Een heel jaar heb ik als trouwe supporter de jas van mijn vriend aangenomen bij het startvak, en hem weer terug gegeven bij de finish, na uiteraard een foto of filmpje te hebben gemaakt van zijn laatste sprint. En het duurde niet lang, of het begon bij mij ook te kriebelen. Dat strandracen is tof..zal ik het ook eens proberen? Maar ik bleef trouwe supporter, tot dat vriend lief in een strandteam ging zitten,Team De Flexwinkel powered by Maronne Bikes. Toen kwam zijn nieuwe, superdeluxe Maronne fiets om de hoek zetten. En ik? Ik greep mijn kans en heb zijn oude exemplaar geconfisqueerd, en zodoende heb ik afgelopen Zaterdag mijn eerste strandrace gereden op de Brouwersdam in Zeeland.

Maanden geleden had ik mij al ingeschreven, toen kwam de vraag: Zou ik de 42 kilometer doen? of de 21 kilometer. Een of twee rondes…
Het was een suffe vraag, natuurlijk de 42 kilometer. I am up for the challenge. Wie gaat er nou van Flevoland naar Zeeland rijden voor maar 21 kilometer fietsen. Lame!

Tijdens een kleine testronde van 5 kwam ik er achter hoe de fiets lag op het strand.
Ik ben echt meer een wielrenner, en strandracen zit een beetje tussen mountainbiken en wielrennen in.
Het gevoel van mijn weg-glijdende wielen was even wennen, maar het doemscenario van ”vallen in mul zand” is een stuk minder eng dan je huid verliezen op het asfalt.

De startlijn was pakweg honderd meter breed, anders dan de traditionele startvakken. Iedereen had gelijke kansen, may the odds be ever in your favour!
De minuten werden afgeteld, de seconden, 3..2…1.. Knal! LETS GO!
Iedereen ging van start en het was vechten door half zacht zand, door naar de eerste bocht, door naar het harde ‘eb’ zand.

Vanaf daar was het doorstoempen, naar de eerste strand opgang. Een heuvel vol met mul zand naar een stukje asfalt. Hier vallen veel groepjes uit elkaar.
Ik had geen zin om te gaan wandelen, hallo het is een race!!
Maarja, ik heb door deze stukken meerdere malen moeten gaan hardlopen. En dat is een probleem.
Mijn geblesseerde hardloop been begon te zeuren. Whatever, er moest gefietst worden..DOOOOOOR !!!

Het viel me op dat er niemand meer langs me heen kwam, ik had enkel ogen vooruit. Ik haalde mensen wel in, maar niemand kwam voorbij mij.
Dat is een heel slecht iets, of heel goed.
Ik keek links mijn schouder over en zag opeens dat er gewoon een hele sliert aan hijgende mannen achter mij zat.
Op dat moment besloot ik van kop te gaan, en iemand anders al het harde werk te laten doen.
Uiteraard was de groep weer in stukjes versplinterd bij het volgende stuk mul zand. Zo gaat dat.

Ondertussen begon bij me te dagen dat mijn rechter been vreemd vermoeid leek, en vervolgens pijn begon te doen.
Ik was op mijn terugweg van mijn eerste ronde, en ik kon niet meer.
Nee, ik zat niet te hijgen, ik zat niet eens te zweten. Ik keek scheel van de pijn. Die irritante hardloop blessure deed pijn.
Ik had veel meer rek oefeningen moeten doen, ik had er al lang vanaf kunnen zijn.
Maarja….De yogamat en ik zijn geen beste vriendjes. Ik haat het, maar nu betaal ik de prijs.

Ik had zin om 42 kilometer te fietsen, en terwijl mijn linker been net warm begon te draaien, moest ik na 21 alweer afstappen omdat ‘t rechter been niet meer mee wilde werken.
Mijn eerste strandrace eindigt op een DNF. En ik heb niet eens het gevoel dat ik mijn alles heb gegeven. Geen enkel voldaan gevoel.
Ook al had ik het leuk.

Schei├če.

Och, het was leuk, en ik heb technieken kunnen trainen die ik op het miniscule strandje van Zeewolde niet had kunnen testen.

Na de race ging ik mijn fiets afspoelen, waar ik Robert tegen kwam. Iedereen zat te rillen van de kou en te vechten voor zijn plekje in de rij.
Behalve een irritante guy die er gewoon even tussen schoof. Als ik niet op Robert moest wachten, had ik em aan de kant geknald.
Achteraf bleek die irritante guy Johnny Hoogerland te zijn,in zijn natuurlijke Zeeuwse habitat. haha.
Bekende mensen herkennen, of daar gevoelig voor zijn is niet echt mijn ding.

Al met al, ik heb een leuke training gehad voor Egmond pier Egmond.
Ik weet wat mij te doen staat….ALLES OP ALLES OM VAN DIE SUFFE BLESSURE AF TE KOMEN.

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.