De MTB do’s en don’ts van Astrid, Rhodé en Rose

Mountainbiken is heel zelfstandig, dat is ook de vrijheid van de sport. Het bos is van de dieren en de bossen in ons land zijn klein. Drie feiten van mountainbiken waar een beetje biker bij elke pedaalslag rekening mee houdt. Toch gedraagt niet elke fietser zich naar de normen van het bos. Vaak omdat ze eigenlijk niet weten of er regels zijn. Daarom zetten wij onze do’s en don’ts voor mountainbikers nog even voor je op een rij.

“Eigenlijk moeten jullie de andere kant op hè.” Astrid en ik fietsen in het bos. We hebben het mtb parcours maar tot de helft gereden. Daarna draaide we ons om zodat we richting huis konden. De meneer die we tegenkomen rijdt het parcours zoals het hoort en wij rijden tegen de richting in. Zodra we hem zien, stoppen wij en gaan in de berm staan. Zo kan hij doorrijden en heeft hij geen last van ons. Maar hoe zit dat nu met de regels op een mountainbike parcours? Mogen Astrid en ik wel de verkeerde kant oprijden?

Onze do’s and don’ts voor mountainbikers…

Wat meekomt in je zakjes gaat ook terug in je zakjes – wees geen vervuiler. Onze sport is al een aanslag op het bos. Daarom doen we het ook alleen op de voor mountainbikers bedoelde paden, maar zelfs dan laten we nog sporen achter en dan bedoelen we niet die van je banden. Papiertjes die om onze reepjes zaten, een bandje dat lek was en soms zelfs hele bidonnen liggen langs de route in de berm. Natuurlijk gaat dat niet altijd expres, dat begrijpen wij ook wel. Maar let op en laat geen rommel achter. Reepje op? Plakkerig papiertje terug in het zakje van je fietsshirt.

Voorzichtig met modder – en niet alleen omdat je er vies van wordt! Modderige paden zijn kwetsbaar. Daar kan je rekening mee houden door er voorzichtig langs te rijden in plaats van keihard er doorheen. En hoewel het een aantrekkelijke optie is, kan je beter ook niet via de berm. Zo creëer je een tweede spoor dat meer fietsers gaan kiezen. Voor je het weet nemen we stukje bij beetje een extra stukje bos over.

Ken je kwaliteiten – of eigenlijk: ken je grenzen, vooral op een drukke dag. Fietsen is voor iedereen uitdagend en spannend. Vooral op een gaaf stukje in het bos. Maar vergeet niet dat je ook kwetsbaar bent. Niet elke fietser is even goed, daarom zie je naast de spannende gedeeltes vaak een hazenpaadje dat een makkelijker is. Neem dat pad bij twijfel en helemaal als er ook rijders achter je zitten. Jouw fout kan hen ook bezeren. Wij gaan liever op een rustige dag terug naar het bos om de moeilijke routes te oefenen.

Inhalen – mountainbikeroutes zijn nu niet bepaald een vierbaanssnelweg. Inhalen is daardoor net even lastiger. Gelukkig zijn mountainbikers de moeilijkste niet. Rijdt er iemand die heel langzaam is en wil je daar langs? Geduld, waarschijnlijk doet deze langzame rijder enorm zijn/haar best en is aan de kant gaan moeilijk. Wacht even tot je op een breder pad bent en rijd er dan rustig langs.
Ben je zelf die langzame rijder en begin je net? Twee dingen: laat je niet opjagen, maar wees sociaal. Hoor je dat er iemand achter je zit? Ga dan even aan de kant. Vind je het spannend om op zo’n smal stukje ingehaald te worden? Ga dan even in de berm staan. De snelle rijders gaan er langs en het bos is weer helemaal voor jou.

Slechts op bezoek –we zijn te gast in het bos en horen ons zo ook te gedragen. Het bos is niet ons recreatiepark, het is het huis van de dieren die er wonen. Zij bepalen de regels en het ritme van het bos. Dit houdt in dat we ons aan de regels horen te houden: tussen zonsondergang en opkomst is het bos verboden toegang voor ons.

