Suzanne Lenglen, Alfonsina Strada, Babe Zaharias, Barbara Buttrick, Kathrine Switzer en Wojdan Shaherkani. Zes vrouwen, allemaal actief in de sport. Stuk voor stuk vrouwen die koste wat het kost hun passie en droom volgden. Tegen wil en dank van anderen kozen zij ervoor om te sporten. De eerste vijf deden dit vóór 1970, Wojdan Shaherkani haalde de krantenkoppen in 2012.

Vorig jaar schreven we over de Heldinnen van de Sport. Vrouwen die als eerste meededen aan bokswedstrijden, marathons en de Spelen. Vrouwen die werden uitgescholden en uitgelachen omdat ze het probeerden. Het zijn óók vrouwen die het voor ons mogelijk hebben gemaakt dat wij kunnen sporten hoe en wanneer we willen. Toch is die vrijheid van sport nog steeds niet voor elke vrouw beschikbaar. In sommige landen is vrouwensport niet vanzelfsprekend en in andere landen – zoals Mederland – worden sommige sportende vrouwen vreemd aangekeken. Ken jij de verhalen van sportende moslima’s? Ik ben er in gedoken en ontdekte dat niets is wat het lijkt. Of zoals veel mensen in Nederland denken dat het is.

Moslima’s in de topsport

In een tijd waarin steeds meer mensen zich druk maken over de hoofddoek, stel ik jullie voor aan Wojdan Shaherkani. Zij komt uit Saoedi-Arabië, een land waar vrouwen niet alleen over straat gaan. Ze mogen geen auto rijden, laat staan dat ze worden aangemoedigd om te gaan sporten. En toch deed Wojdan dat, sporten. Judo om specifiek te zijn. Voor haar was haar hoofddoek de manier om haar droom waar te maken: meedoen aan de Olympische Spelen in Londen. Het hoogste podium van de sport. Een wedstrijd waarbij mensen vanuit de hele wereld meekeken.

Niet iedereen vond haar deelname aan de Spelen even fantastisch. Haar landgenoten noemden haar ‘de hoer van de Spelen’. En de toen 16-jarige Wojdan raakte verstrikt in een ingewikkelde discussie. Het Olympisch Committee van haar eigen land stond toe dat ze meedeed, op voorwaarde dat ze een hoofddoek droeg. De internationale judobond vond dat echter niet veilig en gaf geen toestemming om met hoofddoek de tatami te betreden. Toen haar vader hoorde dat ze misschien geen hoofddoek mocht dragen, wilde hij niet meer dat ze meedeed met de Spelen.

Al dit gedoe was natuurlijk niet de ideale voorbereiding voor zo’n belangrijke wedstrijd. En het werd nog erger. De jonge atlete werd ook nog onderwerp van discussies over vrouwenonderdrukking. Haar deelname met hoofddoek zou deze onderdrukking steunen, zo zei het ene kamp. Maar het andere kamp stelde juist dat ze door diezelfde hoofddoek precies dat kon doen wat andere vrouwen in haar land niet konden. Haar deelname aan de Spelen was zodoende juist emancipatie.

Uiteindelijk heeft ze meegedaan met een extra strakke zwarte hoofddoek die haar niet belemmerde in het uitoefenen van haar sport. Helaas was haar niveau lager dan dat van haar tegenstanders, al snel lag ze uit het toernooi. Wodjan Shaherkani schreef geschiedenis, ze kreeg een wildcard voor de Olympische Spelen van 2012 en was daarmee de eerste vrouw uit Saoedi-Arabië die op het Olympische podium aantrad.

Is de Saudische Wodjan nu een uitzondering? Of zijn er meer? Bekend is ook de Somalië sprintster Samia Yusuf Omar. Samia eindigde laatste op de 200 meter tijdens de Spelen van Beijing (2008) maar genoot van alle aandacht. Ze kwam tragisch om het leven toen de boot waarop ze zat zonk. Samia wilde naar Europa, waar ze zich onder betere topsportomstandigheden kon voorbereiden op de Spelen van Londen.

Hobbysporters met een hoofddoek

Hoe actief zijn moslima’s in de hobbysport? Hebben ze net als wij een hardloopclubje en doen ze mee met wedstrijdjes en evenementen? Een paar jaar geleden haalde een meisje met hoofddoek nog de krant, toen ze meedeed aan de IJsselloop. Dat hadden ze hier in het Oosten nog nooit gezien! Was dit meisje dan zo’n uitzondering? En hoe werkt dat dan met zo’n hoofddoek? Is dat niet onvoorstelbaar warm? Als ik eerlijk ben, vraag ik me dat wel eens af. Ik moet er niet aan denken om in de zomer met lange mouwen en een lange tight te hardlopen. Maar een leven zonder sport lijkt me ook helemaal niets.

