fietsvrouw illustratie rose mentink

Soms heb je van die dilemma’s waardoor je weet dat het echt heel goed met je gaat. Grote kleine zorgen die er niet toe doen, maar die je groot genoeg laat zijn. Om de simpele reden dat je er de tijd voor hebt. Problemen die eigenlijk een zegen zijn. Gucci Problems, zo heten ze. Ik heb er met mijn geschoren fietsbenen last van…

Ik heb Gucci Problems en wel twee: mijn linker en mijn rechter been. Of eigenlijk de kleur daarvan. Het is nu zo’n tien jaar geleden dat ik begon met fietsen. Op een oude Gazelle Champion Mondial. Ik kreeg de smaak meteen te pakken. Kocht een fietsbroek, shirt en helm en was vanaf die dag zoveel en zo vaak mogelijk te vinden op de fiets. Hele tochten door het land met mijn fietsvriendinnen. Weer of geen weer. Zon, wind of regen op mijn gezicht. Ik ging. Fietsen, lekker fietsen.

 

Fietsen verandert je lichaam

Langzaam veranderde mijn lichaam. Niet dat ik afviel of gespierder werd. Ik werd meer getekend. De spieren op mijn bovenbenen en kuiten ontwikkelden zich meer. Ze werden meer zichtbaar. Mijn gezicht werd bruiner en mijn neus zat vol met sproeten. Midden in de zomer zag ik er uit als een wintersporter. Het gezicht bruin en rondom mijn ogen – door mijn zonnebril – was het wit. Een negatieve panda dus. Maar vooral waren mijn handen wit, van de handschoentjes, en mijn armen bruin. Tot het begin van het mouwtje van mijn fietsshirt tenminste.

En dan mijn benen. Zo’n tien centimeter boven de knie zat een keiharde grens. Van spierwit naar bruin. En dan net boven de enkel weer. Ik zag er niet uit! Witte voeten, bruine benen, witte bovenbenen, billen, borsten en buik en dan een bruine harses en bruine armen met witte handjes. Zie je het voor je? Heb je eindelijk zo’n leipe bikini body, zie je er uit als een pot Duo Penotti!

 

Fietsvrouwen met streepjes op hun benen

Toch is het iets waar fietsers trots op zijn. Onderling. Op het terras. Als ze hun streepjes vergelijken. Of op vakantie in de Alpen in de middag bij het zwembad op de camping aan de voet van de Alpe d’Huez.

Streepjes zijn voor sommige fietsers zo belangrijk, dat ze er rekening mee houden als ze onder de zonnebank gaan. Er schijnen wielrenners te zijn die dat in hun fietsbroek doen. Of fietsers die tijdens de eerste blote benen ritten van het jaar met haarlemmerolie op de benen rijden. Zodat ze sneller bruin worden en de streep – scherp en op het bovenbeen – vanaf week 1 al gezet is.

Maar, ik wil dus geen streepjes. Om de simpele reden dat ik mijn benen ook wil kunnen showen. En om dat te doen met een permanent wielerpak op mijn lijf. Dat zie ik niet zitten. Maar om nu met permanente witte benen rond te rijden doordat ik ze vanaf de eerste dag van de lente insmeer met sunblock. Tja, dat is me ook maar wat. Immers witte benen dat is ook geen plan.

 

Tour de France

De enige optie is: wisselen met fietsbroeken. Zodat het niet zon keihard streepje wordt. En natuurlijk lekker veel zwemmen in het buitenbad, zodat je rug ook bruin wordt. Tot slot wat suppen op mooie dagen en in geval van nood: smeren met bijzondere middelen. Zoals BB Cream voor je benen.

Ja dat bestaat. Maar pas er mee op. Dat spul werkt leuk onder een little black dress in dit koude kikkerland. Maar toen ik een paar jaar terug mee was met de Tour de France en die dag in mijn korte broek gefilmd werd voor de Avond Etappe – dat programma van Mart Smeets – bleek het veel te warm voor deze crème. In mijn hotelkamer smeerde ik het op. Trok mijn short aan en een paar flinke hakken. Gesmeerd bruin en fit liepen mijn benen en ik naar het ontbijt. En terwijl ik daar zat – met mijn Café au lait, croissant, Thijs Zonneveld, Mart Smeets, Bobbie Traksel en Edwin Winkels, aan de ontbijttafel in de zon op het terras van het hotel in de hitte – voelde ik stroompjes zweet over mijn benen naar beneden lopen.

Geschrokken keek ik naar mijn knieholte, mijn kuit en de achterkant van mijn geschoren fietsbenen. Geen horizontale streepjes van mijn fietsbroek. Maar wel verticale witte strepen van de stompjes zweet die langs mijn benen naar beneden liep. De BB Cream voor mijn benen was niet bestand tegen warm weer!

Ik snelde naar de wc en hangend boven zo’n eiland heb ik met wc papier mijn benen weer wit gepoetst. Niemand heeft het gezien. De tv beelden waren helemaal okay. En ik accepteer mijn fietsersbenen sinds die dag gewoon zoals ze zijn. Wit bruin of met strepen. Het is allemaal goed!

x Rose

 

Enne leuke fietsblogs lezen? Kijk dan eens naar de meest gemaakte fouten door beginnende fietsers. Of ons artikel over schouderpijn op de racefiets en natuurlijk de fietstooltjes review van Astrid.

Volg ons op Instagram en Facebook voor meer sportblogs en updates.

Ansichtkaart wielrenster

Rose

Editor in chief en founder van Stoere Vrouwen Sporten. Rose schreef voor bladen als Fiets magazine, Grinta!, Fietssport en de Flair, Ze merkte dat ze het aanbod voor actieve vrouwen matig vond. Meestal gaat dat over slank zijn en afvallen. Voor Rose is een actief leven zoveel meer. Daarom begon ze deze site. Samen met haar team is het haar missie om zoveel mogelijk vrouwen te helpen vreugde, balans en activiteit in hun leven te brengen. Rose fietst, rent, kookt, schrijft en geniet.

1 Comment
  1. Ha,ha, ik ben ook zeer trots op m’n Zoetemelk-strepen. Ik schaam me er niet voor, ik ben er zelfs trots op als ik op de sportschool onder de douche sta of naar de sauna ga. Strepentrots heb ik al van mijn puberteit als een beetje afzetten tegen mijn ouders. Tot ik mij echt hevig ging verzetten moest ik met mijn ouders mee naar naturistencampings in Frankrijk. Paps en mams zijn echte naturisten en vooral mijn moeder vind streeploos bruin erg belangrijk.
    Afgelopen winter een klein nadeel ontdekt, je witte huid wordt ontzetten gevoelig als het plotseling wel in de zon komt. Ik wilde zo goedkoop als mogelijk op vakantie. Daarom ging ik maar bij paps en mams logeren want die hebben een appartement op een naturisten resort op Lanzarote. Ik wisselde een fietsdag af met een rustdag. Daar liep ik dan met mijn spierwitte “wielrenpakje”. Al het wit dik ingesmeerd met factor 50. Dat hielp niet genoeg. Na een paar dagen was mijn witte wielrenpakje verkleurd van wit naar knalrood. Heel pijnlijk.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.