Fietsbroeken, zoveel soorten, maten en vormen. Welke is goed? Welke kan je het beste kopen? Dat verschilt natuurlijk per persoon, het ene setje billen is de andere niet. Toch zijn er een aantal gemeenschappelijke zaken waar elke fietsvrouw op letten moet. Rose vertelt aan de hand van haar keuzes precies wie, wat, waar en hoe.

Voor het Stoere Vrouwen Sporten boek wat ik aan het schrijven ben – en wat dit najaar in alle waarschijnlijkheid uit komt bij uitgeverij Lucht – schreef ik gisteren iets over het kopen van mijn eerste fietsbroek. Dat was nog al een dingetje, zo moet je weten. Allereerst heb ik de eerste ritjes zonder fietsbroek gemaakt en voelde ik als geen ander waarom zo’n speciale broek nodig was en ten tweede durfde ik in die fietsbroek met zo’n zeem tussen mijn benen niet eens het pashokje uit.

Zo! Dat was wennen zeg! Ik weet niet of je al een keer een fietsbroek aangehad hebt, maar de eerste keer voelt ongeveer hetzelfde als zo’n veel te grote Kotex van vroeger. Je weet wel, die surfplank die je als twaalfjarig meisje van je moeder kreeg. Ik had zo’n beetje hetzelfde gevoel en vroeg me oprecht af of niet iedereen naar me zat te kijken en zag dat ik zo’n fietsers kussen tussen mijn benen had. Een fietsbroek zit – als je loopt of rechtop staat – niet lekker. Logisch, zo hoort het eigenlijk ook, het ding is immers gemaakt om mee te fietsen en dan is het ineesn een heel fijn item. Vooral na een kilometer of 80.

Toen ik al wat langer fietste en zelfs zo nu en dan wedstrijdjes reed, ben ik gaan werken bij een fietsenwinkel in Ouderkerk aan de Amstel. Ik vond dat wel zo handig, ik blogde over fietsen en bedacht me dat ik door zo dicht bij de fiets te zijn, meer praktische kennis zou op doen. Doordat ik daarna ook voor verschillende fietsbladen ging schrijven en Stoere Vrouwen Sporten lanceerde, heb ik inmiddels zoveel fietsbroeken mogen testen dat ik mezelf een kenner durf te noemen. En met deze zelfbenoemde titel onder mijn arm wil ik jullie vandaag een iets vertellen over het kopen van je fietsbroek. Want welke is nou goed? En waar moet je op letten als je een fietsbroek koopt?

 

Zeem

Een fietsbroek koop je omdat je anders ontzettend last van je muts krijgt. Op een sportfiets zit je een beetje voorover gebogen. Het zadel is keihard en dat wringt nogal tussen je benen. Een paar uur fietsen kan zodoende een pijnlijke aangelegenheid zijn.
Fietsbroeken hebben een speciaal kussen in de broek genaaid. Dit kussen beschermd je muts en je billen. Zodoende schuurt je huid niet open en hebben je zitbotjes – dat zijn de plekken waar je zadelpijn krijgt – het ook wat minder zwaar.
Er zijn veel verschillende soorten zemen. Zo zijn er de hele dunne triathlon zemen – die zo weinig ruimte innemen dat een triatleet na het fietsen nog goed kan rennen – en er zijn de bekende Assos zemen die zo dik zijn dat je haast geen last krijgt van je muts. Dan zijn er nog dames- en herenzemen en de geplakte of ingenaaide variant. Ik fiets met een redelijk dunne dameszeem. Zo’n dikke Assos-zeem vind ik maar niets, ik heb het gevoel geen feeling met mijn fiets meer te hebben op zo’n kussen.
Wat voor zeem je neemt is persoonlijk, het is iets waar je door ervaring achterkomt. Toch zijn er een aantal dingen om op te letten. Te beginnen met de stiksels. Als je zoals ik met een ingenaaide zeem rijdt, is het belangrijk te kijken of er geen stiksels door de zeem lopen. Het garen is synthetisch en hard en zorgt ervoor dat je je huid enorm open kan schuren. Stiksels in je zeem zijn nog erger dan fietsen zonder zeem, niet doen dus.

Verder maakt het in sommige gevallen echt uit of je een dames of herenzeem neemt. Mijn eerste dure fietsbroek was een Assos die ik in de uitverkoop kocht. Ik had niet in de gaten dat het een herenzeem was. Het ontwerp van die zeem was helaas zo dat hij mijn muts niet beschermde maar er zowat in kroop. Het resultaat? Niet om over naar huis te schrijven. Ik heb het ding maar snel verkocht.

