Ik heb een leuk idee. Na het lezen van De Regels – het boekje voor fietsmannen die het nodig hebben zichzelf te profileren – dacht ik dat er wel een fijne, vrolijke, maar vooral vrouwelijke tegenhanger mocht zijn; De Suggesties. Maar om die op te stellen heb ik jullie nodig.

De Suggesties moeten een lijst met positieve tips worden. Tips omdat regels zo dogmatisch zijn. En omdat tips en suggesties nu eenmaal beter passen bij de vrouwen die we zijn. We weten het niet perse beter maar delen de ervaring die we hebben. Alles bij elkaar vind ik dat we aan honderd suggesties moeten komen. Daarvoor zal ik zo nu en dan binnen een fietsthema een blogje posten en aan jullie vragen of jullie nog toevoegingen hebben. Ik begin bij één van de belangrijkste thema’s: ons gedrag op de weg. Want wij fietsers zijn zo populair niet.

Sinds ik fiets – en dat is al bijna tien jaar – heb ik te maken met twee steeds terugkerende gespreksonderwerpen. 1. vrouwen op de fiets, het worden er echt steeds meer en 2. het slechte imago van racefietsers. En ik dacht als ik die twee nu eens aan elkaar koppel, kan ik misschien samen met al die andere fietsende vrouwen een verschil maken.

Het imago van racefietsers is verschrikkelijk slecht. Daar kleeft een nadeel aan. Andere weggebruikers benaderen ons vanuit het beeld dat ze van ons hebben. In het slechtste geval scheert een auto bewust net wat harder langs ons, wat natuurlijk enorme risico’s voor ons oplevert.
Veel discussies gaan over dit onrechtvaardige vooroordeel over onze sport. Het zijn een paar horken die het verpesten voor de rest. Want hoe komt het nu eigenlijk dat we zo’n belabberd imago hebben? Incidenten zijn de oorzaak. Zoals een groep fietsers die op zaterdag in een waaier rijden en niet merken dat ze een oudere man van het fietspad drukken. Of een groep fietsers die dingen naar elkaar roept terwijl ze in een noodvaart langs mensen op stadsfietsen scheuren. Het zijn echt niet de rustige twee aan twee rijdende fietsers die het imago verknallen. Het zijn die mensen die lekker hard willen gaan en op het laatste moment toch nog het kruispunt oversteken. Die in hun focus en enthousiasme vergeten op hun omgeving te letten. Die na elkaar roepend waarschuwen voor paaltjes en tegenliggers, maar niet beseffen hoe dat overkomt op anderen.

Tel daar boven op dat wij fietsers een helm en bril dragen en er daardoor onpersoonlijk en onvriendelijk uitzien. Dan is het niet zo gek dat we een imago probleem hebben, toch?

Ik vind de discussie over het gedrag van andere weggebruikers en hun vooroordeel over ons fietsers niet nuttig. Met praten over het probleem en dan vooral het gedrag van de ander schieten we weinig op. Veel nuttiger is het om te kijken naar ons eigen gedrag en ons af te vragen hoe we het op zo’n manier kunnen verbeteren, dat we ons imago goed doen. En dat we weer worden gezien als mensen die lekker sportief bezig zijn. Daarom hebben wij met een paar Stoere Vrouwen een ritje gemaakt en gepraat over onze manieren op de fiets. We keken naar ons eigen gedrag en waren eerlijk over de momenten waarop we ons als hork gedragen hebben. Maar we hadden het ook over de dingen die we bewust doen om andere weggebruikers te laten zien dat we zo fout nog niet zijn. Al pratende kwamen we op onze Gedragssuggesties voor Fietsers die aan een Beter Imago Willen Werken, ofwel de GFBIWW. Ons plan is om dit zoveel mogelijk te verspreiden onder fietsende vrouwen en ook mannen en zodoende van het fietspad een betere plek te maken.

