Fietsersweetjes: het goede gevoel

Schaapjes in de wei, de zon op je rug, een liedje in je hoofd, de handen aan het stuur en trappen maar. Voor fietsen is dit zo’n beetje de pure chocolade van het leven: ongekend lekker! Alleen, dat goede gevoel, kan je dat beïnvloeden of beter nog … oproepen? Ja en nee, laten we het er op houden dat je jezelf kan helpen om je fijn te voelen.

 

Zorg voor je booty

De meesten van ons hebben leren fietsen op een oude fiets van een grote broer, vader of oom. Vooral toen ik begon met fietsen had je nog niet zoiets als damesframes. En het aanbod in dameszadels was een stuk beperkter dan nu. Dameszadels waren toen vooral zacht en breed. Niet bepaald mijn kop thee, ik rijd liever op een smaller hard zadel. Gelukkig is het aanbod voor vrouwen nu stukken beter. Na een beetje zoeken, passen en meten hoeven we geen pijnlijke billen of lippen meer te hebben. Een goede broek, jouw persoonlijke zadel en de juiste fietshouding zorgen ervoor dat we zonder gedoe kunnen fietsen.

Als je een nieuwe fiets koopt, vraag dan niet om korting – ja dat doen mensen! – maar om een dameszadel. Op die manier bespaar je jezelf de aanschafkosten van een zadel of krijg je in ieder geval korting op dat ding. Een goede fietsenmaker heeft testzadels en doet er niet moeilijk over als je ze wilt proberen. Is dat wel een punt? Dan is de beste man een hork en kan je beter je fiets elders kopen. Een zadel testen doe je door er een paar ritjes op te maken. Een korte, maar ook zeker een lange. Pas als je meer dan een uur op een zadel zit, kom je te weten of jij en je zadel een match zijn.

Goede damesbroeken zijn er genoeg. Dikke zemen, dunne zemen, Italiaanse snit en een wat meer West Europese maat. Mijn ervaring is dat Italiaanse merken niet heel lekker bij me zitten. Ik ben geen dikkertje, maar heb wel grote spieren bij een lichaam van 1.75. Zuid Europese maten zijn daar niet zo op gemaakt. Veel fietsers kiezen voor de broeken van Assos, die hebben echt extreem goede zemen. Het schijnt zelfs dat wielerprof Fabian Cancellara in als zijn broeken een Assoszeem laat zetten. Ik hou van dunnere zemen en voel me goed in de clubkleding die Vermarc maakt, maar rijd ook erg graag met Maloja.

 

Wees geen kipcaravan

Toen ik net begon met fietsen was ik nu niet bepaald de snelste. Wel reed ik binnen een paar weken mee met mannengroepjes die meteen ritten over de 100 kilometer maakten. Zij vertelden me dat ze me thuis zouden brengen en lieten me vooraan in de groep rijen. Niet op kop, maar net daar achter. Op die manier wist de hele groep of ik nog volgen kon en hing ik niet als een kipcaravan achteraan de groep.

Voor de zwakste fietser van de groep is dat de beste plek. Tempo verschillen zijn daar nog kleiner. Achterin een groepje is het vaak de hele rit remmen en versnellen. Om dat te kunnen volhouden, moet je een sterke fietser zijn. Daarom moeten de sterkere rijders de groep ook sluiten.

Mentaal is de plek voorin ook wel fijn voor beginners. Je zit midden in de groep en kan luisteren naar het geklets om je heen, maar je hebt maar een fietser voor je. Zo kan je over die ene rug de weg een beetje verkennen en weet je wat er komen gaat. Dan schrik je niet zo bij elke bocht, tegenligger of paaltje.

Overigens is het niet leuk om elke keer als je gaat fietsen de langzaamste te zijn. Ik ging maar eens in de week met een groep en de rest van de week reed ik in mijn eigen tempo. Zo had ik ook ritjes die meer ontspannen waren.

 

Fietsershigh

Hardlopers hebben het over niets anders: runnershigh. Dat is het perfecte moment tijdens je training. Je voelt je vrolijk en licht en hebt het gevoel nog uren door te kunnen gaan. Als ik midden in mijn runnershigh zit, zie ik alles om me heen en geniet daarvan. De vogels hoor ik beter en mijn benen lijken op wolken te lopen. Op de fiets heb ik het ook, dan ga ik meestal zingen en maakt mijn hoofd grapjes. Heb ik hem flink te pakken? Dan ga ik zelfs hallo tegen koeien zeggen.

Deze high is een heerlijk gevoel wat ontstaat als je veel van je lijf vraagt zonder te diep te gaan, in een ritme sport, je dagelijks leven achterlaat en precies die stofjes in je lijf aanmaakt waar je je fijn van gaat voelen.

Met mijn eerste fietsvriendinnetje Mira had ik zo vaak fietsershigh en werden we zo flauw dat we soms af moesten stappen van het lachen. Totale hysterie!
Maar pas op, want tijdens deze high lijken we de wereld aan te kunnen en zijn veel fietsers geneigd om nog een extra lusje te rijden. Niet slim, want na de high komt de vermoeidheid. Tegenwoordig is mijn fietsershigh het punt waarop ik besluit richting huis te gaan. Dan kom ik precies lekker weer terug.

Rose
Rose

Editor in chief en founder van Stoere Vrouwen Sporten. Rose schreef voor bladen als Fiets magazine, Grinta!, Fietssport en de Flair, Ze merkte dat ze het aanbod voor actieve vrouwen matig vond. Meestal gaat dat over slank zijn en afvallen. Voor Rose is een actief leven zoveel meer. Daarom begon ze deze site. Samen met haar team is het haar missie om zoveel mogelijk vrouwen te helpen vreugde, balans en activiteit in hun leven te brengen. Rose fietst, rent, kookt, schrijft en geniet.

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.