Marjolein, de oud-collega van Kirsten is verhuisd. In 2013 al. Naar Frankrijk. Ze woont nu in de Alpen en heeft zich elke berg, elke klim, weg en afdaling helemaal eigen gemaakt. Ze ondervond aan den lijve hoe het was om redelijk onervaren in het imposante berggebied te fietsen. En guess what? Het valt best mee. Als Kirsten haar verhalen hoort wilt ze daar eigenlijk ook wel fietsen.

Marjolein leeft als een godin in Frankrijk. Elke dag knijpt zij haar handen dicht: vanuit haar woonplaats Saint Jean de Sixt zijn talrijke prachtige fietsroutes. Inderdaad, door de Franse Alpen dus dat betekent flink klimmen. ‘Voor elke wielrenner met een beetje ervaring goed te doen hoor’, meent Marjolein. Samen met haar Engelse vriend Mike runt ze Traverse Aravis, een bedrijf dat wielerweekenden organiseert. ‘Ik zou het echt tof vinden als daar meer vrouwen op af komen.’

Oké, je hebt er wel een goede basisconditie voor nodig en een beetje fietservaring is ook wel fijn. Maar Marjolein is ervan overtuigd dat elke wielrenner die het heuvelachtige landschap in Limburg aan kan, ook de Alpen kan bedwingen. ‘Ik was zelf relatief onervaren toen ik Frankrijk met fietsen begon maar had al vrij snel in de gaten hoe het werkte. Het is een kwestie van goed voorbereiden en vertrouwen hebben in je eigen kunnen. Afdalen kan zo snel als jij wilt en je zult zien dat het na de eerste keer steeds sneller gaat.’

Marjolein 01Voor Marjolein zijn de Franse Alpen het paradijs om in te fietsen. ‘We hebben ook wel gefietst in Italië, maar dan ben ik toch altijd blij als ik weer thuis ben. Ook in Frankrijk zelf zou ik nergens anders heen willen. De Alpe d’Huez mag dan misschien wat bekender zijn, daar is het ook een stuk drukker. Wat dat betreft is deze regio echt een aanrader. De horeca is volledig afgestemd op wielrenners en ik garandeer je, het is hier indrukwekkend mooi. En waar kan je beter het zoute zweet van je lichaam spoelen dan in het schitterende blauwe en kristalheldere meer van Annecy?!’

 

Voor een typisch sportschoolmeisje die in Nederland wel eens op een mountainbike zat of de hardloopschoenen aan trok, is het best bewonderenswaardig dat ze nu minstens twee keer per week even de fiets pakt voor een bergritje. ‘Ik was op slag verliefd op de wielersport. De schoonheid van de Alpen, de strijd die je voert met jezelf, het een zijn met de natuur en de prachtige vergezichten… Ik zou niet meer zonder kunnen.’

Het wielrennen werkt zo verslavend, dat Marjolein amper toekomt aan alle andere gave activiteiten in de regio. ‘Mike en ik hebben dit jaar dan ook besloten niet op vakantie te gaan maar de bergen op een andere manier te verkennen dan vanaf de fiets. Hiken, wakeboarden, klimmen… het kan hier allemaal maar we doen het veel te weinig. Alleen in de winter zetten we onze fiets even aan de kant en storten we ons op de wintersport, want ook die faciliteiten zijn hier geweldig met twee skigebieden naast elkaar. En net als in de zomer minder druk dan Alpe d’Huez en nog echt authentiek Frans.’

Wielrennen blijft echter altijd op nummer één staan. Al was het alleen maar omdat Mike die wielervakanties organiseert. ‘Zijn droom is om daar echt volledig van te leven. Nu is dat nog niet mogelijk. Ik heb een baan in Nederland waarvoor ik veel vanuit ons huis in Frankrijk kan regelen. Gemiddeld twee keer per maand vlieg ik van Geneve naar Amsterdam voor vergaderingen en afspraken. Het personeel bij EasyJet herkent me inmiddels al, haha.’

Marjolein 02

Om – net als Marijn de Vries – op late leeftijd nog een wielercarrière te starten, ziet Marjolein niet zitten. ‘Plezier is voor mij het belangrijkste. Ik wil niet verplicht diep hoeven te gaan omdat het trainingsschema dat voorschrijft. Laatst heb ik voor de gein meegedaan aan de cyclosportive van Le Grand Bornand, een soort amateurwedstrijd, en daarin merkte ik inderdaad dat het qua niveau wel goed zit. Maar ik vind het ook al heel leuk om mijn Strava-prestaties te verbeteren.’

Dat Marjolein inmiddels beresterk op de fiets zit, komt volgens eigen zeggen vooral omdat ze met uitsluitend mannen traint. ‘Hartstikke goed voor mijn ontwikkeling natuurlijk, maar ik mis echt wel vrouwen om me heen. Je hebt toch net even wat andere issues die je met elkaar bespreekt. Ik hoef Mike niet te vragen wat wijsheid is als ik ongesteld ben tijdens een koers. Daarom hoop ik echt dat vrouwen de weg naar ons ook gauw weten te vinden.’