  1. Inhalen
    We fietsen harder dan de rest, dat komt doordat we op van die mooie snelle fietsen zitten, inklikken met onze schoenen, voorover zitten en getraind zijn. Maar ook omdat we van snel fietsen houden en dat doet niet iedereen. Hele volksstammen zijn gelukkig met een lager tempo, even afstappen en om zich heen kijken. Hierdoor is er nog al wat verschil in snelheid op het fietspad. Wij houden er rekening mee dat wij degene zijn die willen inhalen, die andere fietsers hebben het zonder ons perfect naar hun zin. Ons tempo ligt hoger dan dat van het merendeel van de fietsers, ofwel: wij moeten ons aanpassen.
    Iets roepen en er meteen langs gaan is niet tof. Van even in de remmen knijpen is nog nooit een fietser slechter geworden. Immers, het aanzetten na het inhalen is een goede trainingsprikkel.
  2. Fietsbel
    De bel is een issue. Vraag het aan de gemiddelde zichzelf respecterende racefietser en hij/zij zal er geen hebben. Wist je dat profs geen bel op hun fiets mogen tijdens de koersen? Wij hobbyfietsers hebben daar geen last van. Wij moeten het wellicht zelfs wel. Hoe dan ook een grote groep racefietsers rijdt zonder bel. Anderen rijden met bel maar hebben deze niet zichtbaar aan hun fiets gemonteerd. Weer anderen roepen liever.
    Er is iets met bellen op de fiets. Als mensen een bel horen, kijken ze vaak achterom en maken met hun fiets een zwieper. Als je belt, doe dit dan vooral vóórdat je heel dicht bij het achterwiel van de ander rijdt. Dit verkleint het risico. Een andere optie is roepen, maar doe het dan wel op een slimme manier. Een vraag als ‘mag ik er even langs’ vraagt om een antwoord. Mensen zullen een nano seconde nadenken en hierdoor trager reageren. Wat beter werkt is een mededeling. ‘Ik kom er even langs hoor’ is een hele handige. Vooral als je het in een opgeruimde en vriendelijke toon zegt. Bijna iedereen gaat zonder achteromkijken of zwieper aan de kant.
  3. Vriendelijkheid
    Nu we het toch over inhalen hebben… mensen met een imagoprobleem moeten soms wat meer doen dan anderen. In ons geval kunnen we even vriendelijk bedanken als we ingehaald hebben. Natuurlijk is het zo dat die mensen voor ons niet twee aan twee horen te rijden en dat ze aan de kant horen te gaan. Maar door te bedanken, belonen we goed gedrag en zijn die fietsers de volgende keer vast weer zo vriendelijk om voor racefietsers aan de kant te gaan. Zo werkt dat. Een ander vriendelijk dingetje is even melden met hoeveel je bent. ‘Er rijden er nog acht achter me’ doe de truc al en ben je de laatste van je groepje? Dan kan je dat ook even melden.
  4. Eigen weghelft
    Dit is een wettelijk dingetje, maar ook een racefietsdingetje. Doordat wij ingeklikt rijden, dat graag met een hoge snelheid doen en vooral liever niet stoppen, zijn we erin geoefend om de situatie in te schatten en voor het kruispunt al over te steken. We rijden dan als een spoookrijder op de andere weghelft. Net als wielrenners op tv dat ook doen. Het verschil is alleen dat die renners een koers rijden en dat de weg is afgezet. Als wij in het gewone verkeer zulk gedrag laten zien, maken we andere weggebruikers onnodig aan het schrikken. En waarom? Omdat we niet willen stoppen, op het knopje willen drukken of willen uitklikken. Wij hebben wel eens iemand gesproken die een fietser heeft aangereden, die man heeft zichzelf nog niet vergeven dat de fietser overleden is. Dat is iets om over na te denken als wij racefietsers weer eens gaan spookrijden, want we doen het allemaal wel eens hoor.
  5. Eten
    Het kan zijn dat je zo op het eerste gezicht niet helemaal begrijpt wat eten met ons gedrag en imagoprobleem te maken heeft, maar iedereen die de Snickers reclame heeft gezien weet waarom eten belangrijk is in deze context. Als we niet op tijd eten, heeft dat een negatief effect op ons gedrag. We worden prikkelbaar of reageren traag. Door netjes elk uur wat te eten tijdens training zorgen we ervoor dat we dat voorkomen, het houdt onze energie én gedrag op peil. Echt waar, het werkt.
  6. Groeten
    Wist je dat het per streek verschilt of fietsers groeten? En dat het ook nog eens per soort fietser scheelt? Zo merkten Rose en Astrid dit weekend nog dat zij als vrouwen op hun mountainbikes niet groetwaardig waren voor een oudere heer op een racefiets. Een beetje jammer is dat, maar vooral draagt niet groeten bij aan een hardere sfeer. Een knikje, glimlach of beter nog verbale groet zorgt ervoor dat we ons samen één voelen op het fietspad. Wij maken hierin geen onderscheid tussen soorten fietsers, leeftijd, geslacht, toer- en wedstrijdfietsers. Want laten we wel wezen, die meneer op die gewone fiets zou zo Joop Zoetemelk kunnen zijn hoor!
  7. Stoplichten
    De naam zegt het al: stop! Doorrijden bij rood licht is nooit cool, je bent als je dat doet een gevaar voor jezelf en de ander. Maar met alleen stoppen zijn we er nog niet bij het stoplicht. We weten dat het vervelend is om achteraan te fietsen als het licht op groen gaat. Gewone fietsers komen traag op gang, maken slingers en gaan niet aan de kant en dat is best eng als je ingeklikt op je racefiets zit. Maar dat is nog geen reden om bij het stoplicht langs iedereen te fietsen en je naar voren te wurmen zodat je vooraan staat. De berm is voor gras.
  8. Wielrennen
    Snelheid, waaierrijden, kop over kop en dat soort dingen zijn erg gaaf om te doen. Een goed lopende waaier is een enorme kick. Het is genieten van de kunde van de fietsers om je heen en de snelheid die je bereiken kan. Maar een waaier hoort thuis in de koers, niet op de openbare weg. Als dit dingen zijn die je leuk vindt om te doen, kun je misschien eens bij een club kijken en zien of wedstrijdjes wat voor je zijn. Of anders is meefietsen bij een club zoals Kek! of de trainingen van Vrouwenwielrennen wel iets voor je. Daar kan je onder begeleiding trainen en rij je ook wel waaiers, maar dan wel op wegen waar het kan.

