Mijn eerste mountainbike toertocht

Dat je ‘s ochtends wakker wordt en ineens niet meer zo zeker weet of je die toertocht op de mountainbike wel wilt rijden… Herlinda twijfelde, had visioenen van zichzelf spartelend in de modder maar besloot toch te gaan. En gaaf dat ze het vond!

Zondagochtend half acht. Ik word wakker van het gegil van onze dochters die zitten te keten met het logeetje. Ik hoor de wind om ons huis huilen. Vanuit mijn bed gluur ik ff achter de gordijnen. Het is droog maar het ziet er ijskoud uit. Ik lig niet meer rustig. Zal ik wel of niet die toertocht gaan fietsen? Me nog een keer lekker omdraaien in m’n warme nestje kan niet, als ik besluit te gaan.

Als ik niet ga, ga ik dan later op de dag nog fietsen? In m’n eentje? Waarheen? Zelfde standaard rondje? Ben ik wel beetje klaar mee. Zal ik gaan rennen? Heb ik tenminste nog wat aan de dag. Want die toertocht, dat wordt dus een latertje. Daarbij, ik heb nog nooit mee gedaan aan een toertocht. Ik besluit om naar beneden te gaan. Daar ligt m’n mobiel.

 

Wel, niet, wel, niet…

Eens kijken of mijn vriendin mee gaat met ons zondagochtendgroepje. Ze heeft een app gestuurd vannacht. Ze gaat niet. Jammer. Zal ik m’n bed dan ook maar weer induiken?  Inmiddels kwart over 8. Om 9 uur verzamelen de heren. Wel, niet, wel, niet….gek word ik van mezelf.

Oké, ik ga! Snel schiet ik in de kleren, leg ik alle zooi klaar, m’n handschoenen op de kachel, m’n schoenen eronder. Ik kook wat melk, roer er havermout doorheen en tussendoor zet ik een bak koffie. Klaar om m’n eerste MTB-toertocht te beleven!!

 

Trappen door de drek

Met een dikke wind tegen fietsen we een kleine 10 km naar de startlocatie. Een locatie die ik nog ken van vroeger. Liters bier en na afloop brommers kiek’n. Maar nu is het een plek waar ik, inmiddels wat jaartjes ouder, een sportieve blubbertocht ga fietsen.  We ploeteren een weiland door en al snel daarna mogen we het bos in. Wat een drek! Rustig blijven, licht schakelen, blijven trappen en vooral kijken waar je naartoe wil.

Toch zie ik altijd, als ik zo’n modderpoel doorploeter, mezelf als een varkentje spartelen. Vorig jaar gilde ik vooral als ik zulke derrie tegenkwam en vaak stapte ik zelfs af, blokkeerde ik, durfde niet meer. Maar ik weet inmiddels dat er eigenlijk niets kan gebeuren, gewoon trappen en verstand op nul.

 

Angst voor een MTB-toertocht

Het gaat goed. Ik voel soms wel het gehijg van andere MTB-ers in mijn nek. Dat was één van de redenen dat ik nooit eerder mee wilde doen aan een tocht. Het gevoel dat een ander aan mij zou irriteren, de angst dat een ander door mij eraf moest. Scheldend, vloekend, tierend. Dat is helemaal niet zo. Het zijn aardige gasten over het algemeen. En daarbij, waarschijnlijk kunnen de meesten me niet eens bijhouden, zouden ze niets liever willen dan in mijn wiel zitten, maar dat lukt ze niet eens.

Er zitten technische stukken in het parcours. Pittige klimmetjes, veel gedraai en gekronkel. De klimmetjes red ik, op één na. Daar stonden er velen ook al aan de kant. Ik begin het zowaar leuk te vinden. Opperste concentratie en goed sturen, niet te veel remmen. En die snelheid, dat laat ik maar los.

 

Blubber om de oren

Ik heb een soort haat-liefde verhouding met de mountainbike. Duwend tegen de weerstand in, geen zak vooruit komen, veel te dikke banden met weinig lucht erin. Ik vind de cyclocrosser eigenlijk veel leuker om mee te fietsen. Vooral op de lange zandpaden vol gas met spetterend zand en blubber om je oren. Ik vind het fijn om het racestuur vast te houden, niet zo breed uit als bij de mountainbike.  Vandaag voel ik vooral liefde voor m’n karretje.

Aan het eind krijgen we nog kilometers weilanden en slootkantjes. Alsof je vastgezogen wordt. Niet op die kilometerteller kijken en al helemaal niet naar mijn hartslag. Het was een pittig tochtje als ik na 3 uur thuis aan kom met 61 kilometer op de teller. Ik voel me moe maar zeer voldaan. Ik merk dat mijn techniek verbeterd is, het was lang niet zo eng als ik dacht en het was bovenal genieten van de prachtige Achterhoek en het prettige gezelschap.

-xox-

 

stoere vrouwen sporten fietskleding voor vrouwen

Kerstkaart – racefiets kerstboom

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.