Je neus snuiten tijdens het sporten, dat moeten we allemaal wel eens. Maar hoe dan? Onze fietsvrouw Hanneke ontdekte dat het een vaardigheid op zich is. Ze geneerde zich flink toen ze met een loopneus op de fiets zat en besloot daarom haar ervaring met ons te delen.

Dat wielrennen, maar ook mountainbiken veel meer is dan trappen en sturen werd mij al snel duidelijk. Naast deze, inderdaad, vrij essentiële vaardigheden, zijn er ook andere vaardigheden welke goed van pas komen op de fiets. Of dingen die je simpelweg niet verteld worden door de fietsverkoper. En dat zijn dan ook gelijk dingen waarbij het net wat makkelijker is om alle schaamte even opzij te zetten, en oftewel de tips gelijk in de praktijk te brengen, oftewel heel hard te gaan oefenen. Bijvoorbeeld bij het neus snuiten.

Bij mijn eerste ritje op de mountainbike stopte ik in al mijn voorbereidingsijver een paar zakdoekjes achterin mijn shirt. Ik schatte in dat ik weleens een loopneus kon krijgen tijdens die kilometers in de toch nog wel frisse buitenlucht. 3 kilometer later stond ik al naast de kant. Bezweet en wel, op zoek naar die zakdoekjes. In welk vakjes had ik deze nou ook alweer gestopt? Even later vond ik een beduimeld vodje. Ooit geschikt om beleefd mijn neus in te snuiten. Nu was het daar allesbehalve geschikt voor. Hoe moest dat nou met die loopneus? Ik deed maar even alsof ik heel druk was met mijn nieuwe schoenen, en haalde ondertussen mijn arm langs de neus. Hopelijk had het fietsgezelschap dit niet gezien. Wat zouden ze wel niet van mij denken?

We fietsten verder, en ik bleef druk met mijn neus ophalen. Dit was niet altijd voldoende, dus onder het mom van jeuk aan de neus, werd ook de arm veelvuldig gebruikt. Niet echt onopgemerkt, want de eens zwarte armstukken waren al snel iets van zilvergrijs. Hoe deden andere mensen dit?
Het antwoord was even simpel als toch wel onbeleefd. Wielrenners, maar ook mountainbikers snuiten hun neus zonder zakdoek. Ze legen dus hun neus in het openbaar. Tijdens het rijden.

Wielrensnuiten dus. Duw linker neusgat dicht, kijk naar rechts, boven de schouder, en snuit kort en heftig al het snot naar buiten. Of volg de onderarmse methode. Draai naar rechts, elleboog omhoog, en onder je oksel door snuiten.

Nu klinkt misschien als logisch en uitvoerbaar, ik krijg het niet voor elkaar. Hele trainingsritten heb ik er aan opgeofferd. Tijdens die ritten ben ik eerst zo’n kilometer of 30 moed aan het verzamelen en het goede moment aan het afwachten. Ik wil namelijk niet opa en oma op hun net gekochte E-Bike onder spetteren. Vervolgens denk ik nog zo’n kilometer of 10 na over de uitvoering. Was het nou links of rechts kijken? En dan kijk ik dus of de verkeerde kant op, of ik druk het verkeerde neusgat dicht. Met als resultaat of een gezicht vol snot, of in ieder geval een shirt vol snot.

Ik ben kortom erg blij met handschoentjes met extra “snotlapje”

Wil je als fietsvrouw je techniek verfijnen en je neus handig legen? Lees dan het snotblog van Rose even. Ze doet het voor.

spirit of mo online kopen

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.