Ik ben nu al benieuwd naar jullie suggesties en tips. Ondanks dat we allemaal fietsen, hebben we toch net even andere ervaringen. Misschien fiets je vaak in een groep of door de bossen en zijn jouw tips net even anders.

Ik zal binnenkort weer een thema kiezen en dan na een tijdje als ik veel van jullie suggesties en tips bij elkaar verzameld heb, ga ik ze bundelen in een leuke en lange lijst. Leuk?

xox Rose

Rose

Editor in chief en founder van Stoere Vrouwen Sporten. Rose schreef voor bladen als Fiets magazine, Grinta!, Fietssport en de Flair, Ze merkte dat ze het aanbod voor actieve vrouwen matig vond. Meestal gaat dat over slank zijn en afvallen. Voor Rose is een actief leven zoveel meer. Daarom begon ze deze site. Samen met haar team is het haar missie om zoveel mogelijk vrouwen te helpen vreugde, balans en activiteit in hun leven te brengen. Rose fietst, rent, kookt, schrijft en geniet.

1 Comment
  1. Een kleine aanvulling:
    Bij het wachten op elkaar (samen uit, samen thuis), helpen bij een lekke band of om te overleggen over de route, kiezen we een geschikte plek. Dus: op tijd zichtbaar voor het overige verkeer en we houden de weg vrij.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.