Een fitte fietswinter

Voor sommige sporters is de winter het hoogtepunt van het jaar, voor anderen een nachtmerrie. Astrid vindt de winter op zichzelf niet zo erg, maar de combinatie winter en fietsen wel. Toch bracht ze afgelopen winter door op de fiets, want Astrid had een doel.

Waarom ik een hekel heb aan fietsen in de winter? Het eerste wat dan meteen in m’n hoofd schiet is de kou die in m’n knieën trekt en die urenlange koude bovenbenen en billen die ik er aan overhoud. Als het niet hoeft doe ik het niet zo snel. Daardoor zijn mijn winters vaak een stuk minder actief dan mijn zomers. Maar vorig jaar niet. Als ik op Strava kijk heb ik de afgelopen winter meer fietskilometers gemaakt dan in de twee winters ervoor. Niet bepaald mijn hobby, maar als je in februari 750km wilt fietsen, dan zal je echter wel moeten.

Mijn trainingsdoel was een reis naar Kenia. Sneller of behendiger hoefde ik niet perse te worden, wel hardheid. In Kenia zou ik dagelijks zo’n tachtig kilometer fietsen en dat negen dagen lang. Basis en duurvermogen waren dus het belangrijkste. Lange trainingen in afwisselende omstandigheden en als het even kan, twee dagen achter elkaar.

 

Conditie onderhouden

Het grote voordeel was dat ik al vanaf mei wist dat ik naar Kenia ging en dat ik tot en met oktober veel kilometers had weggetrapt. Avondritjes, maar ook lange dagtochten en ook een flink aantal weekenden waarop ik de beide dagen een lange maakte. Zitvlees had ik dus en ook zaten er ontzettend veel kilometers in mijn benen. Het was dus vooral zaak de conditie in orde te houden en gezond te blijven. Tochten van 100km? Zowel de zaterdag als de zondag de hele dag op de fiets? Dat was echt niet meer nodig.
Ik heb die winter elke zondag een (toer)tocht gefietst en één keer in de week stapte ik óf op de Tacx of fietste ik een rondje in het donker. Naast twee keer zwemmen en twee keer hardlopen (wat ik in de winter echt een stuk makkelijk vind om te doen) was dat naar mijn idee echt wel genoeg om die winter goed door te komen en fit naar Kenia te gaan.

 

Mountainbike toertochten

Eigenlijk is het ontzettend leuk om in de winter te fietsen. De wereld is een stuk rustiger en bijna elk weekend kun je ergens anders een mooie toertocht rijden met de MTB. Op de site van de NTFU staat een kalender met toertochten voor de mountainbike en daarop staan zowel de grotere als de kleine. Als je wil kan je elk weekend wel wat vinden en ga je net wat verder uit je buurt? Ontdek je nog mooie routes ook!

Eén van de tochten die ik nooit zal vergeten was een tocht op een enorm koude zondagochtend. We begonnen op de hei en op een van de foto’s die daar werd gemaakt leek het al net alsof we in Kenia waren. Het was ook de tocht waar we na een heftig klimmetje met z’n alle aan het uithijgen waren en tot de ontdekking kwamen dat er geen water, maar ijs in onze bidons zat. En het was de tocht waar ik de hele zondagmiddag en –avond nog heb genoten van koude bovenbenen en billen. De winter is mooi vanaf de fiets, ik heb een aantal keer oog in oog gestaan met herten en wilde zwijnen. Terwijl hele Nederland binnen zat en last had van de kou, stond ik dicht bij de natuur en merkte dat het helemaal niet zo’n donker seizoen is.

 

Fietsen in de winter

Toch is de winter wel de tijd waarin ik ‘s morgens in het donker naar mijn werk ga en na het vallen van de schemering pas weer thuis kom. Theoretisch ga je dan fietsen met verlichting en train je gewoon door. In de praktijk bleek dat net even anders. Dat fietsen in het donker bleek nog best een avontuur. Mijn verlichting was prima voor in de bebouwde kom – want goed zichtbaar – , maar daarbuiten was het een ander verhaal. Ik fietste in een bosrijke omgeving, raakte half gedesoriënteerd omdat ik het fietspad bijna niet zag, en als een auto me tegemoet kwam raakte ik verblind. Eigen schuld vooral, want ik had betere lampjes moeten hebben. Goede les voor deze winter.  <<<Houd dus onze lampjestest in de gaten!>>>
Gelukkig had ik nog mijn Tacx. Laat ik beginnen te vertellen dat het een handig ding is, het zorgt er echt voor dat je trainingen kunt afwerken in je woonkamer en je zodoende de fietsconditie op orde kan houden. Maar wat is het saai en wat krijg je er een paar houten billen van. Wat me aan het Tacx in positieve zin is bijgebleven is een techniekoefening. Afwisselend een halve minuut met m’n linkerbeen fietste, daarna met m’n rechterbeen en daarna weer beiden. Een oefening waardoor ik ineens kon voelen hoe effectief ik eigenlijk trap. Probeer het maar eens. Je voelt dan heel snel of het soepel draait of dat er ergens een dood moment in de beweging zit. Of dat er bijvoorbeeld verschil zit tussen beide benen.

Deze aanpak was perfect. De eerste dagen in Kenia waren lastig door het grote temperatuurverschil met Nederland, maar toen mijn lijf daar doorheen was, fietste ik heerlijk rond. Als dat even niet zo was, dan lag het aan te weinig eten en/of drinken of aan zitpijntjes, maar geen enkele keer heeft het aan de conditie of de benen gelegen.

Groetjes,
Astrid

Meer lezen over fietsen in de winter? Rose schreef een blog over hoe ze de winter gebruikte om zichzelf klaar te trainen voor wedstrijden. Haar andere winterfiets blog gaat over trainen voor de Alpe d’Huez.

Astrid

SVS is voor Astrid de kans om over de dingen die zij belangrijk vindt te vertellen. De sportieve computer nerd ervaart de natuur als haar thuishaven, haar rustpunt. Fietsend door Kenia, zwemmend in een Fjord in Noorwegen. Maar ze staat met haar werk in de IT ook midden in de moderne wereld. Midden in de drukte van deze tijd, het luide roepen van mensen op social media en het uitputten van de aarde door de mens, probeert Astrid haar weg te vinden. Balans te bewaren en kleine manieren te ontdekken om zo mooi mogelijk te leven. Schrijven voor onze site doet ze niet vaak, maar zodra ze het doet is het altijd raak

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.