Marieke deed een MTB clinic voor beginners

Meedoen aan een MTB clinic voor beginners

Sinds ze vorig jaar haar teen brak, heeft Marieke de racefiets en de MTB ontdekt. Om het goed onder de knie te krijgen, schreef ze zich in voor een MTB clinic voor beginners. Want die gewone fietspaden zijn natuurlijk lang niet zo leuk als het ruigere werk van een MTB-parcours.

Vorig jaar kocht ik een tweedehands mountainbike. Ik had er een paar keer mee op gewone fietspaden gefietst, want ik dacht echt dat er geen MTB-routes nabij mijn huis waren. Totdat ik op facebook een aanbieding zag voor een MTB clinic voor beginners. Het was maar een half uurtje fietsen naar de locatie, het Elsenburgerbos in Rijswijk, en dus gaf ik me op.

 

Snelheid en enge afdalingen

Een paar weken van te voren schoten de zenuwen door mijn lijf. Wat als ik het niet kon? Of dat er toch ineens allemaal gevorderden in de groep zaten? Zou het niet toch draaien om snelheid en enge afdalingen? Stel nou dat ik keihard op m’n bek zou gaan? Want jeetje, wie ben ik nou eigenlijk? Een bangerd op de fiets, dat ben ik! Ik keek nog eens naar mijn mooie mountainbike en dacht: “kom op stoere vrouw, je kan het.”

Twee weken voor de start van de MTB clinic voor beginners ging ik een keer uitproberen in Rijswijk. Mijn jongste zoontje van zeven ging mee, op de sportfiets van z’n grote broer . Met iets meer vertrouwen toog ik twee weken later naar de clinic. We verzamelden bij de Spartanen, een echt clubje met clubhuis. Zo’n klein houten gebouwtje, aan de rand van de stad, langs het spoor, naast de voor mij bekende hockeyvelden.

 

Oefenparcours voor beginners

In het clubhuisje zitten ook de hardloopclub en de racefietsers. En ernaast ligt een oefenparkoers voor het mountainbiken, met heuvels, bruggetjes, water, zand, modder. Ik was even bang dat we daar op zouden beginnen. Maar nee, we begonnen met koffie. De trainer Jos van MTB fun legde uit wat we zouden gaan doen en vroeg wat onze ervaring was op de MTB.

We waren met drie cursisten. De twee anderen waren mannen. Eén met een net gekochte tweedehands MTB en de ander wat meer ervaren, met een mooie MTB met mega dikke banden. De trainer heeft onze fietsen even nagelopen en we konden beginnen. We reden rustig naar het park en startten op een vlak grasveld. Hij zette wat pionnen neer en we begonnen met remmen. De opdracht was op tijd stil staan voor de pion, zonder de controle te verliezen. Dus niet slippen, glijden enzo. Dat bleek best moeilijk. Ook bleek dat MTB’ers bijna nooit op hun zadel zitten! Veel staan en bewegen. (lees verder onder de afbeelding)

 

Schakelen en helling rijden

Hierna gingen we oefenen met schakelen. Best pittig, want omhoog fietsend op een helling lukt dat niet. Terwijl de trainer een vierkantje had uitgezet met pionnen op een grasveld met een aardige helling, moesten we dat oefenen. De opdracht was alvast te schakelen naar je lichtste versnelling VOORDAT je de helling op gaat. Probeer je dat tijdens het omhoog fietsen, lukt het voor geen meter.

Maar wat is dat moeilijk! Vier handeltjes zitten er op mijn stuur, en welke was ook alweer wat? Ik ontdekte dat ik wel 30 versnellingen op mijn fiets had en ze eigenlijk allemaal wel eens gebruik. Maar bij deze training vooral de lichte, want helling op in een zware versnelling lukt niet en afstappen is uit den boze. Dan moet je omhoog lopen…

 

De enige vrouw op de MTB clinic voor beginners

Ondertussen bleek dat ik zeker niet de slechtste leerling was, waar ik als “vrouwtje” tussen die mannen bang voor was. Maar de man met de tweedehands bleek toch niet zo’n goede fiets te hebben. Hij had problemen met schakelen, remmen en gleed regelmatig van zijn gewone pedalen. De man met de mooie bike had moeite om de nieuwe technieken aan te leren van het staan, naar achteren leunen.

Inmiddels hadden we geoefend om te gaan staan tijdens het afdalen en naar achteren te leunen met je kont. Als een soort Harley Davidson rijder. Zag er niet uit, maar voorkomt wel dat je voorover valt. Ook mochten we niet remmen bij het afdalen. Best spannend! Maar het ging goed. We gingen het bos in om te oefenen met wat afdalingen. Jemig, ik scheet in mijn broek. De eerste afdaling stond ik bovenaan stil. Opnieuw beginnen want zonder vaart gaat het niet. En daar ging ik, volle vaart van een helling met modder. Een meter of twee naar beneden, niet remmen, achterover leunen. En ik viel niet! Wat een euforie!

 

Wat een kick is mountainbiken

De volgende helling was met een bobbel harde aarde en een boomstammetje. En vier meter verderop nog een soort stapel van boomstammetjes. Tussen die twee mochten we wel even remmen, want me mochten niet “los” raken bij de boomstammetjes. De coole fietser ging als eerste, toen de beginneling en ik. Hij gaf eerlijk toe het ook best eng te vinden. Ik was trots er goed af te komen, zonder remmen en vallen. Wat een kick is mountainbiken!

Trainer Jos gaf aan dat hij regelmatig valt en nog herstellende is van een schouderblessure. Anders had hij deze helling nog een keer voorgedaan, maar dan hard en wel los komend. Van mij hoefde het niet, ik geloof zo wel dat hij het kan. Hij bewaart het voor een volgende keer. We reden verder door het bos en kwamen op de hoogste heuvel van het park.

 

Naar beneden als een skiër

Een redelijk steile helling liep richting een wandelpad naast de vijver. Het was een mooie, met gras bedekte helling. De opdracht was deze keer mooie S-bochten te maken terwijl we naar beneden gingen, als een skiër. Dat hield in niet remmen, maar door omhoog te fietsen na de bocht controle houden. Dat deden we twee keer. De coole biker viel bovenaan al, want hij was vergeten dat hij ingeklikt zat. Ondertussen was ik heel blij met mijn materiaal: MTB schoenen en geribbelde pedalen, zodat ik er niet afgleed.

Toen zat de clinic er al weer op. Eigenlijk waren het drie ochtenden, maar de eerste ging niet door omdat iedereen ging schaatsen. En de laatste niet omdat er opnieuw een Russische Beer blies. Ik hoestte inmiddels als een Russische beer, dus heb de laatste ook laten gaan. Ik mag van hem nog een keer inhalen.

We zouden de tweede keer het sturen en bochten maken gaan oefenen, en dat wil ik zeker nog een keer doen. Mijn conclusie is dat het spannend is, en dat er veel mannen MTB’en die het ook niet allemaal kunnen. Het is een masculiene sport, met veel testosteron en competitie als je in een groep rijdt, dus ik kies voor alleen of met bekenden. Na deze MTB clinic voor beginners ben ik zeker geen dummie meer, wel een stoere vrouw op de MTB!

2 Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published.