Klimmen – hoewel we in ons land niet echt van mountains mogen spreken, heb je op onze routes nog best wat hoogteverschillen. Tijdens klimmetjes is het belangrijk te weten wat voor klimmer je bent. Snelle klimmers gaan voor, want niets is zo lastig dan onder je eigen tempo klimmen. Het zorgt voor valpartijen. Twijfel je aan je snelheid? Laat anderen eerst gaan en neem wat ruimte tussen jou en de fietser voor je. Oh en vergeet niet te schakelen hè. Een beetje druk op de pedalen is goed, in het luchtledige trappen of jezelf naar boven duwen met de tanden op elkaar niet.

Red jezelf – en soms de ander. Mountainbiken is van origine de vrijste vorm van fietsen. Met genoeg spullen om te overleven in de natuur op je fietsje rondrijden en maar zien waar je uitkomt. Nu gaat dat in Nederland nauwelijks op. Met een route van 30 km zijn we al blij. Maar dat zegt nog niet dat we onszelf niet hoeven te kunnen redden. Dus wees niet die fietser die er van uitgaat dat anderen eten, bandjes, pompjes en al het andere wat belangrijk is bij zich hebben. Neem het zelf mee én bied andere rijders aan ze te helpen als er iets is. Die houding zorgt ervoor dat het bos en haar mountainbikers zo enorm fijn zijn.

Hallooooooooo! – niet onbelangrijk, wij fietsers hebben een waardeloos imago. Mountainbikeroutes bestaan met de gratie van de boswachter, boeren en bosbewoners. Groet deze mensen. Het is ons gedrag dat ervoor zorgt dat we er rijden mogen. Knijp even in de remmen als je andere fietsers tegenkomt, groet ze en scheur niet keihard over boerenerven heen. Wij zijn ons eigen visitekaartje.

Handen uit de mouwen – wist je dat de routes onderhouden worden door lokale verenigingen en fietsclubs? Dit houdt in dat er vrijwilligers zijn die ervoor zorgen dat de route mooi blijft. En dat gaat ver, ze zorgen dat er op sommige delen extra zand komt, dat bladeren van het pad gehaald worden en dat gevallen bomen opgeruimd worden. Het is best wel eens leuk om een keer mee te helpen. Bij je favoriete route bijvoorbeeld.

En wat betreft de meneer en de omgekeerde route van Astrid en mij… ja je mag het parcours verkeerd om rijden, maar dan is het wel de regel dat je voorrang geeft aan tegenliggers. Zij rijden immers de goede kant op. Even in de berm staan, vriendelijk lachen en groeten dus.

Oh en heb jij nog tips, regels, do’and don’ts? Laat het ons weten of zet ze onder dit bericht, dan hebben we alles mooi bij elkaar.

Rose
Rose

Editor in chief en founder van Stoere Vrouwen Sporten. Rose schreef voor bladen als Fiets magazine, Grinta!, Fietssport en de Flair, Ze merkte dat ze het aanbod voor actieve vrouwen matig vond. Meestal gaat dat over slank zijn en afvallen. Voor Rose is een actief leven zoveel meer. Daarom begon ze deze site. Samen met haar team is het haar missie om zoveel mogelijk vrouwen te helpen vreugde, balans en activiteit in hun leven te brengen. Rose fietst, rent, kookt, schrijft en geniet.

1 Comment
  1. Beetje voorzichtiger/langzamer als de MTB route door een losloopgebied voor honden loopt. Het snelheidsverschil tussen wandelaar met hond en een Mtb,er op stoom, is groot. Het lukt niet altijd om op tijd je hond aan te lijnen als er plots een Mtb,er opduikt uit het bos. Ja, het is niet handig gekozen deze twee samen in hetzelfde gebied, maar het komt (helaas) veel voor.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.