De verhalen die ik vaak hoor zijn die van de vrouwenzwemavonden en sportklasjes voor moslima’s. Mooie initiatieven die het – volgens de media – voor deze vrouwen mogelijk maakt om te kunnen sporten. Het idee wat we hier vaak hebben is zo. Wij zijn geneigd te denken dat het alleen de Islamitische wereld is die het de sportende moslima moeilijk maakt. En dat deze vrouwen hulpbehoevend zijn en ons nodig hebben om zichzelf te activeren.

Maar realistisch is dat idee niet. Ik las een verhaal over een wedstrijdzwemster die niet met wedstrijden mee mocht doen. Gelovig als ze was, bedekte ze zich en droeg zodoende een pak over haar hele lichaam. De bond van het Westerse land waar ze woonde wees haar op de regels: zwempakken kunnen bijdragen aan het drijvend vermogen van een zwemster, waardoor ze sneller worden. Om die reden zijn de pakken aan banden gelegd en mogen ze niet meer het hele lijf bedekken. Maar deze zwemster liet zich niet tegenhouden en is samen met haar advocaat in beroep gegaan tegen haar sportbond.

Dit verhaal is geen uitzondering, wist je dat de wereldvoetbalbond pas in 2012 hoofddoeken toestond op het voetbalveld? En dat vrouwen met een hoofddoek voor die tijd niet mee konden spelen op hoger niveau? Maar ook bij zwembaden wordt er nog steeds vreemd gereageerd als er een vrouw die zichzelf bedekt zwemmen wil. In 2008 werd er in Zwolle zelfs nog een vrouw uit het zwembad gezet. Andere zwemmers klaagden over haar burkini. Die toch als aanstootgevend ervaren werd, zo legde de directeur van het zwembad uit.

Als het op moslima’s en sport aankomt is er nog een hele wereld te winnen. Niet alleen in de Arabische landen, ook in de westerse wereld. De Spelen van 2012 laten zien dat deze jonge vrouwen daar klaar voor zijn. Sport is voor een moslima net zo logisch als voor mij. Het is iets wat je doet omdat het goed voor je is, omdat je er blij van wordt en omdat je er energie van krijgt. Sport maakt je sterk en fit zodat je de uitdagingen van het leven aan kan. Het beeld dat veel mensen hebben van de islam en sport hebben, is er één van onwetendheid. Het is echt niet alleen een mannenaangelegenheid. Ik ken moslima’s die boksen, die voetballen en me in het zwembad er keihard uitzwemmen.

Eigenlijk is het vreemd dat ik op mijn site voor vrouwen over sport niet over deze sportvrouwen schrijf. Hoe is het mogelijk dat we wel zwempakken, hardloopschoenen en fietsbroeken reviewen, maar nog nooit over een sporthoofddoek hebben geschreven? Je begrijpt het vast al… we gaan de sporthoofddoek van Capsters testen en ik ga een keer met ze mee naar vrouwenzwemmen. Ook zullen we eens een blik werpen in de wereld van de wat meer bedekkende sportkleding, eens kijken of daar nog wat hips te vinden is. En waarschijnlijk zullen we er ook nog wel een keer een interview tegen aan gooien.

En mocht Wojdan Shaherkani er weer bij zijn tijdens de Spelen in Rio? Dan hoor je dat van ons! En ben je net als ik geboeid door het verhaal van deze Saoedische judoka? Kijk dan eens op de facebookpagina van Shirzanan Global. Zij laten zien dat er nog veel meer vrouwen zijn zoals Wojdan. De sportblog van de Healthy Sisters is ook erg leuk. Zij sporten net als wij omdat het ze goed doet en omdat ze er van genieten, maar dan wel met een hoofddoek. Hun site staat bomvol leuke workouts en sportblogs, maar ook lekkere recepten en zelfs oproepen van vrouwen die een trainingsmaatje zoeken.

 

 

 

 

Rose

Editor in chief en founder van Stoere Vrouwen Sporten. Rose schreef voor bladen als Fiets magazine, Grinta!, Fietssport en de Flair, Ze merkte dat ze het aanbod voor actieve vrouwen matig vond. Meestal gaat dat over slank zijn en afvallen. Voor Rose is een actief leven zoveel meer. Daarom begon ze deze site. Samen met haar team is het haar missie om zoveel mogelijk vrouwen te helpen vreugde, balans en activiteit in hun leven te brengen. Rose fietst, rent, kookt, schrijft en geniet.

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.