De Meewind Toer – fietsen zonder tegenwind

beter leren fietsen op de racefiets

Tof idee van Rose: Een kleine toertocht voor vrouwen alle fietsvrouwen verzamelen op Utrecht Centraal en dan met de wind mee naar we weten nog niet waar fietsen. De Stoere Vrouwen Fietsen Meewind Toer dus, en onze Marieke was erbij. De bestemming werd Breda en een gezellige groep vrouwen op de racefiets genoot van een prachtige zomerdag.

Al lang van tevoren gepland door Stoere Vrouwen Sporten: zondag 8 juli met de wind mee fietsen. Dat wilde ik wel, maar ik had ook een druk weekend. Optreden van m’n koor, verjaardagen, MTB clinic… Eigenlijk kon het niet. Ik was die zondag ook best moe en had last van m’n voet omdat ik was geprikt door een horzel.

>>Hardlopen en fietsen, gaat dat samen?

 

Lekker fietsen met de wind mee

Maar ja, als ik wil fietsen dan ga ik fietsen. En zeker bij zo’n leuk evenement met allemaal andere vrouwen op de racefiets! Dus ik vertrok, bepakt en bezakt, van Den Haag naar Utrecht. In de trein at ik een boterham en smeerde ik me flink in want het was warm en zonnig. Gauw m’n haar nog in een vlecht en toen was ik ook al in Utrecht. In de centrale hal vond ik Rose, Astrid, Kirsten, Ilse, Suzanne en Wietske.

>>Ook dit is het fietsleven van Marijn de Vries

Voor het Beatrixtheater maakten we de startselfie, en daar gingen we. Op naar Gorinchem! Dat was ongeveer 35 kilometer en ik was plan daar op de trein te stappen. We reden snel Utrecht uit en over de eerste brug. Lekker, die wind mee. Het fietsen in de groep ging me al stukken beter af dan voorheen, maar ik had in het fietsweekend van Stoere vrouwen Sporten – het weekend ervoor – natuurlijk flink geoefend. Met meer vertrouwen en beter gebruikmakend van de groep fietste ik tussen de andere vrouwen in. En de afstand was niet eens zo lang. Genietend van de zon waren we zo in Gorinchem. Mijn originele plan was om daar af te haken en weer richting huis te gaan. Met mijn fiets in de trein. Maar ik wilde nog helemaal niet naar huis!

 

Stoere Vrouwen Fietsen dwars door Nederland

Wel even een kleine break met cola en plaspauze. Dat hoort er bij tijdens zo’n gezellige fietsdag. Het is ook wel zo fijn voor de beginnende fietsers. Want waar Rose en Astrid zonder handen kunnen fietsen, tijdens het rijden foto’s maken en even tegen elkaar leunen tijdens het achterom kijken, vind een beginnende fietser het nog spannend om in de groep het stuur los te laten om wat te drinken.
Met gevulde bidons hervatten we onze tocht. Eerst een stuk langs de snelweg vanwege een wegafzetting. Gelukkig zaten we al gauw weer op de prachtige dijkjes met Hollandse landschappen. Veel bruggen ook en we waren beneden de rivieren. En wat is Nederland mooi. Tijdens zo’n tocht door twee provincies kan je meteen het verschil van streken zien. Voor mij als Groningse toch altijd een beetje alsof ik op vakantie ben, in het buitenland. Niet onprettig, wel heel anders.

>>Op de racefiets is mijn wereld perfect

Inmiddels was ik wel een beetje warm en mijn benen deden af en toe wat pijn. Gelukkig bleef Rose bij me na de pauze, want ik kan niet meteen zo hard wegfietsen na stilstand. Dan schieten mijn benen vol en dat doet pijn. Ik begon dus weer rustig maar kon na een minuut of 10 weer aardig meedoen.

selfie tijdens toertocht voor vrouwen

 

Op pad met andere fietsmaatjes

We Haden al verder gefietst dan ik in de gaten had. De wind in de rug en het samen rondrijden doen dat met je. Ineens was daar al het bordje Breda! Snel weer een selfie gemaakt – we hebben de stad bereikt – en door. Voor even, want Kirsten reed lek. Gelukkig bij een viaduct zodat we in de schaduw een lesje binnenband vervangen kregen van Astrid. Rose legde meteen even uit hoe mijn pompje werkt, want eerder kreeg ik ‘m niet aan de praat.

>>Dingen die ik nog wil leren op de racefiets

Dwars door de stad sjeesden we naar het station. Daar was een fijn terrasje om even bij te tanken en wat te eten. En we bleken 74 kilometer te hebben gefietst. Wauw, weer verder dan de vorige keer. Het was heel leuk en fijn om met deze fietsmaatjes te rijden. Nog een big hug en ik ging met Ilse in de trein. Zij stapte over in Rotterdam en ik ging moe maar tevreden verder naar Den Haag.

Ik heb een geweldig leuke dag gehad en kan iedereen aanraden om deze kleine leuke toertocht voor vrouwen ook een keer te gaan doen. Als je lid wordt van de Stoere Vrouwen Fietsen Samen facebookgroep zie je vanzelf het oproepje van Rose wel weer voorbij komen.

Wat is het toch fijn om op pad te gaan met andere fietsmaatjes van Stoere Vrouwen Fietsen Samen!

-Marieke-

T-shirt Veloist – in verschillende kleuren

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.