Die gespierde billen van wielrenners

Feit: op de fiets kijk je naar billen. Of je nu een achterwerk-gluurder bent of niet, zodra je bij iemand in het wiel rijdt, zit je oog in oog met een setje zitkussens. De vraag is: wat doe je, kijk je nog eens beter, of wend je je blik toch even af? Dat hangt denk ik af van wat je te zien krijgt.

In sommige gevallen is dat best aangenaam, maar andere keren weet je van gekkigheid niet waar je kijken moet! En meestal zit je wel een tijdje in zo’n wiel en kan je een hele studie van dat achterste maken. Of je nu wilt of niet.

Deze situatie moet je kennen. Ik kan me niet voorstellen dat ik de enige ben. Ik fietste langs de rivier. Op mijn mooie fiets en een pakje wat perfect bij mijn schoenen stond. Het beste was er wel vanaf hoor en twee jonge wedstrijdmannen haalden me in. Ik dook bij ze in het wiel. Dat was een goede plek, niet alleen was ik uit de wind, ook had ik een mooi beeld van de jongemannen-billen. De ene had net boven de bil van die botjes die eruit staken, maar de billen zelf waren een bonk spier. Die billen riepen als het ware: Powerrrrr!

Daar kan ik dan in alle rust naar zitten kijken he. Als het moet zet ik even aan om dat te doen, zelfs.

>>Op de racefiets is mijn wereld perfect

 

De billen van Tom Dumoulin

Het is mij opgevallen dat de betere tijdrijder stamboekvee-billen heeft. Dumoulin is daar een voorbeeld van: een jonge gozer met de billen van een franse vlees stier. Ik vind het gaaf te zien hoe elke spier beweegt en bijdraagt aan het keiharde rijden wat die gozer doet.

Het is “fietser-eigen” om te kijken, zo kan ik bevreesd kuiten bestuderen. Dan zie ik dat zo’n meneer veel meer km’s in de benen heeft, dat ik nog wel wat rondjes moet rijden om net zo doorgewinterd op de fiets te zitten. Zo is het ook met billen, want aan de vorm van de bil kan je zien hoe goed iemand ervoor staat. Reken maar dat het halve prof peloton keihard elkaars billen zit te checken. Dat hoort er gewoon bij. Die gasten checken de hele tijd elkaars vetjes, kuiten en billen, want dan weten ze wat voor vlees ze in de kuip hebben. Dus ik schaam mij niet hoor, als Sagan, Tom, Greg, Robert en Bauke het doen…

>>Zo haal je het maximale uit je fietsseizoen

Natuurlijk doe ik het voorkomen dat ik niet zo bil-gericht ben. Dan laat ik het lijken dat het puur en alleen met de wind te maken heeft dat ik achter een andere fietser blijf plakken. Maar eigenlijk moet ik toegeven dat ik aan de hand van de billen besluit of ik iemand leuk vind. Al houd ik dat voor mezelf, vooral als blijkt dat die fietser voor met die goede billen een fietser van achttien of eentje van zestig blijkt te zijn.

Cycling is my life T-shirt voor vrouwen die fietsen

Rose

Editor in chief en founder van Stoere Vrouwen Sporten. Rose schreef voor bladen als Fiets magazine, Grinta!, Fietssport en de Flair, Ze merkte dat ze het aanbod voor sportieve vrouwen wat matig vond. Meestal gaat dat over slank zijn en afvallen. Voor Rose is sport zoveel meer, dat ze besloot haar eigen magazine te beginnen. Online met de naam Stoere Vrouwen Sporten. Rose fietst, rent en traint momenteel voor de 100 meter sprint.

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.