsers. Mijn ov kaart en pinpas in mijn zak, zodat ik altijd af kon haken en thuis kon komen. Maar dat was nooit nodig. Ik was niet meer bang de langzaamste te zijn omdat ik wist dat ik zoveel intervallen in een bepaalde tijd aankon. Ik kon bruggen opsprinten en strookjes op snelheid rijden.

>> Je conditie opbouwen op de racefiets met deze tips

Dus ben je toe aan misschien wat meer snelheid? Maak je nog niet druk, maar neem de tijd om die kleine dingen te doen die je in jezelf doen geloven. Die je doen overwegen dat snelheid voor jou ook een optie is. Want dan is je hoofd vrij en kan je de wereld aan.

Liefs, Rose

Volg Stoere Vrouwen Sporten ook op InstagramFacebook en YouTube voor meer sport updates, recepten en leuke work-outs.

Wist je trouwens dat je het SVS platform heel gemakkelijk kunt supporten. Dat doe je door via onze site te kopen bij onze partners. Dan krijgen wij namelijk een kleine vergoeding. Dat geldt bijvoorbeeld voor de linkjes naar FuturumshopWiggle en Decathlon.  Maar bijvoorbeeld ook voor Bol.comDille & Kamille,  Holland & BarrettfonQ en CoolBlue. Meer hierover lees je op de pagina Support Onze Site. Dankjewel alvast, want van al die kleine beetjes die we zo ontvangen, kunnen wij de site en servers draaiende houden.

monique rotteveel online shop yogapants yogabroek hardlooptight

Rose

Editor in chief en founder van Stoere Vrouwen Sporten. Rose schreef voor bladen als Fiets magazine, Grinta!, Fietssport en de Flair, Ze merkte dat ze het aanbod voor actieve vrouwen matig vond. Meestal gaat dat over slank zijn en afvallen. Voor Rose is een actief leven zoveel meer. Daarom begon ze deze site. Samen met haar team is het haar missie om zoveel mogelijk vrouwen te helpen vreugde, balans en activiteit in hun leven te brengen. Rose fietst, rent, kookt, schrijft en geniet.

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.