Over klikpedalen, stoplichten en je fiets niet uit het oog verliezen

vrouw op racefiets met klikpedalen

Als je eenmaal een nieuwe racefiets hebt, zoals Marieke, dan wil je natuurlijk direct op pad! Klein dingetje: die klikpedalen, dat moest ze nog wel even oefenen. In het park achter haar huis ging Marieke helemaal los. Doodeng vond ze het, maar het wende al snel.

Fietsen met klikpedalen, ik wilde alles goed oefenen voordat ik daadwerkelijk op pad zog gaan. Op een geasfalteerde weg in het park met zachte gras in de berm maakte ik noodstops. En zes keer achter elkaar in en uit klikken: links, rechts. Nou ja, je begrijpt het wel, als je dit ook wel eens hebt gedaan.

Zo niet, ik kan je vertellen, het is echt best moeilijk. En eng. En wat ik heb als ik ergens bang voor ben, dan blokkeer ik. Super onhandig, in het leven in het algemeen. Maar met nieuwe sporten zeker. Dus dan moet ik door die blokkade heen. Mezelf erdoor praten, hardop meestal. En de euforie is groot als het dan wel lukt! Dan zing en juich ik. Gewoon in dat park. Met wat verbaasde mensen om me heen. Geen racefietsers denk ik. Anders kenden ze het wel.

>>Waarom fietsen met klikpedalen wel meevalt

Remmen en uitklikken

Tijd om op pad te gaan. Naar het strand fietsen met mijn man en jongste zoon. Zij op een gewone fiets en MTB. Dus niet te hard. Maar af en toe wel even proberen hoe hard ie kan, mijn Dolce. Ik kwam op 32 kilometer per uur. Harder durfde ik niet, want ik moest alweer remmen en uitklikken voor een stoplicht. (lees verder onder de afbeelding)

Mijn zoontje wilde steeds racen tegen mij, en wat was dat leuk zeg! Dus we kwamen aan op het strand, bij onze surfclub. Ik netjes uitgeklikt en toen? Kon ik mijn beauty zomaar aan een kettingslot voor de club zetten? Waar ik geen zicht op hem had? Mijn mooie, spiksplinternieuwe fiets, die nog helemaal glanst en geen spatje vuil of krasje heeft? Echt niet!

>>De meest gemaakte fouten van beginnende fietsers en tips om ze te voorkomen

Genieten van mijn fiets

Dus na overleg met mijn man de fiets mee het het terras op genomen. De Dolce mocht pontificaal voor mijn neus staan. Ik deed lekker mijn schoenen uit, slippers aan, helm af en genieten van een cappuccino. Toen ging de zon schijnen. De beenstukken en het ondershirt uit, wauw! Mijn eerste stranddag van 2018! Man en kind gingen even suppen en zwemmen. Ik niet, ik zat te genieten van mijn fiets…

Even later sprak ik een surfvriend en ik vertelde hem hoe blij ik was met mijn beauty. Hij vond hem ook prachtig, zeker de kleuren. Toen schoot ik in de lach, omdat ik vanwege de kleur zoveel korting had gekregen. Hij was verbaasd, want dit is toch de Formule 1 kleur van Mercedes? Haha, rijd ik op een Duitse patser fiets? Gelukkig niet. Hij regelt een F1 sticker voor me, maar ik weet nog niet of ik die op mijn mooie frame wil. (lees verder onder de afbeelding)


>>Hoe heten al die onderdelen van een racefiets?

Na een lekkere omelet en pannenkoeken togen we terug naar Den Haag, om mijn oudste zoon op te halen. Jemig, zoveel stoplichten op rood. Uitklikken gaat inmiddels soepel, maar inklikken… Regelmatig was ik de mannen kwijt, omdat ik niet sneller kon omdat mijn rechter schoen maar niet in dat stomme klikpedaal wilde. Vloeken, tieren. Maar als het dan wel lukte, joepie! Eenmaal thuis heb ik uitgebreid mijn fiets en mezelf gepoetst. Wat was het heerlijk nagenieten…

X
Marieke

1 Comment
  1. Oooooh zo herkenbaar! Ik heb een haatliefde verhouding met mijn klikpedalen. Ik kan me nu al bang lopen maken over mijn mont ventoux beklimming en het uitklikken van mijn pedalen op een stijl stuk…….
    Wel heeerlijk hoor zo naar het strand fietsen (ondanks alle stoplichten) en dan even lekker genieten!

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.