Terug van haar wintersportvakantie vond Astrid een bijzonder briefje in haar brievenbus. Het was een schreeuw om aandacht, van iemand die ze lang verwaarloosd had. Nee, het was niet Rose die haar zo had gemist. Wie het wel was en of Astrid de signalen snapt? Dat valt nog te bezien…

Lieve Astrid,

De afgelopen maanden keurde je me geen blik waardig. Je was wel buiten en in beweging, maar niet met mij. Je bent zelfs nog een dikke week naar Frankrijk geweest om in plaats van met mij, met een paar ski’s op pad te gaan.

Of die ski’s je zwaar teleurgesteld hebben weet ik niet, maar sinds je terug bent is er wél iets veranderd. Je kijkt weer naar me. Op een manier zoals je dat in al die maanden niet hebt gedaan. Met verlangen. Met onrust in je lijf. Met een beetje schuld ook omdat je me al die maanden maar hebt laten staan. Oké, die ene lentedag eind december nagelaten.

Het is die lente hè? De dagen die weer langer worden. De zon in je gezicht. De vogeltjes die je hoort fluiten en weer druk zijn met het bouwen van nestjes. De eerste lammetjes in de wei. Ja, dat is het hè? Je wilt weer met me op pad!

Dat wil ik ook, lieve Astrid. Niets liever zelfs. Al die maanden heb ik op je gewacht, en ik neem het je niet kwalijk dat je me binnen liet staan. Misschien zelfs wel beter voor mij. Want laten we eerlijk zijn, zo goed ben je niet in mij weer schoonmaken na een nat, vies tochtje. Maar ongeduldig ben ik nu wel. Wanneer gaan we nu eindelijk weer naar buiten en doen wat we samen zo fantastisch goed doen? Hup Astrid! Zet die helm op, trek je fietspakje aan en laten we weer de weg op gaan. Het is tijd om te fietsen!!

Liefs,
je Trek

Astrid

SVS is voor Astrid de kans om over de dingen die zij belangrijk vindt te vertellen. De sportieve computer nerd ervaart de natuur als haar thuishaven, haar rustpunt. Fietsend door Kenia, zwemmend in een Fjord in Noorwegen. Maar ze staat met haar werk in de IT ook midden in de moderne wereld. Midden in de drukte van deze tijd, het luide roepen van mensen op social media en het uitputten van de aarde door de mens, probeert Astrid haar weg te vinden. Balans te bewaren en kleine manieren te ontdekken om zo mooi mogelijk te leven. Schrijven voor onze site doet ze niet vaak, maar zodra ze het doet is het altijd raak