 

Bretels

Er zijn een paar soorten fietsbroeken: de wijde en de strakke. De wijde is een mountainbike broek waarin een strakkere binnenbroek verwerkt zit. Daarin zit de zeem. De strakke fietsbroek is de bekendere lycra broek waar zowel wegrenners, maar ook veel mountainbikers mee rijden. Deze broek heb je met en zonder bretels.
Toen ik in die fietsenwinkel werkte, viel het me op dat veel vrouwen liever geen bretels willen. Die zitten niet lekker zeggen ze of ze vinden het onhandig als ze gaan plassen. Zelf zou ik voor geen goud met een broek zonder bretels willen rijden, maar dat is ook omdat ik weet waarop ik moet letten als ik een fietsbroek koop. Zoals ik als zei is een fietsbroek niet om mee te lopen, maar om mee te fietsen. Net als de zeem zitten ook de bretels pas lekker als je op de fiets zit. Als je rechtop staat trekken die bretels vaak een beetje, maar buk je voorover? Dan zitten ze heel anders. De bretels van een fietsbroek zorgen ervoor dat je broek goed blijft zitten zonder dat je met zo’n touwtje om je middel zit. Bij een trainings- of hardloopbroek maakt het touwtje om je middel weinig uit, maar zit je urenlang voorover gebogen op je racefiets? Dan kan dat ding best wel eens gaan irriteren.

 

Broekspijpen

Fietsbroeken hebben korte pijpjes met onderaan of elastiek of een randje wat ervoor zorgt dat het blijft zitten. Silliconen bijvoorbeeld. Bij een fietsbroek is het heel belangrijk dat je pijpjes goed blijven zitten, anders trekken ze omhoog en verzamelt de stof zich in je lies. Dat schuurt! Maar die elastieken randjes onderaan je pijpje zorgen bij sommige vrouwen voor het rollade-effect en dat ziet er niet uit. Ik had dat eerst ook. Mijn benen waren toen nog niet zo gespierd als nu en elastiek sneedt in dat zachte laagje. Nu was dat na een zomer fietsen wel anders en waren mijn benen afgetraind, maar er zijn vrouwen waarbij de gemiddelde fietsbroek simpelweg niet goed zit. Daarvoor is mijn tip: kijk eerst naar broeken met een silliconen randje en als dat niet werkt, probeer dan de broeken van het merk Gonso. Dit merk is Duits en is in tegensteling tot de meeste merken ontworpen op de West Europese vrouw. Gonso heeft ook modellen met een net iets vriendelijker pijpje. Even zoeken naar een winkel die dat merk verkoopt dus.

Samengevat: als je gaat fietsen, koop een fietsbroek. Als je een fietsbroek koopt en je staat in het pashokje? Neem dan even de fietshouding aan: zak iets door je benen, buig voorover en doe alsof je het stuur vastpakt. Dit is de houding waarop een fietsbroek ontworpen is. Een fietsbroek zit lekker op de fiets, niet als je loopt of rechtop staat. Neem niet klakkeloos een broek zonder bretels. Met bretels is fijner en dat plassen is zo moeilijk nog niet. Wielrenster Marijn de Vries legt het handig uit op haar website. Wat blijkt? je broek hoeft niet naar beneden als je gaat plassen.

En kijk even goed om je heen, er zijn merken die beter zitten bij onze mooie grote Hollandse benen. Zorg ervoor dat je broek goed aansluit. Doe om het te testen desnoods een paar knieheffingen in het pashokje.

Heb jij nog tips? Of is er een merk wat je heel fijn vindt? Vertel het hieronder in een reactie, zo heeft iedereen er wat aan.

Liefs Rose

Rose

Editor in chief en founder van Stoere Vrouwen Sporten. Rose schreef voor bladen als Fiets magazine, Grinta!, Fietssport en de Flair, Ze merkte dat ze het aanbod voor actieve vrouwen matig vond. Meestal gaat dat over slank zijn en afvallen. Voor Rose is een actief leven zoveel meer. Daarom begon ze deze site. Samen met haar team is het haar missie om zoveel mogelijk vrouwen te helpen vreugde, balans en activiteit in hun leven te brengen. Rose fietst, rent, kookt, schrijft en geniet.

4 Comments
  1. Tja ik ben wel heel erg fan van Assos! En die heeft ook geen touwtje aan de bovenkant, maar een brede band.
    Ook kan ik heel goed fietsen met mijn triathlonbroek van CEP. 180km zonder schuurplekken zijn geen probleem.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.